dinsdag 6 maart 2007

Weer slechts één remise!

Tijdens de afgelopen interne competitieavond viel wederom slechts één remisepartij te noteren.
 

Ton Bollebakker en Jan Wielaard deelden de punten, maar het had net zo goed een winstpartij voor Jan kunnen zijn.

Het begon overigens met een centrumaanval van Ton, die hij omzette in een “ dubieuze” Ghestemdoorstoot. Jan kreeg hierdoor aanknopingspunten, maar zijn klok speelde hem [parten. In vliegende tijdnood miste hij een winnende positionele voortzetting en moest zich uitendelijk in remise berusten.

Alle overige duels leverden dus de volle buit op.

In een interessante partij hoopte Cees Strooper op een herhaling van een positie die zich voordeed in de partij Strooper-Bollebakker van enkele weken geleden. De reden daarvoor was een tip van -hoe kan het ook anders- Ton Sijbrands om met zwart de stand schijnbaar bloedlink op te bouwen met enkele decentrale zetten. Dat zou in een variant van zo'n 20 zetten schijfwinst voor Cees opleveren! Tegenstander Marcel Everloo liet zich niet gek maken en week tijdig af. Hij kon echter niet voorkomen dat er druk op zijn stelling bleef. Ook na een vereenvoudiging rond de 30e zet bleef deze gehandhaafd. Cees had inmiddels 9 tempi méér, even later kwamen daar nog 2 bij. Toen hij een 'hoge' hekstelling formeerde (met zwart 16-21-26-27 kraakte de stelling van Marcel. Mogelijk heeft de preses het toen niet helemaal goed gedaan (misschien had Marcel de stelling kunnen laten vastlopen), maar hij speelde – in hevige tijdnood - anders waarna er geen houden meer aan was. Via een kleine combinatie brak S door en was het gebeurd met Marcel.

Harry de Waard beleefde ook een heerlijk avondje. Niet vanwege zijn winstpartij op Sil Bralts, maar vanwege het inhoudelijke spel en de vele (combinatie)mogelijkheden die zich voordeden. De stelling werd daarom bloedstollend.

Dit zag er eigenlijk niet naar uit, want in het begin werd aftastend gespeeld. Maar na inname van een gunstige hekstelling en een vleugel van Sil die aan de andere kant dreigde vast te lopen, begonnen de spanning hoog op te lopen. Uiteindelijk forceerde Harry schijfwinst via een prachtige lokzet. Sil meende doorbraak te kunnen forceren, die niet opging. Een 3 om 5 daarna was het gevolg!

Jan van Amstel versloeg Piet Bottenheft. Een flankcentrumaanval kwam hier op het bord, waarbij Piet een foutieve ruil als voorpost innam. Een keertje een achterloop en een keetje (foutief) opvangen leverde Jan simpel de winst op.