Spectaculair bekeravondje…
Na de eerste ronde van de bekerviertallen competitie is nog niet bekend wie er doorgaat naar de volgende ronde. Bij een 2-4 achterstand voor ons kwartet is de partij tussen Cees Stroooper en Arne van Mourik afgebroken in een gunstig eindspel voor de ADG-preses.
Bij winst wordt de eindstand bepaald op 4-4 en zijn wij door omdat dit bord direct van doorslaggevende betekenis is.
ADG 1
Het begon allemaal met een rustige remise van Gerrit de Bruijn. Ook deze partij leek een va-banque ontmoeting te worden gezien de scherpe Roozenburg-opening. Maar op de 8e zet ruilde Auke naar het centrum, aanleiding voor Gerrit om aan de noodrem en een drie om drie in te lassen. Daarna was er al veel hout verdwenen en kon de heropbouw beginnen. Aan weerskanten bleef de stelling in evenwicht en werd de remise op de 41e zet getekend.
Harry de Waard moest het onderspit delven tegen Cock van Wijk. Vanuit een strak positionele klassieke partij was het lange tijd gelijkwaardig. Maar in het late middenspel verslikte Harry zich in een positiezet waardoor zijn stelling dreigde vast te lopen. Ten koste van een schijf probeerde hij nog wat van het spel te maken, maar haalde niets uit.
OG Utrecht 1
(L)Ton Bollebakker
Een spectaculaire partij van aanval (Ton Bollebakker) versus omsingeling (Alfons Ottink). Dit duel deed sterk denken aan het treffen tussen Alfons en Ton die zij op het borden legden in oktober 2005 (achttallentoernooi UPDB; eindigde in remise). De aanval van Ton ging via 13. 28-23 naar 23. 23-18 en het begon er sterk op te lijken dat de grote Fons weggevaagd werd. Of beide spelers alles op zijn sterkst gespeeld hebben is de vraag, want het was zeer ingewikkeld.
In een vreselijk spannende stelling nam de ADG’ er een fraaie damcombinatie met naslag waarop Alfons niet goed reageerde. Het eindigde in een spannend eindspel waarin Ton waarschijnlijk zijn kansen niet optimaal benut heeft. En zo ontsnapte Alfons met remise.
(R) Arne van Mourik
Van Mourik kon zijn onevenwichtige schijvenverdeling compenseren door terreinwinst te behalen.
Daarop ging Cees verder met een omsingeling van de in kracht toenemende aanvalsstand van Utrechter (Zeister?) Arne. Die omsingeling zou wel eens tot mislukken gedoemd zijn geweest, ware het niet dat Cees handig profiteerde van een opbouwfout van zijn tegenstander.
Daardoor kon hij een overtollige schijf op zijn linkervleugel actief maken (nota bene op het randveld 25) waarmee hij de aanvalspositie van zijn tegenstander aan banden kon leggen. Vanaf dat moment was in feite sprake van een tempospel.
Van Mourik zou langzaam maar zeker niet alleen vastlopen, maar hij zou ook noodgedwongen de paar resterende schijven op zijn kwetsbare vleugel moeten verplaatsen waardoor zijn verdediging verder zou worden aangetast.
Een fraaie overwinning lag voor Strooper in het verschiet, maar er doemde een obstakel op: een zeer venijnige slingerslag.
Daardoor kon hij Cees niet verdergaan met de geplande terugruil, waardoor zijn tegenstander volledig zou vastlopen.
In plaats daarvan moest hij een ruil naar voren nemen. Dat gaf Van Mourik nét de kans om een nadelig eindspel te bereiken.
Vanwege het late uur werd de partij afgebroken in een positie van een dam met drie schijven tegen een dam en twee schijven.
De stelling is waarschijnlijk remise, maar wellicht kan Cees een tweede dam halen.
Pas dan heeft hij serieuze winstkansen. Wordt vervolgd!
(St.)Cees Strooper
