dinsdag 5 februari 2008

Mooi potje…


Door Harry de Waard

Een van de gevleugelde uitspraken van Piet Bottenheft is “mooi potje”!! Deze uitspraak kan sinds vandaag zomaar omgezet worden in “mooi zetje”!! Tegen Harry de Waard haalde hij toch een geraffineerd remisezetje uit. Ongelofelijk!

Weliswaar kwam Piet slecht uit de opening en stond hij met de rug tegen de muur zoals hij zelf na afloop toegaf, maar toch…. De Zeistenaar was iets te gretig om een schijfje te pakken, met alle gevolgen van dien. Vanuit de diagramstand is als laatste zet 43. … 29-33 gespeeld, waarbij uiteraard : 43. … 33-38 44.43x32 19-24 45.30x19 23x45 dreigt. Druk in het diagram op de knop "Auto" en jullie zien het verdere spelverloop en hoe Piet verrassend een remisecombinatie uithaalde:


Harry de Waard


Piet Bottenheft



En toch… beste damvrienden, had het winst voor mij kunnen zijn. Als ik namelijk na Piet’s offer 26-21 “gewoon” 32x43 slaan en vervolgens na 21x14 op veld 48 dam prik, dan kan Pietje het een mooi potje vinden, maar hij kan geen kant meer op! Ik sta zowel links- alswel rechtsom op slag. Het enige dat hem eventueel nog resteert is de plakker 14-9 48x40 9-3, maar dan is 40-12!! 3-14 4-9 14x3 en 12-26 toch echt uit! Leuk toch, zo’n fragment. Ik geniet daar van!

Mijn gevoel zegt dat Cees Strooper minder heeft genoten gisteravond. Tegen Ton Bollebakker ontstond een strak positioneel klassiek duel, waarbij het evenwicht lange tijd bleef bewaard. Toch kwam Cees in het late middenspel iets beter te staan en moest Ton offeren voor doorbraak. Ton wist toch nog zijn stelling de remisehaven in te loodsen, maar daarbij moet worden opgemerkt dat Cees aantoonbaar de winst heeft laten zitten.

Rutger Koetsier kwam wel tot winst. Tegen Jan Wielaard ontstond flankspel aan weerskanten, maar na een aantal keren de voorpost te hebben bestookt van de Amsterdammer kreeg hij wel erg veel terreinvoordeel. Plots blunderde Jan, maar op dat moment hing zijn stelling toch al aan een zijden draadje.

Remco Bosman bouwde tegen Hans Mulder goed op, maart toch….. die tijdnood speelt hem steeds parten, temeer daar hij ook een beperkte speeltijd krijgt omdat de partij vroeg beëindigd moet zijn. In deze fase maakte de jeugdige Remco weer een beslissende fout en liet een één-om-tweetje open staan. Voldoende voor Hans om de punten binnen te halen.

Met flankspel werd ook geopend in het duel Smits – Klein Kranenbarg. In de loop van het spel kreeg laatstgenoemde dammer wel erg veel speelruimte in zijn omsingeling. Daarbij kwam nog een niet werkzaam pootje op 26,31,36,37 en 41, waarna het snel bekeken was. Henk werd in het middenspel positioneel totaal overspeeld.

Ook Ton Sijbrands voegde weer 2 punten toe aan zijn lijstje. Marcel Everloo had het vanaf het begin al moeilijk vanwege de schijven 27 en 29, die niet goed stonden opgesteld. Ton kreeg daardoor aanknopingspunten. De winst kwam echter tot stand via een leuk offer, gevolgd door een positiezet, waarna geen verweer meer bestond tegen combinatieve afwikkelingen.



       



       


Foto's Harry de Waard

Uitslagen:

Rutger Koetsier – Jan Wielaard 2-0; Hans Mulder – Remco Bosman 2-0; Henk Smits – Mark Klein Kranenbarg 0-2; Ton Sijbrands – Marcel Everloo 2-0; Ton Bollebakker – Cees Strooper 1-1; Piet Bottenheft – Harry de Waard 1-1.

Voor de stand na deze ronde zie Toernooibase.