“Ongelooflijk maar waar”
“Ongelooflijk maar waar”, aldus captain Harry de Waard: “we verliezen van verenigingen die in de hoek staan waar de klappen vallen terwijl we winnen van veel sterkere teams!! Wellicht spelen we daar prettiger tegen??”
Het is niet te verklaren. Nu werd VAD als een kleine jongen in de hoek gezet alhoewel hier en daar het wel mee zat. Neem Leo Rosendaal. Na een boeiende flankspel opening vervlakte het spel. Kennelijk was tegenstander Horn daardoor in slaap gevallen want een enorme blunder bezorgde Leo een drie om drie naar dam. Over en uit. Positioneel klopte het niet allemaal wat Ton Bollebakker aan het doen was, maar de lokzet gevolgd door een combinatie over 6 schijven was fraai!
Een klassieke laveerpartij was te zien bij
Een klassieke laveerpartij was te zien bij Jan Wielaard waarbij hij in het middenspel kansen had om het centrum van zijn tegenstander te omknellen. Dit plan lukte net niet, alhoewel hij er een sterke voorpost aan overhield. Maar ondanks het overwicht wist de ADG’er net geen sluitende winst te vinden.
Dat deed Guno Grune wel waarbij de stelling positioneel lange tijd in evenwicht bleef. Eén keer te veel achterlopen op een voorpost werd door de ADG’er onmiddellijk afgestraft met een lichte combinatie.
Door sterk centrumspel van Mark Klein Kranenbarg waren veel zetten van Chris van Westerloo verhinderd. Na een offer van de Amsterdammer maakte de ADG’er het zich nog onnodig moeilijk, maar won uiteindelijk wel.
VAD deed iets terug door Herman van Westerloo. Hij versloeg Harry de Waard. Vanuit ‘Keller’ week de ADG’er op een gegeven moment af om niet in de ‘Van Westerloo-variant’ terecht te komen. De ‘Keller’ werd er op een gegeven moment afgeharkt waarna de Amsterdammer even tijd nodig had om zijn stelling weer te formeren. In de eindspelfase wist hij uiteindelijk toch nog een flinterdunne winst te pakken.
Een streng positionele partij
Een streng positionele partij was te zien bij Gerrit de Bruijn. Tegenstander Storm veroverde het centrum, maar de Amersfoorter omsingelde bekwaam. Ondanks alle spanningen liep het naar remise, tot Storm in het eindspel bunderde.
Positioneel gevecht was ook te zien bij Cees Strooper. Maar ondanks een voordelige positie verdedigde Amsterdammer Pennekamp zich heftig en werd in het vierde speeluur uiteindelijk tot remise besloten.
Gelijkopgaande klassiek was te zien in het duel Everloo – De Heus. Na een aantal ruilen gaf de ADG’er het centrum uit handen. Enige tijd later ontstaat er een dammeneindspel met voordeel voor de Heus, maar omdat zijn schijven verspreid stonden over het bord moesten deze scherp in de gaten worden gehouden. Uiteindelijk wist Everloo toch zijn stelling de veilige remisehaven in te loodsen.
De 2e verliespartij kwam op
De 2e verliespartij kwam op naam van Wim Martin. De ADG’er kreeg een kansrijke omsingeling en kwam dan ook beter te staan. Maar naarmate de partij vorderde keerden de kansen en was het in het afspel opeens onduidelijk slecht. In een remiseachtig eindspel ging het na 73 zetten en ruim 5 1/2 uur spelen uiteindelijk toch nog verloren.
|