dinsdag 9 oktober 2007

ADG wint, maarrr…..

 De 5-11 wedstrijdzege die ADG boekte op Austerlitz doet vermoeden alsof het een gemakkelijke klus was. Niets was echter minder waar. De gastheren lieten het achterste van hun tong zien en vochten voor wat zij waard waren.

Gerrit de Bruijn opende echter wel de score. De ADG’er zocht zelf de complicaties op in het vertrouwen dat deze meestal in het voordeel van de sterkste speler werkte. Aldus geschiedde. Wim Knevel werkte mee in de gedachtepatroon van de Bruijn die eveneens afweek van de rechte paden. Toch was het Gerrit de Bruijn die de partij afrondde via een bijzondere damcombinatie. Dat was (pas) in het 3^e uur.

Frits Stuger moest hard werken om de remise veilig te stellen tegen Michiel Luiten. Vanuit klassiek spel werden over en weer speldenprikjes uitgedeeld. Weliswaar kreeg Luiten het heft in handen op het centrum, maar met uiterste precisiewerk wist de ADG’er toch de veilige remisehaven te bereiken.
 

Twee voorzitters tegenover elkaar, waarbij ADG-preses Cees Strooper al vroeg in de opening terreinvoordeel kreeg omdat Henk Zoonen te kampen had met een moeilijk hanteerbare lange vleugel. Weliswaar werden deze complicaties opgelost, maar de Hooglander hield toch voortdurend het heft in handen. Uiteindelijk bezweek Zoonen onder het positioneel geweld.

Marcel Everloo vergrootte de voorsprong door oud ADG-er Ees Roseboom te verslaan. Vanuit klassiek ging de hele partij gelijk op. Maar in een 12 om 12 beging de Austerlitz-speler een ernstige fout, kwam een schijf achter en liep zijn stelling ook nog eens helemaal vast.

Ook klassiek was er te zien in het duel Keereweer-van Maanen. De ADG’er had het gemakkelijkste van het spel, Maar gebruikte veel bedenktijd. In deze fase moest de ADG’er snel beslissingen nemen en het was juist in deze fase dat Keereweer combinatief f had toe kunnen slaan. Hij overzag dit en nadat de tijdnood[perikelen waren opgelost kabbelde de partij rustig naar remise.
 

Spannend flankspel in het duel Vink – v.d. Ham. Even leek het erop alsof de Utrechter met een vleugelprobleem werd opgezadeld om dat hij (toch wel) een appostitionele zet moest doen. Dit bleek allemaal reuze mee te vallen. Nadat Vink de complicaties had opgelost was de muziek ook uit de stelling waarna de vrede snel getekend werd.

Harry de Waard kwam ook niet verder dan een puntendeling met Kobus Dijkhorst. De ex Austerlitz-voorzitter excuseerde zich na afloop voor het ruilwerk in de opening. Toch kreeg de ADG-er in het middenspel vat op het centrum en ging steeds meer drukken. Dat resulteerde in een gunstig eindspel maarrr…. de sympathieke Austerlitz-man verdedigde zich stug en vond precies het ene remisegaatje dat in een vier om tweestelling nog aanwezig was.

Last but not least was Hans Mulder die na de opening ten aanval ging op een voorpost van tegenstander Geleijnse. Toch was een foutje nodig om de schijfwinst te realiseren. Maar in het afspel ging de ADG’er niet nauwkeurig te werk en liet Gerrit de Bruijn na afloop zien hoe er wel gewonnen moest worden.!

Austerlitz – ADG 5-11