dinsdag 26 februari 2008Kraters werden katersDoor Harry de Waard Tijdens de clubcompetitie vielen vandaag enkele verrassende uitslagen te noteren. Sil Bralts versloeg Gerrit de Bruijn terwijl Gerrit van Maanen de volle buit pakte ten koste van Harry de Waard. Sil werd vorige week ook al in de kijker gezet vanwege zijn gecompliceerde partij met Piet Bottenheft die hij met een winnende vijfklapper afsloot. Nu bond hij Gerrit de Bruijn aan zijn zegekar. Vanuit klassiek kreeg Gerrit steeds meer grip op de stelling vanwege een lange vleugel met overtollig materiaal van Sil. Maar ineens was het alsof een vulkaan tot uitbarsting kwam. Sil sloeg toe met wederom een vijfklapper en belandde op de onderste lijn bij Gerrit. Deze dam was direct dodelijk en dwong Gerrit tot opgeven. 
... Gerrit van Maanen En rondom dit lavavuur kon Gerrit van Maanen ook een vreugdedans maken. Weliswaar stond hij eerst met de rug tegen de muur en had Harry volledig het centrum in handen, maar toch…. via een offer en een tempozet meende Harry de klus geklaard te hebben omdat Gerrit nog maar één (verliezende) zet over had. Mooi niet dus. Hij dacht er anders over, offerde eerst doodleuk twee schijven om vervolgens af te wikkelen via een doorbraakcombinatie. De vuurspuwende berg van Harry was plots tot stilstand gebracht, een puinhoop achterlatend. De krater van hem werd daarna… een kater! 
Edwin van Hofwegen had helemaal een gemakkelijke avond. Of had Mark Klein Kranenbarg zijn avondje juist niet. Eerst blunderde hij en kwam een schijf achter. Maar och, moet Mark gedacht hebben, het is nog vroeg in de avond en heb voor de hele avond betaald dussss…. ik ga nog even door. Maar ook in een volgende fase maakte de Nijkerker een knots van een fout, kwam een 2e schijf achter en vond het toen welletjes.
Cees Strooper versloeg Marcel Everloo.
Weliswaar met twee schijven extra op de lange lijn, maar toch ging er veel kracht uit van de hekstelling die aan de zijde van Cees op het bord kwam. Op den duur moest Marcel offeren omdat anders ook de Hooglandse krater zijn werk had gedaan. Maar aangezien aan de andere kant van het bord Marcel ook nog eens in een klaverbladopsluiting terecht was gekomen werd het voor Cees een kwestie van tijd en techniek om naar winst af te wikkelen.
Jan Wielaard had geen kind aan Henk Smits. Vanuit flankspel kwam de Amsterdammer in de beginfase al beter te staan omdat Henk met een topzware linkervleugel kampte. Wellicht zou het tot een vulkaanuitbarsting zijn gekomen als hij deze vleugel zou kunnen ontwikkelen, maar Jan was op zijn hoede. In de loop van het spel sloeg Jan een krater in de defensie van Henk en dwong schijfwinst af. Tot overmaat van ramp werd er later in het spel ook nog eens een tweede schijf buitgemaakt en was het helemaal gebeurd met Henk.
|
||
|
Uitslagen: Gerrit van Maanen - Harry de Waard 2-0; Sil Bralts – Gerrit de Bruijn 2-0; Jan Wielaard – Henk Smits 2-0; Edwin van Hofwegen – Mark Klein Kranenbarg 2-0; Cees Strooper – Marcel Everloo 2-0. Voor de stand na deze ronde zie Toernooibase Dammen. |
||