© Webmaster Bryan Brank
ADG alleen op kop 21-01-2018 door Wim Martin Met nog twee wedstrijden in de eerste klasse van de landelijke damcompetitie voor de boeg heeft het Amersfoorts Dam Genootschap concurrent Enschede voorlopig afgeschud. Enschede liet een punt liggen door tegen Borne gelijk te spelen terwijl de Amersfoorters na een spannende strijd uiteindelijk te sterk bleken voor Emmeloord.De volgende wedstrijd voor ADG is tegen hekkensluiter Wapenveld en in de laatste ronde volgt de apotheose tegen Enschede. De competitieleider heeft het goed gepland ! De wedstrijd tegen Emmeloord begon niet bepaald spectaculair. Wim Martin trof Marthy van Houtert. Zij troffen elkaar eerder in 1971 in de finale van het nationaal jeugdkampioenschap. Beide spelers wisten -37 jaar na dato- nog goed hoe die partij verliep: zetje van Raman in de opening en partijwinst voor Van Houtert. Dat zou nu in ieder geval niet gebeuren. Eigenlijk gebeurde er helemaal niets, veel ruilen en een bloedeloze remise na 40 zetten. Nico Kruijswijk leek op dat moment na een damzet al vlot te gaan winnen. Dat zou evenwel niet zo soepel gaan.Nico speelt overigens een prima seizoen voor zijn Amersfoortse broodheren. Met 12 uit 9 heeft hij een uitstekende score neergezet.In deze partij werd zijn tegenstander al op de 21e zet verrast door een niet moeilijke maar venijnige combinatie naar dam. Die werd veilig opgeborgen, maar Nico zou nog -onnodig- veel werk moeten verzetten om beide punten binnen te sleuren. Hij investeerde ook veel bedenktijd maar kon niet voorkomen dat de man uit de polder ook naar dam doorbrak. Dit resulteerde echter in een overmachtseindspel en winst voor Nico. Inmiddels was Ton Bollebakker remise overeen gekomen. Na de eerste zet 33-29 (19-24) wist Ton al dat het geen boeiend duel zou worden. Hij kreeg gelijk. Het statische klassieke spel van zijn tegenstander was ruim voldoende voor de puntendeling. Cees Strooper speelde tegen Teunis Snoek. (De kwisvraag van deze week: “welke grote Nederlandse dammer heet ook Teunis ?”) Cees raakte verwikkeld in een buitengewoon taai middenspel. Het enige tastbare dat hij bereikte was een tempovoorsprong van ongeveer 5 en een voorpost op veld 27. Dit was gunstig voor een damdreiging die later in het spel kwam. Maar ondertussen dunde het materiaal verder uit. In het verdere verloop maakte Snoek een slordige opbouwfout. Voordat de positie echt dreigend werd maakte hij nog een fout waardoor Strooper schijf- en partijwinst afdwong. Bryan Brank stond inmiddels prachtig. Twee vragen drongen zich op. Hoe zal hij het gaan winnen en vooral gaat hij de winst ook vinden ? Bryan staat immers vaak schitterend en gewonnen waarna hij het nogal eens laat lopen. Zo leek het ook ditmaal te gaan. Maar bij nadere beschouwing blijkt dat het voordeel van Bryan een hoog optisch gehalte had. Hij kon nooit een doorbraak op zijn korte vleugel voorkomen en heeft analytisch waarschijnlijk zelfs verloren gestaan. De uiteindelijke remise moet dus eigenlijk tot tevredenheid stemmen. In een klassieke partij tegen de 78-jarige nestor Cor Koene kreeg Gerrit de Bruijn pas in het late middenspel licht voordeel. Zo’n klein voordeeltje maximaal uitbuiten is Gerrit wel toevertrouwd. Hij rekent vooral secuur. Zo ook hier. De wederzijdse doorbraak resulteerde in materieel overwicht en een daaruit voortvloeiend winnend eindspel voor de Amersfoorter. ADG op voorsprong, maar die was niet echt comfortabel aangezien er in de resterende partijen nog allerlei rampen voor de Amersfoorters dreigden. Toen Hans Mulder vervolgens tegen een van zijn zeldzame verliespartijen aanliep zou het resultaat bij De Waard en Stuger beslissend zijn voor de einduitslag. Harry de Waard zou door zijn partijzege aan alle twijfel een eind maken en de stand op 7-11 brengen. Maar daar kwam een flinke dosis geluk bij kijken. De eerste helft van de partij had De Waard het initiatief in zijn geliefde flankspel. Maar nadat tegenstander Boxum switchte naar klassiek kwam de ADG-er plots onder druk. Sterker nog: op de 34e zet had de polderdammer met 28-22 de partij eenvoudig kunnen beslissen. Hij zag het echter niet waarna een smerig doorbraakzetje voor 2 schijven de ommekeer in de partij werd. De tegenstander spartelde nog wel tegen, maar met secuur spel  wist De Waard in de slotfase de overwinning naar zich toe te trekken. Harry is met 16 (!) uit 9 van grote waarde voor zijn team en topscorer in deze klasse. Op het bord van Frits Stuger gebeurde op dat moment ook van alles. Frits is een speler die qua speelsterkte zeker 100 ratingpunten meer verdient dan hij nu heeft. Maar hij is zo onberekenbaar. Je weet als toeschouwer nooit wat hij nu weer zal gaan doen of nog erger: zal missen. Het is soms tenenkrommend, impulsief en op beslissende ogenblikken lijkt hij soms ‘maar wat te doen’.Ook in deze partij wisselde hij weer briljante momenten af met de meest vreselijke zetten. Zo verbrak hij om onduidelijke redenen zelf de dodelijke verwurging waar hij zijn tegenstander in had, miste daarna een relatief eenvoudige drie om drie doorbraak en later nog een winnende damdoorbraak. Het zou na nog een keer groot voordeel voor Frits uiteindelijk remise worden, zijn veel hoger gerate tegenstander en het publiek in verbijstering achterlatend. Marcel Everloo zal niet tevreden zijn over zijn vertoonde spel. Weliswaar speelde hij tegen een oud-jeugdkampioen van Nederland (1969) IJsbrand Haven, maar toch.. Opening en middenspel verliepen gelijkwaardig en er ontstond een klassieke stand. In deze stand probeerde Everloo een dubbele ruil voor de tegenstander te voorkomen, hetgeen echter ten koste ging van de opbouw. Haven pakte meer het centrum en maakte handig gebruik van de twee randschijven van de Amersfoorter, die een geforceerde doorbraak naar dam moest toestaan. Marcel kwam zelf nog op dam maar de overmacht was inmiddels te groot en hij moest capituleren. Eindstand Emmeloord - ADG  8-12 Klik hier voor de gedetailleerde uitslagen