dinsdag 26 augustus 2008

Ton Sijbrands weer ouderwets op dreef

Mooi punt voor Cees Strooper

Door Harry de Waard

Slechts één remise liet hij toe. Alle andere spelers bond hij aan zijn zegekar. Dat waren er 7 in totaal. Een beetje weinig voor zo’n eerste speelavond, maar toch hadden we met zijn allen een gezellig avondje.

Traditiegetrouw begonnen we dus met (klok)simultaanseance van Ton die Frits Stuger al na anderhalf uur te pakken had. Hij werd getrakteerd op een giftig zetje, dat Ton schijfwinst opleverde. De rest geloofde Frits wel.

Vervolgens duurde het weer anderhalf uur voor Ton voor de 2^e keer kon worden gefeliciteerd. Harry de Waard speelde flankspel en hield lange tijd gelijke tred. Maar in het late middenspel verslikte Harry zich in een afruiltje waarna Ton onmiddellijk zijn kans greep en schijfwinst forceerde. Harry haalde het verloren schaap wel terug, maar stond daarna positioneel “gekraakt”.

Gerrit van Maanen volgde snel. Met flankspel bestreed Gerrit de oud wereldkampioen met open vizier. Maar op den duur werd hij in de hekstelling genomen en werden 6 schijven van de Amersfoorter door 4 in bedwang gehouden. Voldoende voor Gerrit om de handdoek in de ring te gooien.

Tien minuutjes later volgde Mark Klein Kranenbarg die met een randschijf op veld 15 te kampen had. Ton bouwde over het centrum steeds meer uit en verraste Mark met een 2 om 2, waardoor zijn linkervleugel aan banden werd gelegd. Een doorbraakactie van Ton bezegelde het einde voor de Nijkerker.

Henk Smits wist het lang vol te houden, maar moest uiteindelijk toch buigen voor het positionele geweld van de Muidenaar.

De mooiste partij was ongetwijfeld met Cees Strooper, die rond half 12 in een puntendeling eindigde. Cees was daar zeker blij mee, alhoewel hij eerlijk toegaf dat Ton in de opening (en ook later nog een keer) met een andere opbouw Cees zou hebben gedwongen tot vervlakking.

Zoals het ging werd het heel spannend, met uiteindelijk een Bonnard (zonder schijf 40). De ADG-preses hoopte aan het langste eind te trekken, maar Ton wikkelde af naar een eindspel dat voor Cees iets gunstiger was, maar niet gewonnen. Overigens speculeerde hij op het moment dat de Bonnard er stond op een giftige afwikkeling, met verlies voor Cees. Door een toevallige zetverwisseling van zijn kant kwam dat er niet van. Al met al een mooi punt voor Cees!

Maar toen vond Ton het welletjes en bond Gerrit de Bruijn en Jan Wielaard ook nog eens aan zijn zegekar. Bij beide spelers ontstond een rustige positionele strijd, maar naarmate de partij vorderde verkreeg Ton steeds meer terreinvoordeel over het centrum, wat zijn opponenten uiteindelijk noodlottig werd.