Het zit ons eerste bepaald niet mee. Ging de vorige wedstrijd
nog verloren door knullige fouten, nu liep het niet in het tweede gedeelte
van de wedstrijd en rolde het eurootje voor ons de verkeerde kant op.
Na een 11-9 nederlaag tegen EAD Asten konden we de verre terugreis met
lege handen aanvangen. Dat is (altijd) zuur, waarbij Jan Wielaard nog
de opmerking maakte dat er in het busje (van de Bruijn) niet gezongen
mocht worden!
Het begon allemaal veelbelovend omdat Leo Rosendaal als eerste de punten
binnen-haalde. Aanvankelijk een rustige partij, maar in het middenspel
kon hij de druk op-voeren, forceerde schijfwinst, dat voldoende was voor
de eerste partijzege aan ADG-zijde.
Vervolgens remiseerde Wim Martin. Een sterk aanvallende Brabander die tot
2 keer toe een voorpost innam. Maar met sterk omsingelingsspel van de Amersfoorter
werd de stelling geneutraliseerd waarna een gelijkwaardige remise het resultaat
was.
Ton Bollebakker belandde in een positionele laveerpartij en kwam licht
onder druk. De Hilversummer ging gretig in op de aangeboden remise van
zijn tegenstander, want voelde zicht zelf niet echt op dreef.
Het middenspel eindigde voor Jan van Amstel in een vervelende omsingeling.
Maar Vankan handelde het echter niet goed af zodat de ADG'er als nog een
punt uit het vuur wist te slepen.
EAD kwam op gelijke voet omdat Harry de Waard de mist in ging tijdens het
eindspel. Kellerachtige toestanden werden al vrij vroeg door de Brabander
in een ander speltype omgezet, waarbij de ADG’er de Brabantse vleugel
voorlopig aan banden legde. Maar nadat EAD-speler Boot zich kon losweken
was er voor Harrygeen houden meer aan, een dure doorbraakcombinatie ten
spijt.
Guno Grune kreeg met een korte vleugelopsluiting voordelig spel, maar moest
later toch weer afhaken. Grote spanning nog omdat de ADG’er in razende
tijdnood zat. Nadat deze kruitdampen waren opgetrokken was de muziek ook
uit de stelling en de remise een feit.
In een klassieke partij vergaloppeerde van Outheusden zich in een zeven
om zeven. Gerrit de Bruijn forceerde schijfwinst. Maar wat de eindspelkenner
bij uitstek uit de kast haalde, de overgebleven stelling was te dun om
de volle buit binnen te halen.
Vervolgens nam AED de leiding. Een manoeuvre van Mark Klein Kranenbarg
pakte in het middenspel verkeerd uit. Het gevolg was schijf- en enkele
zetten later partijverlies.
Deze tegenslag kwam ADG niet meer te boven omdat de 2 resterende partijen
eveneens naar remise kabbelden. Cees Strooper kon niet optimaal profiteren
van een opbouwfout vanuit de opening. Het spel vervlakte waarbij de ADG'er
daarna zelfs in een verdedigende rol werd gedrongen. Jan Wielaard kreeg
een ingewikkelde positionele partij op het bord met wisselende kansen.
Nadat beiden de tijdnoodfase hadden overleefd was meteen de muziek uit
de stelling. Ook hier remise. |