zaterdag 24 november 2007

ADG weer in het linkerrijtje

Door een reguliere 12-8 overwinning op Middelburg is ADG weer geklommen op de ranglijst en in het linker rijtje te vinden. “Een plaats waar het minimaal hoort te staan”, aldus een tevreden captain Harry de Waard. Na vier remises op rij kwam ADG op voorsprong, dat niet meer uit  handen werd gegeven. Er werd geen enkele partij verloren.
 

Het eerste punt kwam

Het eerste punt kwam binnenrollen via Cees Strooper. Zijn tegenstander had kennelijk de opdracht meegekregen om op remise te spelen, dat hem moeiteloos lukte. Invaller Hans Mulder kreeg ook geen rode koontjes van zijn partij. Hij vond het zelf een vlakke vertoning zonder hoogtepunten. Ook hier dus remise. Harry de Waard baalde ook. Tegenstander Koppejan vermeed elk kontakt en zodra de ADG”er de spanning weer wat wilde opvoeren, werd er direct aan de noodrem getrokken.

Hetzelfde overkwam

Hetzelfde overkwam Wim Martin, die daaruit weliswaar terreinvoordeel putte, maar niet voldoende voor de winst.

Guno Grune zette ADG op voorsprong. In de late openingsfase voerde de ADG’er een kaatsingszetje uit. Hierna kreeg hij een kansrijke aanval op een eenzaam overgebleven voorpost. Nadat deze was opgepeuzeld was het een kwestie van techniek voor de volle winst.   

Maar op hetzelfde moment was het toch even schrikken

Maar op hetzelfde moment was het toch even schrikken voor Gerrit de Bruijn, die een principieel gevecht had op het bord met Piet Allaart. De ontwikkelingen bleken in het voordeel van de Zeeuw en nadat de Amersfoorter ook nog eens een doorbraak over het hoofd zag, leek het gebeurd. De Bruijn vocht echter verbeten door en kreeg loon naar werken. In opperste tijdnood bood Allaart zelf remise aan.

Jan Wielaard bracht de Zeeuwen de nekslag door Trapman af te troeven. Een spannende partij met wederzijds randschijven. Later sloot de Zeeuw zich zelf op aan zijn korte vleugel en meende daarmee kansen te kunnen creëren op het centrum. Maar door een positiefout werden de bordjes verhangen en kreeg juist Wielaard druk op het centrum die beslissend was.

Jan van Amstel was gelukkig ook weer

Jan van Amstel was gelukkig ook weer van de partij. Hij deed het voorzichtig aan en remiseerde gelijkwaardig met Gerard Krijger. Dat kon niet gezegd worden van Leo Rosendaal, die tegen Jaap de Jonge steeds meer terreinvoordeel kreeg. Nadat hij de strategische velden had bezet was het een kwestie van uitspelen, maarrr…. de Zeeuw ontsnapte omdat Rosendaal het toch nog liet lopen.