Herinneringen aan Henk Hessel

Op 15 augustus j.l. overleed Henk Hessel. Hij heeft veel betekend voor het dammen in Amersfoort.

In de loop der jaren hebben we samen het een en ander beleefd.

Onze eerste ontmoeting was op 10 december 1970 aan bord 6 tijdens de UPDB competitiewedstrijd UDG-ADG, (uitslag 14-6).  De partij eindigde in remise en ik heb op diverse momenten de winst verzuimd. Henk bestreed dit -vanzelfsprekend- na afloop. Ik vond hem op dat moment een vreselijk eigenwijze man. Wij zouden nog vaak op het dambord de degens kruisen, maar ik heb nooit met Henk kunnen analyseren. Bij een analyse van een partij dient zich namelijk immer een moment aan waar je het eens moet worden over de waarde van een stand in een bepaalde variant. Dat was met Henk wat lastig. Hij was nou niet bepaald genegen iets ‘zomaar’voor waar aan te nemen…

Een eigenschap die zich niet beperkte tot zijn opvattingen over wat zich op het dambord afspeelde. Dat maakte de omgang en vriendschap met Henk vaak moeilijk, maar voor mij ook heel waardevol.

In 1972 verhuisde Henk naar Amersfoort en werd lid van het ADG.

Henk was een gedreven mens,  achter het dambord maar ook in wat hij met de vereniging waar hij speelde wilde bereiken.Dat had zich bij UDG al geopenbaard.Met o.a. Joop Bontrop en Wouter van Beek had hij daar teneinde de boel wat te verlevendigen al enige ‘buitenbestuurlijke’actie gevoerd.

Zijn manier om -een beetje als een “Don Quichotte” de zaken te benaderen sprak mij geweldig aan. Het was het begin van de jaren ’70 en ook ik vond dat je a priori overal “tegen”moest zijn.Het sterke punt van Henk was dat hij niet alleen maar iets poneerde, maar er ook echt in geloofde ! En dat enthousiasme op mensen wist over te brengen.

Onze opvatting over het spel zou nooit hetzelfde worden. Henk ging naar de rand, en ik wilde ‘mooi’door het centrum. Maar we vonden elkaar wel in het feit dat we allebei wilden dat ADG zo hoog mogelijk zou moeten spelen. Henk heeft daar heel veel voor gedaan en ik heb daar af en toe ook wat aan mogen bijdragen. In ieder geval durf ik de stelling hoog te houden dat zonder Henk Hessel ADG nooit in de hoogste klasse van Nederland gespeeld zou hebben. De fundamenten daarvoor zijn door hem gelegd.

We hebben veel plezier gehad samen.

Zo hebben we tijdens een bestuursvergadering ooit voorgesteld (ik vrees dat het in eerste instantie mijn idee was) dat de spelers van het eerste tiental met “U” aangesproken dienden te worden, hetgeen zowaar tot een serieuze discussie leidde..

Verder herinner ik me een vergadering ten huize van een collega-bestuurslid waar Henk op de vraag “of hij nog iets voor de Rondvraag had” met een stalen gezicht meldde “dat hij een gat in de vloerbedekking van de gastvrouw had gebrand”.  

Ook mochten we samen graag ‘een gokje wagen’op de vermaledijde gokautomaat, hetgeen vanzelfsprekend zonder medeweten van het ‘thuisfront’ geschiedde. Beetje lastig werd het toen de Belg Michel Gregoire bij het eten na een toernooi in Amershof  aan Henk’s vrouw vroeg of “haar man altijd zoveel gokte”…

Henk heeft meerdere malen gesteld dat wij een soort ‘haat-liefde’ verhouding hadden. In zekere zin was dat wel zo. We zijn ook geruime tijd zwaar gebouilleerd geweest. Gedurende ruim een jaar hebben we zelfs geen woord gewisseld. En dat is toch lastig als je in hetzelfde tiental speelt. Schaesberg uit, en naast elkaar in het toilet staat…

Op enig ogenblik zijn we weer tegen elkaar gaan praten omdat we beiden niet meer wisten waar we nu eigenlijk ruzie over hadden.

Maar bovenal  zal ik mij Henk herinneren als een goed mens. Iemand die er voor mij ook was in tijden dat het mij wat minder goed ging.

Ik zal hem missen.

           Wim Martin

(Wim met jouw goed vinden sluit ik me hier van harte bij aan Cor van Rooij)