© Webmaster Bryan Brank

ADG wint na spannende strijd in slechte wedstrijd

29-10-2017 door Wim Martin

In de eerste klasse A van de KNDB-competitie heeft het Amersfoorts Dam Genootschap zaterdag j.l. het bezoekende Borne met het kleinst mogelijke verschil (11-9) aan de kant gezet. Het was een wedstrijd met maar liefst negen (!) beslissingen en dat duidt er doorgaans op dat er gewoon slecht gespeeld is. De Amersfoorters wonnen vijf partijen, tegen de Twentse dammers vier. Maar -om eens een platitude te gebruiken- “het had zomaar andersom kunnen zijn”. De score werd geopend door Frits Stuger die zijn tegenstander combinatief het bos in stuurde. Hij speelde weliswaar tegen een invaller, maar dan moet je nog wel even winnen natuurlijk. Frits deed dat netjes en poogde zelfs in de beslissende fase zorgvuldig te blijven en de zaak niet ‘af te raffelen’. Dat lukte aardig, ware het niet dat hij tegen het eind van de partij even kwijt was wie er nou aan zet was. Het maakte eigenlijk niet meer uit, de stand was hoe dan ook gewonnen. Flankspel was (hoe verrassend) te zien op het bord bij Harry de Waard. Ook al had zijn tegenstander veel minder rating, dat was niet aan zijn spel te merken. Koerselman gaf goed tegengas. Sterker nog, in de tweede helft van de partij gooide hij in dit spannende flankspel met een uitval nog meer olie op het vuur. Toch bleek dit het aanknopingspunt voor de ADG-er om toe te slaan. Na een nivellerend ruiltje kwam de Waard opzetten en kreeg groot voordeel. De Tukker probeerde nog via een doorbraakactie compensatie te vinden maar dit bleek zijn ondergang slechts te versnellen. Maar Borne deed bij die 4-0 achterstand wat terug: Nico Kruijswijk zat tegen de oude vos Leo Springer, en die sloop sluw rond in het Amersfoortse kippenhok. Hij liet een KVO toe (kan nooit goed zijn hoor ik u denken) en inderdaad leek Nico in het middenspel behoorlijk voordeel te krijgen hetgeen echter wel veel bedenktijd kostte. Dat ging in het verloop van de partij tegen hem werken. Langzaam maar zeker verdampte het voordeel en in een gelijkwaardige stand en beging Nico een blunder. De oude vos liet dat hapje niet aan zijn neus voorbij gaan, 2 punten. De laatste verliespartij van Ton Bollebakker in een officiële wedstrijd was 21 maanden geleden. Statistisch gezien was hij dus gewoon een keer aan de beurt.De statistiek leert ons verder dat die nederlaag toen ook tegen de Bornse damvereniging plaatsvond. Hij had dus eigenlijk gewoon niet mee moeten spelen. Het verloop van de partij liet zien dat tegenstander Anton Jurg er alna drie zetten vijf vanaf hakte en met een zwakke schijf op 22  bleef zitten. Ton wandelde om die schijf heen en bouwde een hekstelling op. In het late middenspel nam hij teveel risico door de hek op het bord te houden.Een combinatie kostte een schijf omdat er geen tempo was voor de winnende tegen-combinatie. Stand in de wedstrijd 4-4 en Ton zegde toe aan een nieuwe reeks van 21 maanden te zullen beginnen.Wim Martin was achteraf zeer ontevreden over zijn openingsbehandeling. Waarom ook nu weer snel naar veld 26 ? Die schijf staat daar de rest van de partij niets te doen en op het eind krijg je er nog last van ook. Martin nam onnodig veel risico tegen deze sterke tegenstander. De Amersfoorter moest zwaar in de bedenktijd om zich te verdedigen tegen een dodelijke omklemming. In eerste instantie lukte dat zowaar. Maar toen zijn tegenstander bij de afwikkeling naar het middenspel de hem toegeworpen schijfwinst versmaadde (was inderdaad remise geweest) en bij de hergroepering gebruik maakte van de akelige binding 26 en 28, was het voor Wim al vlot reddeloos. Vele damverenigingen kennen het probleem om op zaterdag 10 min of meer volwaardige dammers achter het bord te krijgen. Zo ook ADG. Ditmaal moest zelfs Jaco van Maanen van stal gehaald worden. Nu was (en is) Jaco voldoende getalenteerd om op dit niveau mee te kunnen doen. Maar zijn laatste optreden in een teamwedstrijd dateerde van november 2009 ! Niet echt ingespeeld zou je dus kunnen zeggen. Dat bleek ook wel toen hij al na acht zetten een geweldige bok schoot. Jaco zag het natuurlijk gelijk toen hij de foutzet afgeleverd had, maar de tegenstander werkte geweldig mee door de Haarlemmer er niet uit te halen ! De rug werd weer gerecht en de Amersfoorter propte zijn lange vleugel vol om later zelf maar met een alles verwoestend zetje uit te halen. Borne kwam vervolgens op een 8-6 voorsprong door de verliespartij van Marcel Everloo. De ADG-er ging fel van start door een sterk ogende voorpost in te nemen. Bij de verdediging daarvan koos Marcel echter voor een verkeerde opbouw, waardoor zowel achterloop als een 1 om 2 steeds dreigden. De tegenstander kwam in de gelegenheid om met zijn lange vleugel gevaarlijk op te stomen. De complicaties werden de Amersfoorter teveel en uiteindelijk ging hij redelijk kansloos ten onder. Het zou dus van het ‘koningskoppel’ Strooper - De Bruijn moeten komen ! Cees Strooper verleidde zijn tegenstander ertoe om een verre randschijf te nemen. De strategie van Strooper was er op gericht om beweging te krijgen in de rechtervleugel van zijn tegenstander. In de partij slaagde de ADG-praeses daar langzaam maar zeker in. Hij zorgde voor zoveel mogelijk flexibiliteit waardoor een switch in de vorm van een aanval op de rechtervleugel ook mogelijk bleef. Op het moment de Twentse dammer in de fout ging had Cees nog verschillende plannen, hoewel allemaal tamelijk abstract. Zijn tegenstander dacht ten koste van wat materiaal te kunnen doorbreken, maar Strooper won vanwege een simpele weerlegging. Gerrit de Bruijn leek na de vervlakking door zijn tegenstander in de opening niet precies te weten waar hij het voordeel zou gaan zoeken. Hij nam een halve hekstelling in, hetgeen toch een beetje als een remise-systeem te boek staat. Gerrit verbrak de hek op tijd om controle op zijn lange vleugel te krijgen. Toen er een klassiek middenspel met Ghestem doorstoot op het bord kwam was duidelijk dat het buigen of barsten zou worden. De speler uit Borne moest buigen. Beiden kwamen op dam, maar het was duidelijk dat de overmacht in het voordeel van de Amersfoorter zou zijn. Even leek het een ‘Vijf tegen Twee’ eindspel te worden, hetgeen een ‘makkie’ voor De Bruijn zou moeten zijn aangezien dat de titel is van een boekwerk van zijn hand over deze materie. Zo ver kwam het niet eens. Met een leuke truc ving Gerrit de dam van zijn tegenstander en het stond met nog 1 partij te gaan 10-8 voor zijn club. Bryan Brank zou de eer te beurt vallen om het winnende punt voor ADG te gaan scoren. Daarvoor was remise voldoende. Maar Bryan had een prima partij gespeeld, kwam makkelijk uit de opening en hield ondanks dat er veel geruild werd substantieel voordeel. Sterker nog, het eindspel dat op het bord kwam is gewoon winnend, en eigenlijk niet eens zo moeilijk. Bryan faalde, niet voor het eerst dit seizoen, echter in de afwerking en ging op weg naar de damlijn de verkeerde kant op waardoor zijn tegenstander nog remise kon prutsen. Klik hier voor de gedetailleerde uitslagen