Knappe remise Henk Smits…

Het werd een rustig avondje, de laatste voor het jaar en werd er volledig aandacht aan de interne competitie besteed.
Ondanks, of dankzij de geuren van de kersttakken en de laatste restjes van een kerstdiner die in het clubgebouw nog rond hingen, werd er toch in een ander sfeertje gedamd.
Natuurlijk werd er nog veel nagebabbeld over het gebeuren van vorige week toen Piet Bottenheft op weg naar huis was en onderweg werd lastig gevallen, “beroofd” en thuis nu met de brokken zit.
Sterkte Piet en hoop toch dat je fijne feestdagen hebt, hoewel we beseffen dat deze in gedachte nu anders worden gevierd dan je had voorgesteld.

Het damgebeuren

De verrassing van de avond was toch de remise van Henk Smits. Ik heb het al eerder gezegd, Henk gaat zich steeds meer manifesteren op het bord. Sterker nog, hij heeft er lol in en heeft zich zelfs opgegeven in de hoofdklasse van het provinciaal damkampioenschap dat in januari van start gaat. “Gewoon om ervaring op te doen”, aldus een vrolijke Henk, die Mark Klein Kranenbarg op afstand wist te houden. Met gedegen positiespel kreeg Mark geen enkel aanknopingspunt en werd hij in het late middenspel zelfs teruggedrongen. In een vijf om vijf had Henk zelfs de betere papieren maar niet meer dan dat. Nadat beden op doorbraak waren gekomen werd snel tot remise besloten. Mark vond het niet nodig om de partij te analyseren. Henk des te meer!

Harry de Waard versloeg Cees Strooper. Leuk dat er toch verschillende meningen zijn. Na afloop van het spel vond Cees dat hij voordturend de betere stelling had, dat door Harry steeds werd tegengesproken. Vanuit een Roozenburger meende de ADG-preses het initiatief te hebben en dit te kunnen uitbouwen. Harry opereerde weliswaar gevaarlijk maar vond dit verantwoord. In het middenspel verslikte Cees zich en wist de Zeistenaar via een plakker de volle buit binnen te halen. Maar op dat moment was ook nog onduidelijk hoe het verloop van de partij zou zijn, ondanks het mee analyseren van Ton Sijbrands.

Jan Wielaard versloeg Marcel Everloo. Vanuit een flankspelpartij kwam Marcel al onder druk te staan, maar een twee om tweetje naar dam versnelde het einde!

Jan van Amstel versloeg Remco Bosman, maar bijna had de Almeerder de punten moeten inleveren. Hij vergat een dat er een versneld tempo tegen de jeugdige Remco gespeeld moest worden. Vervolgens moest hij de zetten afraffelen. Dat lukte en wist Jan het inmiddels binnengehaalde schijfje winst te verdedigen.

Een slecht ontwikkelde linkervleugel kostte Hans Mulder al hoofdbrekens tegen Ton Sijbrands. In het middenspel was deze vleugel weer wat hersteld maar was in-middels wel een schijf achtergelopen. Natuurlijk was de rest voor Ton een peulen-schilletje.

Ton Bollebakker en Gerrit de Bruijn hielden elkaar op de been in een klassieke stelling. Er volgde een afwikkeling in het middenspel waarbij Ton terreinvoordeel had, maar de eindspelkenner bij uitstek liet zich niet van de wijs brengen en loodste de stelling de veilige remisehaven in. Het bleek de 2e en laatste puntendeling van die avond!

Rest mij nog u allen fijne feestdagen en een gelukkig nieuwjaar toe te wensen in alle opzichten!!

HARRY