© Webmaster Bryan Brank
ADG ontsnapt en wint 26-11-2017 door Wim Martin Na de vijfde ronde van de landelijke damcompetitie gaat het Amersfoorts Dam Genootschap alleen aan kop van de ranglijst in de eerste klasse A. De reserves van Hoogeveen werden met een 12-8 nederlaag terug naar huis gestuurd, maar die overwinning mag gerust geflatteerd genoemd worden. De in fel rode sponsorkleding gestoken Drenten worden financieel ondersteund door het regionale bedrijf Mijnheer Truck Banden en het had niet veel gescheeld of de Hoogeveense trucks waren met banden en al dwars over ADG heen gedenderd. De jeugdopleiding rendeert daar; de bezoekers beschikken over een team met toekomst. Maar liefst vier jeugdspelers in de leeftijd van 11 tot 14 jaar verschenen achter de borden. Zij zouden een plaag vormen voor hun ervaren opponenten. Zo wist de 11-jarige Roland Kreeft tegen ADG-nestor Frits Stuger in een klassieke partij al na 26 zetten een in 1 zet gewonnen positie te bereiken, maar hij verzuimde door te drukken. Frits had daarvoor op de 18e zet al een kansrijke voorzetting gemist, maar rechtte nu de rug en wist met inzet van zijn verdedigingskunst -en wederom medewerking van zijn tegenstander-uiteindelijk de remise-haven te bereiken. Bryan Brank overklaste zijn 14-jarige tegenstandster met een fraaie flankaanval. Maar toen de opgelegde winst geëffectueerd moest worden faalde de ADG-er (zoals wel vaker dit seizoen) jammerlijk. Ditmaal wel op heel bizarre wijze: een winnende combinatie voltooide hij met een foutief tempo en hij liep in zijn eigen mes. Verlies in plaats van winst. Gerrit de Bruijn wilde wel halfopen klassiek spelen tegen het 13-jarige talent Wouter Sosef. Doorgaans een tactisch goede keus tegen een jeugdspeler; de subtiele strategische overwegingen die aan dit systeem ten grondslag liggen hebben ze meestal nog niet onder de knie. Wellicht daarom werd de partij door Sosef al snel richting ‘puur’ klassiek gestuurd. Behoudens kleine kansjes in het late middenspel wist Gerrit niets bijzonders te bereiken met een puntendeling als resultaat. De vierde jeugdspeler, Renco Oostindjer (12 jaar) zette de partij zonder vrees op, maar hij trof het niet bepaald met zijn tegenstander. Uit de Amersfoortse hoge hoed met reserve-spelers was ditmaal Rutger Koetsier tevoorschijn getoverd. Rutger heeft vele jaren niet of nauwelijks officieel gespeeld. In het verleden was hij in staat menige internationaal Grootmeester een ongemakkelijke dag te bezorgen -en misschien zou dat desgewenst nog wel lukken- maar voor deze jeugdige opponent was hij een paar maten te groot. Het was instructief om te zien hoe Koetsier middels een fraai gevoerde omsingeling de tegenstander wurgde met een voor de Amersfoortse ploeg belangrijke winst als resultaat. Het was maar goed dat de nog in ‘Canarische’ sferen verkerende vakantieganger Ton Bollebakker ADG al snel op een 2-0 voorsprong had gezet. De opening verliep prut voor Ton. Maar niet getreurd, klassiek counteren in het middenspel bleek voldoende om met Podkova dreigingen paniek te zaaien bij de tegenstander. Die plaatste op het verkeerde moment een schijnoffer om daarna te ontdekken dat dit offer zijn problemen bepaald niet oploste. Zo toch nog een snelle winst voor Ton in een 10 om 10. Cees Strooper stond eigenlijk de gehele partij beduidend beter. Gert Bosker kon eigenlijk niet anders dan inventief proberen te verdedigen. Het zou voor Cees net niet doorslaan, waarbij de vraag zich opdringt of hij het in het afspel toch niet iets slimmer had kunnen doen. Aan de borden van Wim Martin en Hans Mulder leek zich een ‘drama’ te gaan voltrekken. Beide ADG-ers hebben in het late middenspel aantoonbaar verloren gestaan. Wim Martin was het gehak van de tegenstander in de opening zo zat dat hij een schijf op 27 posteerde die juist de Drent aanknopingspunten bood. Na een afwikkeling leek er voor Martin nog muziek in de stelling te zitten, maar in plaats van een voorpost in te nemen ruilde hij zelf zijn eigen verdediging weg. In opperste nood liet hij maar een doorbraak toe met daarna remise-kansen. Die hoefde hij na het vredesvoorstel van de tegenstander gelukkig niet te bewijzen. Hans Mulder wist het enige gaatje naar een puntendeling -nadat de tegenstander verzuimd had te winnen- als gebruikelijk te vinden. Hoe belangrijk was de (vijfde winst op rij dit seizoen) van Harry de Waard wel niet ! In een pure klassieker bereikte hij de eerste helft van de partij weinig. Wel had De Waard positioneel een iets gemakkelijker stelling. Vervolgens kreeg de ADG-er aanknopingspunten op de linkervleugel van zijn tegenstander die resulteerden in een geforceerde schijfwinst. Nadat er via een combinatie nog een tweede schijf was binnengehaald liet tegenstander Spakel zich niets meer bewijzen. Captain Nico Kruijswijk wilde met die 11-7 voorsprong in een 8 om 8 ook niet meer bewijzen dat hij inmiddels misschien wel gewonnen stond en vond remise en de 12-8 eindstand prima Klik hier voor de gedetailleerde uitslagen