dinsdag 8 januari 2008

Felle strijd op eerste speelavond in het nieuwe jaar

Na het traditionele handjesschudden op de eerste clubavond van het nieuwe jaar deed het digitale brein weer zijn werk en toverde weer een mooie loting uit de hoge hoed.


Zo mocht Ton Sijbrands het opnemen tegen Ton Bollebakker. Direct al een partij van twee ton dus, werd gekscherend gezegd. Beiden bouwden aan flankspel, waarbij Ton S. op lange termijn de overhand kreeg op het centrum. In het middenspel klopte de stelling van de Hilversummer niet meer en werd bovendien ook nog eens verrast door een damzetje.
     
Cees Strooper mocht het opnemen tegen Gerrit van Maanen. Fris, frank en vrij bestreed Gerrit onze preses, hoewel Cees steeds meer speelvrijheid kreeg op het centrum. Toch was het totale beeld nog onduidelijk. Toch werd de man, die tegenwoordig over veel vrije tijd beschikt, langzaam maar zeker van het bord gedrukt en werd de positionele overmacht hem te groot.
     
 

Ook Hans Mulder bouwde aan een sterk centrum, waardoor Sil Bralts steeds meer in de verdediging werd gedrukt. Een verkeerde afruilmanoeuvre betekende voor de penningmeester een versneld einde. Hans greep zijn kans en combineerde naar dam.
     

Harry de Waard ging ten onder bij Mark Klein Kranenbarg. In het begin ontstond flankspel dat later overging in klassiek. In deze fase kreeg Harry een koekje van eigen deeg. Hij roept altijd dat achterlopen gevaarlijk is. Juistum, nadat de Zeistenaar achter een schijf was gelopen, kon Mark op niet al te moeilijke wijze doorbraak naar dam forceren. Via een minschijf meende Harry nog compensatie te bereiken, maar een “zwakker” zet op de 43e betekende een versneld einde.
     

Gerrit v.d. Ham was de meerdere over Henk Smits. In het begin was flankspel herkenbaar, waarbij Henk een topzware vleugel aan overhield. Toch verdedigde hij zich kranig, wist deze vleugel te ontwikkelen en was de stelling weer min of meer in evenwicht. Toch wist Gerrit de strategische velden te bezetten waardoor Henk alsnog op de positionele slachtbank werd gelegd.
     
Marcel Everloo wist in het middenspel schijfwinst te forceren ten koste van Remco Bosman. Daarna kwam deze jeugdspeler er niet meer aan te pas.
     
Spannend ging het er aan toe in het duel de Bruijn-Koetsier. Bedien gaven elkaar geen centimeter prijs in strak positiespel, alhoewel Gerrit later wat meer vrijheid kreeg op het centrum. Dit voordeeltje werd weggepoetst. Sterker nog, In het naderend eindspel waren de rollen omgedraaid, en moest de Bruijn zelfs een schijfje prijsgeven om de veilige remisehaven te bereiken.
     
Ook Frits Stuger en Jan Wielaard deelden de punten. In dit laveerduel trok het positioneel gelijk op. Beiden kregen “kansjes” om het elkaar wat moeilijker te maken, maar dit bleef uit. IN de slotfase leek eerst Stuger, maar daarna Wielaard weer een gunstig eindspel in te gaan. Uiteindelijk stelde Frits via een kleine finesse het punt definitief veilig.
     
Uitslagen:

Ton Bollebakker – Ton Sijbrands 0-2; Hans Mulder – Sil Bralts 2-0; Gerrit v.d. Ham – Henk Smits 2-0; Gerrit de Bruijn – Rutger Koetsier 1-1; Cees Strooper – Gerrit van Maanen 2-0; Harry de Waard – Mark Klein Kranenbarg 0-2; Frits Stuger – Jan Wielaard 1-1; Marcel Everloo – Remco Bosman 2-0;