© Webmaster Bryan Brank

ADG schrikt niet van weer of tegenstander                

Door Wim Martin 08 januari, 2017 In ronde acht van de landelijke competitie trok het Amersfoorts Dam Genootschap zaterdag j.l. onverschrokken ten strijde tegen de reserves van Culemborg, en tegen de weergoden. Om met die laatste tegenstander te beginnen: het weeralarm leek het land ook nu weer meer te teisteren dan het weer zelf ! Terwijl heel Nederland werd geadviseerd, nog net niet opgelegd, vooral niet de weg op te gaan, bleken diezelfde wegen in de praktijk uitstekend berijdbaar. Het gevolg van deze wellicht wat te fors aangezette waarschuwing zou kunnen zijn dat als er een keer echt iets aan de hand is eenieder dit aan zijn laars lapt. De Amersfoorters bereikten Culemborg in ieder geval tijdig en zonder problemen. Bij aanvang van de wedstrijd bleef bij Culemborg het eerste bord leeg. Daar was voor ADG 'supersub' Hans Mulder geposteerd. Hans is doorgaans slechts met enige moeite te overreden om op zaterdag te spelen. En dat is jammer voor zijn club, want hij heeft meerwaarde voor een team aangezien hij uiterst getruct en lastig te verslaan is. Drie kwartier na aanvang bleek er toch nog een tegenstander opgetrommeld te zijn. In eerste instantie denk je dan dat zo iemand bij de bushalte vandaan geplukt is. Ook deze speler behandelde de opening nou niet bepaald optimaal en bleef met een lastige schijf op 41 zitten. Maar daar bleef het dan ook bij. Wat Mulder ook probeerde meer dan een licht voordelig middenspel zat er niet in. Er werd afgewikkeld en Hans kwam uiteindelijk niet verder dan remise. Nico Kruijswijk boekte een simpele overwinning tegen een heel jeugdige tegenstander. Tegen de 11-jarige Alijn Kuijer kreeg hij in een klassiek opgezette partij al vlot groot voordeel. Toen Alijn verkeerd voortzette kon Nico gratis een schijfje oprapen en al na 33 zetten ook de twee punten. Bryan Brank trof exADG-er Ebbo de Jong. Deze vooral bestuurlijk gepokt en gemazelde dammer lijkt deze competitie een 'revival' als speler te beleven. Uitermate lastig te kloppen. Bryan verkreeg van meet af aan tempowinst. Maar dat kan zich ook tegen je keren als de tegenstander erin slaagt een klassieke positie te bewerkstelligen. Zo had het in deze partij ook kunnen lopen, maar Bryan liet zijn tegenstander bewust wat terreinwinst inhalen om daarna in remise te berusten. Over de partij van Wim Martin valt niet veel te zeggen. Dat doen we dus ook maar niet. Remise na 40 zetten, en dan weet u het wel. Cadeautjes moet je uitpakken, vindt Ton Bollebakker. Al op de 17e zet ging Henk Stoop fors in de fout. Ton investeerde eens een kwartiertje bedenktijd. Wat te doen ? Het cadeau toch maar mee naar huis nemen misschien ? Uiteindelijk besloot hij ter plaatse het cadeaupapier aan flarden te scheuren en de strik om de nek van de tegenstander nog eens flink aan te trekken. Schijfwinst na 17 zetten en de rest was technische winstvoering. Frits Stuger lijkt het lek boven te hebben. Vorige keer een gedegen, gecontroleerd gespeelde partij zonder tijdnoodfratsen. Zo ook deze keer. Frits verlokte zijn tegenstander tot het nemen van een voorpost op de zevende rij, en in het doorrekenen van de gevolgen ging veel tijd zitten. Frits had daar voldoende van en die investeerde hij in het toewerken naar een slimme forcing op de 52e zet. Hulde ook voor de wijze waarop hij het eindspel in winst wist om te zetten ! Gerrit de Bruijn kreeg al in de opening een aanknopingspunt toen zijn tegenstander een 'losse' voorpost innam. Die vroeg erom aangevallen te worden. De Bruijn wist dat hij de schijf niet permanent zou kunnen consumeren, maar door tijdig te switchen naar een omklemming van het wat uitgedunde centrum kreeg hij fors voordeel. De verwurging werd genadeloos doorgezet, en Gerrit voltrok het vonnis zonder pardon. Bepaald teleurstellend was dat Cees Strooper geen enkel voordeel wist te behalen tegen Riesthuis. Bij analyse bleek dat dat er mogelijk wel op een enkel moment in had gezeten als hij bereid was geweest tot een speculatief gambiet. In de partij was er weinig te beleven en de remise was daarom volkomen gelijkwaardig. Marcel Everloo trof het niet op zijn verjaardag. Een blinde dammer als tegenstander is vaak gewoon lastig voor de concentratie. En Marcel gebruikt gewoonlijk ook al (te)veel tijd. Ook hier bleek weer eens dat de blinde speler veel 'ziet' met zijn handen. Met een schijf minder ging Everloo een voordelig eindspel in. Het remise-gaatje werd door de tegenstander echter feilloos gevonden. Harry de Waard had zijn handen vol aan de pas 12-jarige Simon Harmsma. (zoon van Tjeerd). Dit supertalent speelde met groots gemak een flankaanval tegen die de eerste 20 zetten probleemloos voor de Culemborger verliep. Van de speldenprikjes die de ADG'er  vervolgens uideelde werd Simon niet koud of warm. In de eindspelfase moest hij wel  alle zeilen bij zetten om zijn stelling de veilige remisehaven binnenloodsen maar deed dit dan ook met verve, ook al had de Waard een plusschijf in het eindspel. De jonge Culemborger verdiende een pluim en met zijn rating van nog maar 894 een blauwe notering ! De Amersfoorters kwamen op geen enkel bord in de problemen, wonnen vier partijen en zes remises. Eindstand dus 14-6 voor ADG.