© Webmaster Bryan Brank

Het wordt spannend voor ADG                                  

Door Wim Martin 22 januari, 2017 Na wederom een afgetekende overwinning in de landelijke damcompetitie gaat het er in de laatste twee rondes om spannen of nacompetitie om promotie naar de hoofdklasse er voor ADG inzit. Theoretisch is zelfs een kampioenschap nog mogelijk, maar dan moet de gedoodverfde kampioenskandidaat Rotterdam steken laten vallen en daar houdt niemand serieus rekening mee. Een tweede of derde plaats in de eindrangschikking geeft recht op een promotiewedstrijd. Inmiddels is ADG opgerukt naar een tweede plaats en de laatste twee wedstrijden zullen dus de beslissing brengen. Het algemene 'gevoelen' binnen de Amersfoortse geledingen is dat er onvoldoende breedte in het spelersarsenaal beschikbaar is om een enigszins kansrijk verblijf in de hoofdklasse te rechtvaardigen. Maar er gaan in ieder geval geen wedstrijden weggegeven worden ! Over twee weken na de partij tegen DEZ-Kroonschijf weten we meer. Afgelopen zaterdag trad ADG aan tegen het tweede team van deze fusieclub. Spelers van de verenigingen uit Hardinxveld en Brandwijk vormen twee teams in de landelijke eerste klasse. De Amersfoorters ondervonden geen serieuze problemen tegen de 'reserves' van het team uit de Alblasserwaard. Al na een uur spelen zette Wim Martin zijn team op 2-0. Vanuit de opening zette Martin fors druk op de lange vleugel van zijn tegenstander. Toen deze een verre voorpost aan de ADG-er toestond en vervolgens verzuimde af te ruilen was het pleit strategisch eigenlijk al beslecht. Een forse blunder in het vervolg maakte extra vlot een eind aan welk verweer dan ook. Marcel Everloo volgde snel het goede voorbeeld. Marcel is goed 'op schot' dit seizoen en dat bewees hij maar weer eens door ook in de openingsfase een niet al te moeilijke, maar verraderlijke combinatie naar dam te verzilveren. De dam hield zoveel vijandelijke schijven kansloos achter de lijn dat er terecht gelijk opgegeven werd. Voor Ton Bollebakker lijkt men haast geen respect meer te hebben. Zijn tegenstander, nota bene een invaller, dreunde er gelijk al fors in op het centrum met maar liefst twee schijven op de zesde en even later zelfs een op de zevende rij. Het moet toch niet gekker worden moet Ton gedacht hebben. Uiteraard ontstond er een spectaculaire partij. Op de 26e zet blies Ton de stelling van zijn overmoedige tegenstander op, met overtuigende winst. Respect hersteld. Na een vroege verbreking van de Roozenburgopstelling in de partij tussen Cees Strooper en Martin Nederlof stuurden beide spelers aan op centrumbezetting. Strooper vergewiste zich ervan dat het gesloten klassieke spelsysteem gunstig voor hem was. Zo moest hij zeker weten dat de tempoverhouding goed was en dat hij zelf geen last zou ondervinden van de Bomzet (als zijn tegenstander hem daarmee zou confronteren). En ook dat hij zelf wel de Bomzet in de strijd zou kunnen werpen en tenslotte dat hij de Coup Royaldreiging achter de hand kon houden. Zo ging het in de partij: Strooper dwong een achtergebleven schijf bij zijn tegenstander af en maakte de partij op techniek af. Gerrit de Bruijn probeerde middels een onvoltooide hekstelling vat op de stelling van zijn tegenstander te krijgen. Dat lukte wonderwel en het kostte zijn opponent ook veel bedenktijd. De Bruijn plaatste een speculatieve, maar kansrijke uitstoot op zijn linkervleugel, die echter door de tegenstander correct weerlegd werd. Gerrit verkreeg wel initiatief op die linkervleugel en ten koste van een offer wist hij door te breken, naar dam op te stomen en vlot te winnen. Inmiddels was de score hierdoor al tot 10-0 voor de thuisploeg opgelopen. Op de resterende borden zouden de Zuid-Hollanders echter langduriger verweer bieden. Een spannende partij van Nico Kruijswijk tegen Mari Dame met een ogenschijnlijk betere stand voor de ADG-er. Nico moest echter op de 33e zet met een 2 om 2 terugruil noodgedwongen afhaken. Ogenschijnlijk in het voordeel van de tegenstander, maar in de praktijk viel het voor Nico mee. In een 9 om 9 positie leek het wijs om, met nog 17 seconden op de klok, het remise-aanbod maar te accepteren. Harry de Waard had een tegenstander die een remiseopdracht had meegekregen. Dat lukte hem geruisloos. In de eerste helft van de partij hield André de Raad de ADG'er op afstand door niets in te brengen en het spel simpel te houden. In de 2e helft kreeg Harry wel het initiatief. Maar de Kroonschijfdammer wist wederom alle complicaties uit de weg te gaan en liet via een finesse de remise aantekenen. Daarbij tevens een vermelding in het blauw! Het ratingverschil bedroeg immers ca. 350 punten in het voordeel van de Amersfoortse speler. Bryan Brank trof in Cor Westerveld de qua rating sterkste tegenstander, en besloot zijn strategie daarop af te stemmen. Hij wilde niet in een al te gecompliceerde positie terecht komen en de tegenstander vooral geen ruimte geven om terreinvoordeel te pakken. Flankspel met een gezonde centrum-ontwikkeling leek daarvoor het geëigende middel. Bryan verkreeg onmiskenbaar voordeel, knoeide nog wat tegen het einde van de partij, maar de remise kwam nergens in gevaar. Een verdienstelijk resultaat. Frits Stuger wilde flankspel op het bord hebben, maar daar had de tegenstander geen trek in. Stuger loerde op combinaties en dat was voor beiden een aanslag op de bedenktijd. In het late middenspel nam Frits een kettingstelling in. Soms kansrijk, maar ook uitermate verplichtend. Beurtelings werd remise aangeboden en uiteindelijk door de Amersfoorter geaccepteerd. Inmiddels 14-4 op het scorebord en Hans Mulder was nog bezig. Hans moest het centrum aan zijn tegenstander laten en stond daardoor eigenlijk de gehele partij onder zware druk. Nu floreert Mulder juist vaak bij dat soort situaties. Ook nu wist hij weer vanuit een lastige positie remise te bewerkstelligen. Vijf overwinningen en vijf remises voor de Amersfoortse ploeg. Eindstand dus 15-5. Voor alle uitslagen en partijen: zie toernooibase