© Webmaster Bryan Brank

ADG soepel uit de startblokken

17-09-2017 door Wim Martin

In de eerste klasse A van de landelijke damcompetitie gingen de Amersfoortse dammers soepel van start tegen damcombinatie Fryslân (ja, zo schrijven ze dat daar). Het Leeuwarder team verscheen met 9 spelers in de arena en liet bord 10 open. Dat betekende dat Frits Stuger zonder te spelen twee punten kon laten aantekenen. Op zich kan een vraagteken geplaatst worden bij de niet zo tactische keuze om juist bord 10 open te laten. Doorgaans tref je in de opstelling nou eenmaal niet de allersterkste tegenstander. Maar goed, 2-0 voor ADG. Het zou drieëneenhalf uur duren voordat de volgende beslissing viel. Cees Strooper profiteerde slim van de moeizame, en niet geheel correcte, openingsbehandeling van zijn tegenstander. Met samenhangende 'prikzetjes' dwong Cees verzwakking van de Friese positie en isolatie van schijven af. Dat resulteerde in schijfwinst en kort daarna opgave van zijn tegenstander. Wim Martin zag zich gelijk al geplaatst voor een forse uitdaging door de naam van zijn tegenstandster correct op het notatiebiljet te spellen: Munkhtuya Nasanbayar. De Mongoolse staat meer dan 150 punten hoger op de ratinglijsten dan Martin, die in het middenspel zowaar met een offer voor doorbraakkansen een serieuze winstpoging waagde. Wie het onderste uit de kan wil etc. gold ook hier en met een venijnige combinatie werd de Amersfoorter op zijn plaats gezet. In de partij van Bryan Brank kwam tegen Danny Ruiter een klassieke stand op het bord. Niet bepaald zijn favoriete speltype. Bryan verzuimde op de 44e zet de kansrijkste voortzetting, waarna de positie volstrekt gelijkwaardig was. Ruiter speelde taai en hij leek op het oog zelf iets makkelijker te staan. De Fries werd echter op het einde wat nerveus en maakte op de 54ste zet geheel onverwacht de beslissende fout. Hij bood nog remise aan maar dat werd geweigerd omdat Bryan op dat moment ook de winst zag: 6-2 voor ADG In de partij van Hans Mulder werd vooral gelaveerd en daarna nog eens gelaveerd, zonder dat er nou echt sprake was van 'hakken'. De stelling schoof in elkaar en op dat moment vonden beide spelers het tijd voor arbeidsduurverkorting en werd er remise overeen gekomen. Ook bij Marcel Everloo gebeurde er in de partij niet zoveel, of het zou moeten zijn dat de ADG-er zijn tijdverbruik wat beter onder controle leek te hebben dan te doen gebruikelijk. Marcel is weleens te vredelievend. Zo ook in deze partij. De 8 om 8 eindstand waarin de vrede getekend werd is natuurlijk potremise, maar de tegenstander leek rijp voor een fout, en die komt niet meer als het al 1-1 is. Een leuke flankspelpartij was te zien bij Harry de Waard tegen Niek de la Fontaine. Harry kwam gemakkelijker uit de opening en kreeg steeds meer grip op het centrum. Daarbij werd de rechtervleugel van de Fries voorlopig even aan banden  gelegd. In de 2e helft van de partij wist Fries zich los te weken en zijn rechtervleugel te ontwikkelen. Toch bleef Harry krachtig op het centrum opereren en dreigde met diverse kombinaties. Om de angel hieruit te halen kwam de la Fontaine met een apositionele zet. De ADG’er profiteerde hiervan optimaal en dreigde met een doorbraakactie. Om dit te voorkomen offerde de Fries een schijf maar kreeg daarna geen kans meer op herstel. Weliswaar werd het officieel een klokwinst voor De Waard maar op dat moment hing de stelling van de noorderling toch al aan een zijden draadje. Gerrit de Bruijn wilde met wit wel een Keller spelen en Bernard Post ging daarin volgaarne mee. De rol van omsingelaar was voor de Amersfoorter, terwijl Post in de 'nieuwe' Keller vol in de aanval gedwongen werd. De statistieken in dit schema zijn op (groot)meester- niveau duidelijk in het voordeel van de aanvaller. Alleen de onnavolgbare Georgiev heeft deze opening met wit op zijn vaste repertoire staan. Maar zeker op niveau eerste- en hoofdklasse KNDB is het voor wit uitstekend speelbaar zoals De Bruijn ook in deze partij aantoonde. Hij sloop er fraai omheen en kreeg de zwarte aanval stevig in de tang. De Fries wrong zich behendig in allerlei bochten maar kwam uiteindelijk aantoonbaar minder te staan. Het einde werd versneld door een lichte combinatie en De Bruijn maakte het daarna secuur af. Inmiddels 12-4 voor het Amersfoortse team.   Een partij met twee gezichten tussen Nico Kruijswijk tegen Arnold Wiegersma. Tot aan de 41e zet had Nico makkelijker spel met licht voordeel, maar het innemen van een hekstelling was op dat moment het verkeerde plan. Een aantal zetten later was het zelfs noodzakelijk een doorbraak te nemen. Dat kon op twee manieren, hij koos de verkeerde en een moeilijk eindspel was het gevolg. Nico kroop door het oog van de naald na zijn 56e zet Zijn tegenstander had de winst voor het oprapen, maar hij zag het niet. Nico hervond zich: de laatste 4 zetten brachten uiteindelijk een zwaar bevochten remise op het bord.    Ton Bollebakker ploeterde tegen een taaie tegenstander. Hier gold dat dammen soms gewoon hard werken is, doorgaan, doorgaan en nog eens doorgaan. Tot die kans komt, al is het in het vijfde speeluur. De tegenstander die al lang onder druk stond bezwijkt en alles valt goed in het eindspel. Winst voor Ton en een eindstand van 15-5 voor ADG. Klik hier voor de gedetailleerde uitslagen