© Webmaster Bryan Brank
ADG houdt ondanks nederlaag uitzicht op promotie. 10-12-2017 door Wim Martin In de landelijke eerste klasse van de KNDB heeft het Amersfoorts Dam Genootschap zaterdag j.l. tegen Drachten de eerste nederlaag van het seizoen moeten incasseren. De Friezen wonnen met het kleinst mogelijke verschil (11-9). Mede omdat concurrent Emmeloord in Dokkum een kostbaar punt liet liggen is de strijd om het kampioenschap dan wel een tweede of derde plaats, die recht geeft op een promotie-wedstrijd, nog volstrekt niet beslist. De Amersfoorters blijven geplaagd door personele problemen. ‘Supersub’ Hans Mulder was niet inzetbaar en in zijn plaats verscheen Jaco van Maanen in de opstelling. Jaco is een volstrekt ongetrainde speler en dat gebrek wreekt zich in een ‘echte’ partij op enig moment onherroepelijk. Zo ook hier. Normaal gesproken zou Jaco van zijn -veel minder sterke- tegenstander moeten kunnen winnen, maar hij liet het lopen en moest in een op zich verdienstelijk resultaat (remise) berusten, en verliet toch enigszins bedrukt de speelzaal. Drachten kwam gelijk daarna al op voorsprong. Frits Stuger behandelde de opening dermate dramatisch dat hij met zichzelf met een onspeelbare korte vleugel opzadelde. Maar Frits koestert niet ten onrechte de bijnaam ‘Houdini’, want hij wist zich op miraculeuze wijze van de ketenen te ontdoen. Zijn centrum was op dat moment echter al zo uitgehold dat de stand niet meer te redden viel. Nico Kruijswijk bracht zijn ploeg weer op gelijke hoogte. Al in de opening zette de tegenstander een 3 om 3 ruil open met de gedachte daarna een flankaanval te krijgen. Nico nam de ruil evenwel net iets anders en kon daarna ongehinderd een hekstelling innemen. Dat geeft voor beiden heel dwingend spel, en de grote vraag is of de opgeslotene zich kan bevrijden, waarna de kansen vaak juist keren. Nico speelde het werkelijk foutloos. Ook een offer bracht voor zijn opponent geen redding, de schijven konden in het doosje, en het biertje in het glas. Inmiddels was er met een 3-3 stand in de wedstrijd bijna 4 uur gespeeld toen ADG eigenlijk al de nekslag kreeg.Ton Bollebakker verliest bijna nooit en Gerrit de Bruijn ook niet vaak. Maar dat beide spelers in een en dezelfde wedstrijd in het stof moeten bijten kan ik mij niet heugen. Gerrit zocht zijn heil vanuit mislukt klassiek in een vage omsingelingsstrategie. Hij stond in hogere zin al heel slecht, zoniet verloren, toen de Fries met de naam De Vries ook nog combinatief toesloeg. Gelijk einde partij. Voor Ton Bollebakker verliep de opening gunstig met een nadelige witte randschijf op veld 26. Tot ver in het middenspel had hij het beste van het spel, maar verzuimdete breken op de 29ste zet. Verder proppen, komt wel goed. Toch? Nee dus.De romantische omsingeling van de tegenstander pakte zowaar goed voor hem uit.De remisemarge was er nog steeds niet overschreden tot Ton een combinatieopenzette. Wit gaf de extra schijf 25-20 en de combinatie was gelijk winnend.In een verloren stand speelde Ton nog even door om aan deze nieuwe verliespartij te wennen. Als je zo weinig verliest went het echter nooit. De Amersfoorters rechtten nog een keer de rug in een ultieme poging om dan op zijn minst gelijk te komen. Tegen een ratingloze invaller deed Marcel Everloo wat hij moest doen: winnen. Marcel haalde dam middels een niet moeilijke combinatie. Het afspel was weliswaar niet foutloos maar uiteindelijk afdoende. Cees Strooper trof in Jan Hoogterp een taaie tegenstander. Deze deed er alles aan om complicaties  in de opening te vermijden (na 6 zetten volgde de 2x2 ruil 23-19 14x32 38x16...). Strooper had vervolgens wel wat gemakkelijker spel, maar het duurde tot het late middenspel voor hij werkelijk dreigend kon worden. Het terreinvoordeel werd uitgebouwd tot 6 tempi, met dreigende doorbraak op de linkervleugel. Inmiddels stonden er wederzijds nog maar 5 schijven op het bord. In die fase miste Hoogterp een op zich gemakkelijke remise (dat ontging ook iedereen bij de gezamenlijke analyse na afloop). Strooper bereikte vervolgens snel de damlijn en de daaropvolgende dreigingen waren onpareerbaar zodat Hoogterp opgaf. Harry de Waard had een tegenstander naar zijn hart. Jonker speelde mee in de "Keller" waardoor het een boeiend spektakel werd. Beiden kwamen in tijdnood en het was verre van duidelijk wie beter stond. Op dat moment koos De Waard voor vereenvoudiging en kreeg met een doorbraak gemakkelijker spel. Eenmaal op veld 6 beland kroonde de tegenstander deze schijf tot dam. De ADG'er kon op dat moment doorgaan -het reglement zegt: “een begane onregelmatigheid geldt als onherroepelijk indien beantwoord door een zet van de tegenstander”- maar was zo sportief om de Fries erop te wijzen dat de bewuste schijf nog geen dam was. Daarna stond de Waard nog wel beter maar van winst was verder geen sprake. Bryan Brank heeft patent op gewonnen staan en het dan niet afmaken. Of nog erger zoals in de vorige wedstrijd. Ook deze keer kwam hij in het middenspel overwegend te staan. Op de 49e zet was het weer raak, (18-23) lijkt daar in 1 zet dwingend combinatief gewonnen. (bij analyse blijkt er met 25-20 nog een smerig remise-offer in te zitten, maar dat had hij achter het bord vast niet gevonden). Bryan miste het momentum en de partij eindigde in een puntendeling. Stand in de wedstrijd derhalve 9-9 en in het vijfde speeluur zou het resultaat van de laatste partij bepalend zijn voor de einduitslag. Die ondankbare last rustte voor ADG op de schouders van Wim Martin. Die had het in zoverre niet getroffen dat hij tegen de onbetwist sterkste speler zat. Gabriël Heerema is met zijn rating van 1389 zonder meer ‘ereklasse-waardig’ en een maatje te groot voor Martin. Toch was de opening duidelijk voor de tegenwoordig in Bunschoten residerende ADG-er. De inlas 36-31 op de 14e zet is vlijmscherp en gewoon goed. Maar Martin zag het vervolg ook niet echt meer en besloot toen op de 21e zet de positie maar open te breken. Achteraf geen goede keuze. De Friese aanval kwam op toeren en de wals dreigde door te denderen. Wim heeft met name rond de 47e zet niet al te sterk verdedigd. Zoals het ging was een eindspel het maximaal haalbare. Dit bleek echter in een verloren 4 om 2 te resulteren. 9-11 Toch een teleurstellend eindresultaat. Klik hier voor de gedetailleerde uitslagen