dinsdag 2 september 2008

Het was zo mooi

Harry de Waard in zijn nopjes met partijzege

Door Harry de Waard

De eerste clubavond waar echt gestreden werd om de punten in de Onderlinge Competitie gaf al direct fraaie partijen te zien.

Om met Harry de Waard te beginnen…. Tegen Jan Wielaard ontstond een leuke flankspelpartij, waarbij de bordjes lange tijd op gelijke hoogte bleven hangen. Maar in het middenspel kreeg Harry meer grip op het centrum en kreeg vervolgens het initiatief in handen. Hij berekende een fraaie variant, die zowaar nog in werkelijkheid op het bord kwam ook: Jan staat wat ingeklemd en meende zich te kunnen bevrijden met het (tijdelijk) offer 34. …17-21 35.28x17 en 2-7. maar daar was het de Zeistenaar juist om te doen. Na 36.33-28 rest zwart uiteraard niets anders dan 36. …18-22, waarna het logisch lijkende “geplak” 37.17-11 22x44 38.11x2 op het bord kwam. Jan meende nu dat 38. …44-50 goed was voor een gelijkwaardige remise, maar Harry had langer gekeken dan het neusje lang was en eindigde met het giftige: 39.32-28!! 50x17 (of?) 40.34-30 25x23 41.2-11 20x29 en 42.11x12 aan alles een einde maakte!

Ook Ton Sijbrands sloot de partij via een combinatie winnend af. Marcel Everloo werd zijn eerste prooi van deze interne competitie. In zijn partij kon Marcel maar moeilijk zijn lange vleugel ontwikkelen (uiteraard hierbij gehinderd door Ton). Het spel draaide om de bezetting van veld 28 door zwart. Hierdoor kon Marcel niet uitstoten. Door een aantal combinaties kon de Amersfoorter de opbouw van Ton nog enigszins temperen, echter op een gegeven moment niet meer zodat hij een sterke voorpost toe moest staan. Het vervolg van Marcel was niet ideaal (hij had de voorpost kunnen afruilen) waardoor Ton vervolgens naar dam combineerde.

Gerrit van de Ham versloeg Piet Bottenheft. De partij kende aanvankelijk klassieke trekjes en ging lange tijd gelijk op. Maar naarmate de partij vorderde kreeg Gerrit steeds meer het heft in handen over het centrum, wat Piet uiteindelijk noodlottig werd.

Cees Strooper was de meerdere over Hans Mulder. Vanuit flankspel opereerde Hans over het centrum, wat echter met krachtig omsingelingsspel van de ADG-preses werd tegengespeeld. Plots kreeg Hans rode koontjes, omdat hij zag dat Cees zomaar combinatief een schijf kon winnen. Maar nadat deze wending werd overzien kon hij opgelucht adem halen. Toch verstokte deze adem weer enkele zetten later omdat hij op een damcombinatie werd getrakteerd.

Gerrit de Bruijn en Frits Stuger vochten een kortevleugel opsluitingpartij uit, die steeds gecompliceerder werd, maar ook voordeliger er uit ging zien voor Gerrit. In het middenspel dreigde er aan weerskanten van alles en nog wat. Uiteindelijk kwam Gerrit een schijfje voor na wat heen en weer gecombineer en gaf deze winst niet meer uit handen.

Eén partij werd afgebroken, of eigenlijk moeten we zeggen, er werd gestaakt! En dat al rond 23:00 uur! Tussen Rutger Koetsier en Jan van Amstel werd verbeten positioneel gevochten waarbij het evenwicht nergens werd verbroken. Afspraak was 60 zetten in anderhalf uur. Deze zettenreeks werd bereikt en toen…. Ja, toen inderdaad, want wat zijn vervolgens de spelregels? 30 zetten in euhh…. 3 kwartier? 15 zetten in een half uur? Niemand wist het. En dus….. zijn de heren ermee gestopt om eerst duidelijkheid te krijgen over het vervolg. Nog nooit eerder voorgekomen? Lijkt mij sterk! Maar het is toch niet zo moeilijk. Gewoon 30 in 45 minuten als vervolg. En als de tent sluit om 00:00 uur, dan alles noteren inclusief de tijd en wordt de partij als afgebroken genoteerd en een volgend keer (binnen 3 weken?) uitgespeeld!

De partij tussen Gerrit van Maanen en Sil Bralts eindigde in een gelijkwaardige puntendeling. Weliswaar had Gerrit het initiatief over het centrum, maar Sil kon zich probleemloos staande houden!

Uitslagen

Bottenheft – Van der Ham 0-2; Van Amstel – Koetsier afgebroken; Strooper – Mulder 2-0; De Waard – Wielaard 2-0; Everloo – Sijbrands 0-2; De Bruijn – Stuger 2-0; Van Maanen – Bralts 1-1.

Voor de stand na deze ronde zie Toernooibase Dammen.