dinsdag 20 november 2007

Zenderstad laat achterste van hun tong zien

Ondanks de 5-11 wedstrijdzege van ADG op Zenderstad hebben de IJsselsteinse dammers fel tegenstand geboden in de 7^e ronde van de provinciale bondscompetitie. Op alle borden werd gevochten als leeuwen en waren er fraaie partijen te zien.

De eerste punten aan Amersfoortse zijde haalde Frits Stuger binnen. Er ontstond klassiek die lange tijd gelijke tred hield. In het late middenspel maakte John van Leeuwen de beslissende positionele foutzet waardor Frits een doorbraakactie kon nemen. De rest was een kwestie van tijd.

Maar plots hevig schijvengekletter bij Hans Mulder, die door Rob de Meij werd getrakteerd op een damzet. Een geluk bij een ongelukje ging deze er direct weer af alhoewel de IJsselsteiner er een plusschijf aan over hield. Toch kreeg Hans voldoende compensatie om de stelling de veilige remisehaven in te loodsen.

Daarna was het Edwin van Hofwegen die de stand naar 1-5 tilde. Een ruiltje van Theo van Londen leverde tijdelijk schijfwinst op voor de ADG’er. Nadat het verloren schaap weer was teruggehaald kon de opbouw opnieuw beginnen waar Edwin sterker voortzette. Op den duur kreeg hij een krachtig centrum en ging een gunstig eindspel in. Een grappige slotfinesse bezorgde hem uiteindelijk de 2 punten.

Een vreemde opening was te zien bij Gerrit de Bruijn die geen poot aan de grond kreeg bij Antonio Ramirez. Wat de Amertsfoorter ook probeerde, met goed tegenspel wist de Spaanse furie gemakkelijk stand te houden.

Zenderstad deed iets terug door een partijzege van Bert Habets op Harry de Waard. Vanuit een Roozenburger verslikte Harry zich in een positiezet waar Bert dankbaar van profiteerde. Er dreigde damzet en om dit te voorkomen moest de ADG’er een apositionele zet doen. Daarna was het vechten tegen de bierkaai ondanks enkele speldenprikjes die Harry nog uitdeelde.

Jan Wielaard tilde de stand naar 4-8. Er ontstond in eerste instantie spannend flankspel, maar door een dubbele ruil naar de rand werd van koers veranderd. Nadat er klassiek was ontstaan kreeg Jan plots veel aanknopingspunten en werd Ton Vink voorts positioneel in een aantal zetten op de slachtbank gelegd.

Hevige paniek aan het bord bij Jaco van Maanen die weer eens flink met zijn klok en de zetten aan het worstelen was. Vanuit aan weerskanten een scherp opgezette flankspelpartij moest hij nog ca. 15 zetten doen voor de laatste minuut. Met mokerslagen werd de klok onder vuurgenomen en tevens naar dam gecombineerd. In deze fase bod Jaco remise aan die door Hans Verhoeven werd geaccepteerd. Jaco kon opgelucht adem halen omdat niet duidelijk was of hij de zetten wel zou halen. De rode koontjes van inspanning verdwenen, maar kwamen ook weer terug omdat door Harry werd aangetoond dat de winst werd gemist op het moment dat hij remise aanbood.

Alle ogen waren daarna gericht op de laatste partij waar Gerrit v.d. Ham uiteindelijk won van Nico Verhoeven. In de openingsfase vlogen de schijven hier van het bord, maar naarmate de strijd vorderde kreeg Gerrit grip op het centrum. In het late middenspel kwam de IJsselsteiner adem te kort kwam om onder de druk van het positionele geweld los te komen.

Een strijdlustig avondje, waarbij in de 2^e fase van de partij toch de kracht van enkele ADG’ers Zenderstad uiteindelijk toch de das om deed: