© Webmaster Bryan Brank

ADG onderuit in bizarre wedstrijd

Door Wim Martin 4 februari, 2017 In een wedstrijd met een bizar verloop heeft het Amersfoorts Dam Genootschap tegen mede-kandidaat voor een promotieplek DEZ uit Bleskensgraaf met 13-7 het onderspit gedolven. Maar zoals de sportfilosoof dan doorgaans bemerkt: "Het had net zo goed andersom kunnen zijn." Om te zeggen dat er in deze wedstrijd sprake was van 'wisselende kansen' zou een grove understatement zijn. Het flitste werkelijk alle kanten op. En dat begon bijvoorbeeld al na 7(!) zetten aan het bord van Nico Kruijswijk die met een lichte combinatie een gratis plusschijf toegeworpen kreeg. Nico leek haast verrast door zoveel gulheid van de tegenstander en in het vervolg van de partij aarzelde hij lange tijd met het aansluiten van de achtergebleven schijf op 5. Toen hij dat uiteindelijk toch deed werd hij getroffen door een damcombinatie. Partijverlies in plaats van winst. Marcel Everloo zat naast Nico in de opstelling en toen diens tegenstander in de opening opzichtig in de fout ging leek het haast alsof Marcel iets voor DEZ terug wilde doen, want Marcel werd op de 12e zet het slachtoffer van een bekend maar venijnig dubbeloffer. De ADG-er prutste nog geruime tijd door, maar was kansloos. Inmiddels had Harry de Waard het eerste punt binnengehaald. "Een van de saaiste partijen in mijn leven"' aldus Harry. Zijn tegenstander ondernam totaal niets en "hakte" op elk gewenste plek van het bord. Na de reglementaire 40 zettenreeks stelde de Hek remise voor. Harry had verder ook geen ondernemingszin meer en aanvaardde met tegenzin het remiseaanbod. Voor deze wedstrijd had Ton Bollebakker zich niet voorbereid op een bepaalde tegenstander, maar zijn trainer beloofd om als eerste zet 31-27 te spelen, ongeacht welke tegenstander hij zou treffen. Een openingszet die Ton eigenlijk nooit speelt maar voor deze ene keer wilde hij het wel eens proberen. Helaas antwoordde Peter de Hek met 18-23 omdat hij geen zin had in half-open klassiek. De partij verliep daarna aanvankelijk klassiek, waarna Bollebakker de stand openbrak en tot licht voordeel kwam. In een 11 om 11 blunderde De Hek, waarna de Amersfoorter eenvoudig naar winst combineerde. ADG verscheen eigenlijk al licht gehandicapt aan de start. Leo Rosendaal speelt de rest van het seizoen niet en het is iedere keer weer een crime om een vervanger te vinden. De meest daarvoor aangewezen spelers kunnen -of vooral willen- niet op zaterdag spelen, hetgeen het schreeuwende gebrek aan breedte bij de Amersfoorters nog eens onderstreept. Het team kon toch nog voltallig aantreden dankzij de inzet van Gerrit van Maanen. Hoewel met (veel) minder rating dan welke tegenstander dan ook, is Gerrit niet iemand waar je zomaar even overheen loopt. Op bord 1 maakte hij het zijn tegenstander erg moeilijk. Met een ruiltje hier en een hakje daar had hij een volstrekt gelijkwaardige middenspel-positie bewerkstelligd. En juist op dat moment, terwijl er niets aan de hand was, zette hij een 1 om 2 open waar dankbaar gebruik van gemaakt werd. Toch blijkbaar met de 'kop' ergens anders. Jammer. Cees Strooper bevocht de kopman van De Kroonschijf, Wim Kalis, NK-finalist in 1989 en inmiddels weer actief in de halve finales NK. De partij was een principieel strategisch gevecht, met als belangrijkste stellingsaspect  een ver opgedrongen randschijf voor Kalis. ' 'Wordt die zwak of wordt die sterk?', dat was de vraag. In de partij kwam daar geen duidelijkheid over omdat Strooper en grove fout maakte op het moment dat de spanningen hun hoogtepunt nog moesten bereiken. Kalis voerde een eenvoudige combinatie naar dam en de partij was gelijk over. De tegenstander van Gerrit de Bruijn leek van meet af aan geïmponeerd en beperkte zich tot verdedigen. De Bruijn verkreeg een fraaie centrum-aanval en kon al in het middenspel oprukken naar de zevende rij. Die schijf moest -en kon- eraf geruild worden, maar dat resulteerde in een prettige, oneconomische lange vleugel-opsluiting waarbij Gerrit met drie schijven er vier vasthield. Strategisch voldoende voor de winst. De executie werd soepel, maar niet geheel pijnloos, uitgevoerd. Tegen een sterke opponent (finale jeugd-NK 1981 en lange tijd een 1300+ speler) ging Wim Martin er onbevreesd in. De opening was duidelijk voor de ADG-er omdat de korte vleugel van zijn tegenstander niet tot ontplooiing kon komen. Uiteindelijk koos Martin voor een afwikkeling die in een enigszins voordelige 10 om 10 resulteerde. In de verdere opbouw zal de DEZ-speler ergens niet de beste zet gedaan hebben, want Wim kwam in een 6 om 6 gewonnen te staan ! In een onnodige poging alle remise-gaatjes te dichten verzuimde hij echter op het juiste moment door te drukken en wist de positie zo te maltraiteren dat hij zelfs nog verloor. Weer twee punten weggegooid. Ook Frits Stuger verloor terwijl hij had moeten en kunnen winnen ! Na klassiek openingsspel werd het in het gevorderde middenspel spannend. Frits verkreeg met een plakker en fraai dubbeloffer een doortocht naar dam. Hij verzuimde evenwel enkele malen de winnende zet, wilde nog teveel toen winst er inmiddels niet meer inzat en kreeg het lid op de neus. Bryan Brank speelde een puike partij. Hij kreeg een voorbereide positie op het bord en in ging daarin vol in de aanval. Met een mooie forcing leek hij op slag de partij uit te maken, maar halverwege de uitvoering raakte hij het spoor bijster. De -verdiende- winst kwam er na twee keer verzuim in het eindspel toch nog uitrollen. ADG verloor met 13-7, maar heeft omdat Maastricht verrassend verloor de derde plaats, die recht geeft op een promotie-wedstrijd, nog alleszins binnen bereik. Een 10-10 gelijkspel in de laatste (thuis)wedstrijd tegen Maastricht is daarvoor voldoende !