zaterdag 10 februari 2007
ADG laat achterste van de tong zien
In de voor ADG laatste wedstrijd van de bondscompetitie heeft dit team een keurige 10-10 mee naar huis genomen tegen het hoger geklasseerde GDC. Daar mogen de Gorinchemse dammers blij mee zijn, want op sommige borden bij de Amersfoorters ging het net iets anders dan verwacht werd.
Overigens kent GDC een zeer slechte ambiance, die ongeschikt is voor het wedstrijddammen: een krakende houten vloer, schuivende stoelen die elke keer weer het nodige lawaai met zich meebracht, een piepende deur en een bar in de speelzaal. Precies alle ingrediënten die er niet moeten zijn!
Verliezen in een gewonnen stelling is zuur. Na een fraaie geslaagde omsingeling kwam Wim Martin in een 12 om 12 totaal gewonnen te staan. Een blunder van de Amersfoorter bij doorbraak toverde de stelling plots om in een ware puinhoop!
In de wedstrijd sloot Leo Rosendaal het seizoen af met een remise. Zijn tegenstander was – zoals achteraf al zo vaak bleek, alleen maar uit op ruilen, snel spelen en een punt binnen halen.
Dat was echter niet het geval bij Jan van Amstel, die vanuit klassiek pas laat in het middenspel ietwat in het nauw werd gedreven. De remisemarge bleek echter te groot genoeg.
Verliezen in een gewonnen stelling is zuur. Na een fraaie geslaagde omsingeling kwam Wim Martin in een 12 om 12 totaal gewonnen te staan. Een blunder van de Amersfoorter bij doorbraak toverde de stelling plots om in een ware puinhoop!
Mark Klein Kranenbarg bracht de stand weer in evenwicht, die met succes op een zetje speculeerde.
Ton Bollebakker mocht de degens kruisen met de 12(!)jarige Martijn de Leeuw. De GDC-speler krijgt les van Ron Heusdens en mag gerust een belofte voor de toekomst zijn. In een spannende klassieker, die steeds in evenwicht bleef, nam Ton een spectaculaire combinatie die net niet winnend bleek.
Dat lukte Gerrit de Bruijn wel, die met twee keer offeren zich van een doorbaak naar de promotielijn verzekerde. Klasse!
Harry de Waard mocht het opnemen tegen Gorinchems sterkste troef, Theo Voorspuij. Een door Harry ingenomen kettingstelling werd verbroken waardoor de GDC’ er overwicht op het centrum kreeg. Dit minieme voordeeltje werd vastgehouden en werd de Zeistenaar op den duur positioneel weggetikt, ondanks de plaagstootjes die er door de ADG’ er ingebracht werd.
Cees Strooper kon in de loop van de partij tegenstander de Swart een randschijf opdringen, maar kreeg er geen positioneel voordeel uit. In de slotfase kreeg de ADG-preses weliswaar een schijfje meer in het eindspel, maar was niet voldoende voor de volle winst.
Vervolgens waren alle ogen gericht op Jan Wielaard, die in de laatste partij van de wedstrijd een aanval op een voorpost van zijn tegenstander te openen. Deze sloeg niet door, waarop de ADG’ er even later te kampen kreeg met tempoproblemen. Door vliegende tijdnood had dat nog heel wat voeten in aarde. Maar nadat deze perikelen waren opgelost moest de Amsterdammer weliswaar nauwkeurig manoeuvreren, maar hield zijn tegenstander op afstand: remise!
