Zaterdag 13 oktober 2007

 Balen in het ADG-kamp

Verliezen is natuurlijk niet erg, maar dat het zo dramatisch tot stand kwam was gewoonweg met geen pen te beschrijven. Oké, namen in de LDG-formatie met een sterk damverleden waren ingecalculeerd, maar na Evert Bronstring en André van de Kwartel waren het allemaal spelers met een rating onder de 1100, dusss….. theoretisch zou er gewonnen moeten worden. Het pakte allemaal anders uit dan werd verwacht!

     
 

Neem Guno Grune… hij had de betere papieren in een pure klassieker, blunderde op de 27e zet en werd geconfronteerd met een simpele drie om drie naar dam. Hij kon verder toekijken! Ton Bollebakker kan wel tevreden zijn met een punt tegen Evert Bronstring. De good old meester speelde snel en volgens een vast schema. De ADG’er kwam weliswaar in de verdrukking maar hield het hoofd koel. Hij had dan ook geen moeite om vervolgens naar een gelijkwaardige remise af te wikkelen.

Na de gelijkwaardige remise van Jan van Amstel tegen de toch altijd nog sterk opererende Jan Slingerland had Leo Rosendaal het heft in handen tegen Hans Kreder. In een spannende “halve hek” creëerde de Diemenaar kansen in het middenspel, maar de LDG’er verzette zich met hand en tand en wist zijn stelling in evenwicht te houden.

 
     
  In het derde speeluur trok Marcel Everloo de stand weer gelijk. In de beginfase werd aan weerszijden stevig geruild en stonden beide dammers flink van elkaar verwijderd. Dammen op afstand dus waarbij Everloo flink terreinnadeel had. Een poging om het klassiek te maken ging in rook op. Toch sloeg de ADG'er in het late middenspel toe omdat tegenstander Dekker een finesse over het hoofd zag en een schijfje moest inleveren. Spannend flankspel was te zien bij Harry de Waard, die een massaal centrumblok van tegenstander v.d. Kwartel compleet omsingelde. In het middenspel leek de Leidenaar heer en meester te zijn over het centrum, maar de ADG'er verdedigde zich met handen en voeten en wist de stelling in evenwicht te houden, tot……. na de tijdnoodfase en hij alsnog geconfronteerd werd met een venijnige doorbraakcombinatie. Over en uit! Wim Martin volgde kort daarna met een nederlaag. De ADG'er nam veel te veel risico in een poging een theoretisch lager geklasseerde speler af te bluffen. De Amersfoorter bleef ten koste van zijn positie op combinaties spelen. Hij kreeg het lid op de neus door in een onduidelijke stelling zelf het slachtoffer van een dure damzet te worden. De combinatie bleek in het vijfde speeluur voldoende voor de winst van de Leidenaar.   
     
 

Cees Strooper maakte nog iets goed voor ADG. De preses kreeg vanuit de opening aanzienlijk voordeel en ging avontuurlijk verder met een gambiet. Na allerlei verwikkelingen won hij een schijf en belandde in een gunstig eindspel dat hij uiteindelijk onberispelijk afhandelde.

Gerrit de Burijn had zijn dag niet, balde als een stekker en kwam steeds nadeliger te staan. In het eindspel, zijn terrein, verprutste hij een remisestelling en werd vervolgens pijnlijk naar de slachtbank gedirigeerd.

Jan Wielaard vocht een verbeten positionele strijd uit en had voortdurend initiatief. Maar wat hij ook probeerde, de Amsterdammer kon geen sluitend winstplan ontdekken.

 
     
 

LDG – ADG 12-8:
 

 
 

1. Maurits Meijer (1087) - Gerrit de Bruijn (1241) 2-0 (9)

2. Henk Meester (1082) - Cees Strooper (1256) 0-2 (8)

3. Evert Bronstring (1318) - Ton Bollebakker (1278) 1-1 (2)

4. Jan Slingerland (1099) - Jan van Amstel (1127) 1-1 (3)

5. Hans Kreder (1131) - Leo Rosendaal (1172) 1-1 (4)

6. André van der Kwartel (1129) - Harry de Waard (1135) 2-0 (6)

7. Arend van Beelen (1002) - Wim Martin (1094) 2-0 (7)

8. Harry Dekker (1051)- Marcel Everloo (969) 0-2 (5)

9. Dick den Ouden (1000) - Jan Wielaard (946) 1-1 (10)

10. Hein van Winkel (1051) - Gruno Grune (980) 2-0 (1)

 
     
  Alle uitslagen en standen zie de KNDB  site