zaterdag 9 december 2007

ADG rukt langzaam op

Door het Delftse DOS met de brokken achter te laten en met 6-14 ruimschoots te winnen heeft ADG weer goede zaken gedaan. Gezegd moet worden dat één van de sterkste Delftse troeven, Ed Holstvoogd, niet van de partij was. Maar toch een overwinning die niet aan duidelijkheid te wensen overliet. De keistaddammers klommen weer een plaatsje op de ranglijst en bezetten nu een vijfde plek.

Harry de Waard haalde als eerste de punten

Harry de Waard haalde als eerste de punten binnen. Kreeg hij in de opening al aanknopingspunten, naarmate de strijd vorderde werd het terreinvoordeel ook steeds groter. In het middenspel volgde een geniepige doorbraakfinesse, gevolg door even later een vijfklapper.

Het tegenovergestelde gebeurde bij Marcel Everloo die teveel risico nam in de opening. Hierdoor werd zijn stelling uit het centrum gehouden en zag zijn tegenstander oprukken naar een (te) verre voorpost. Na een ruiltje zette tegenstander Smits een combinatie open die op slag uit was.

Mark Klein Kranenbarg deelde de punten met de sterke Thomas Wielaard maar vraag niet hoe. De ADG’er zette de aanval in over het centrum, maar zag een sterk spelende Wielaard prima omsingelen. Ook al kwam de ADG’er zet voor zet meer onder druk, met een truc wist hij zijn stelling toch nog te redden!

DOS deed iets terug omdat

DOS deed iets terug omdat Jan van Amstel het nakijken had bij Henk de Wit. Al snel kwam de Almeerder onder druk te staan omdat hij zijn linkervleugel niet goed kon ontwikkelen. De Delftenaar rukte steeds meer op en op termijn was er geen houden meer aan.

Toch scoorde ADG er weer lustig op los. Allereerst won Wim Martin van een weinig inspirerende v.d. Lugt, die meer naar de omstanders keek dan op zijn eigen bord. Het clubblad van DUWO liet hij tijdens de partij ook niet ongemoeid. De ADG’er zette nu eens zijn zinnen op een omsingelingspartij die ook goed lukte. Martin maakte dankbaar gebruik van de tijdnood van zijn tegenstander en haalde de punten binnen via een forcing gevolgd door een damcombinatie.

Gerrit de Bruijn had Vrouwe Fortuna in zijn buurt.

Gerrit de Bruijn had Vrouwe Fortuna in zijn buurt. In een optisch goede positie blunderde de Amersfoorter. Ten koste van 2 schijven haalde tegenstander Borgers een dam, die echter voorlopig niet kon spelen. Borgers dacht er anders over en meende toch zijn dubbeldekker te kunnen verplaatsen. Daarna ging de truckendoos bij de Bruijn open, verdween de dam van het bord met tevens op slag een winnende doorbraak.

Knap was de remise van Leo Rosendaal op bord 1 tegen Geert Prinsen, oud NK finalist. In een onorthodoxe Roozenburger bleef de ADG’er in de opening net op de been. Nadat de Roozenburger van het bord verdween kon Rosendaal een aanval inzetten, die door Prinsen met moeite kon worden tegengehouden.

Cees Strooper versloeg

Cees Strooper versloeg Sarah Rijgersberg. De preses van ADG moest langdurig strategisch manoeuvreren om enigszins terreinvoordeel te krijgen. Uiteindelijk ontstond een macro-eindspel waarbij hij eerst één en later nog een tweede schijf voorsprong kreeg. Omdat hij ook nog vangstellingen had kon de NK damesfinaliste niets met haar doorbraakactie doen, terwijl Strooper verder naar winst kon afwikkelen.

Bij Guno Grune kwam half open klassiek op het bord, dat op een gegeven moment uitmondde in flankspel. Hieruit verkreeg Grune een gewonnen eindspel door overmacht. Hij bood echter remise aan om tactische reden: ADG had definitief de winst binnen.

Maar die hadden de keistaddammers al zodat hij zijn eindspel toch naar winst had kunnen uitspelen. Ook bij Jan Wielaard ontstond klassiek waarbij hij op een gegeven moment een afruil naar de rand nam en daarmee aanvalskansen meende te kunnen creëren. Maar dat viel tegen. In plaats daarvan had de Amsterdammer beter klassiek verder kunnen gaan met een dreigende Bomzet c.q. ‘Coup Royal’-dreiging. 

(7)