zaterdag 20 september 2008

Het ging in de tijdnoodfase mis tegen LDG

ADG puntloos huiswaarts in 1^e ronde Nationale Competitie

Door Harry de Waard

Hoe bedoel je angstgegner…. Vorig jaar verloor ADG met 12-8 van LDG, nu haalde dit team tegen dezelfde ploeg in Leiden wederom bakzeil: 11-9. Het eurootje rolde dus precies de verkeerde kant op voor de keistaddammers, maar had net zo goed de andere kant op kunnen gaan. “In de tijdnoodfase ging het hier en daar mis waardoor punten verspeeld werden”, aldus teamleider Harry de Waard.

Toch kwam ADG voortvarend uit de startblokken door 2 winstpartijen. Leo Rosendaal haalde de eerste punten voor ADG binnen. Vanuit flankspel ontstond een aanval versus omsingelingspartij waarbij zijn tegenstander niet doortastend optrad en op het beslissende moment positioneel van het bord werd gedrukt.

Cees Strooper maakte er 0-4 van. Tegen good old Jan Slingerland bouwde de Hooglander gestaag aan tempovoordeel waaruit langzaam maar zeker terreinvoordeel kwam. De daaruit vloeiende positionele druk werd zijn tegenstander te machtig.

Een grote tegenvaller was het verlies van Ton Bollebakker. Ook hier een spannend gevecht waarbij tegenstander Tangelder op den duur moest vluchten in een dubieuze Ghestemdoorstoot. Toch bleek het voordeel voor de Hilversummer net niet voldoende. Tot overmaat van ramp blunderde hij op de 50e zet en kon zelfs alle punten inleveren!

LDG kwam weer op gelijke voet door verlies van Marcel Everloo. Lange tijd hield de partij gelijke tred maar Everloo kon niet in zijn geliefde (klassieke) spel komen. De ADG’er kwam nadeliger te staan en greep in de slotfase helemaal mis. Een “remiseplakker” bleek toch niet goed.

Na een gelijkwaardige remise van Frits Stuger zette Harry de Waard zijn ploeg weer op voorsprong. Vanuit een Roozenburger maakte zijn tegenstander in het middenspel een positionele “bok” waar de ADG’er dankbaar van profiteerde. Hierdoor kreeg de Leidenaar steeds gedwongen nadelige positiezetten te doen. In het vergevorderd middenspel zag de Zeistenaar een damzet maar zag hier van af omdat hij daarna geen sluitende winst kon ontdekken. Hij trok voor deze actie maar liefst 50 minuten uit! Uiteindelijk ging de Leidenaar positioneel toch ten onder.

Die vreugde was echter van korte duur omdat Wim Martin tegen André van der Kwartel het nakijken had. Een sterk vooruitgeschoven post van zijn tegenstander vanuit de opening vormde de eerste ingrediënten voor interessant spel. Wim meende deze op lange termijn te kunnen veroveren, maar de Leidenaar had steeds de juiste verdediging. Nadat de ADG’er zich te lang blind gestaard had op deze vermeende, maar mislukte winstpoging, kreeg hij flink temponadeel. Voorts overziet hij ook nog eens een simpel offer met doorbraak/winstkansen van zijn tegenstander en verloor daarna kansloos.

Gerrit de Bruijn had voortdurend het beste van het spel tegen good-old Evert Bronstring, maar moest zich toch met de halve winst tevreden stellen.

De nekslag voor ADG kwam door het onnodige verlies van Jan Wielaard. Vanuit klassiek hield de partij lange tijd gelijke tred. De Amsterdammer dacht zelfs beter te staan, maar dat was bedrog. Op den duur belandde hij in een nadelig eindspel en kwam er niet meer aan te pas.

Eveneens een duel met klassieke structuren was te zien bij Mark Klein Kranenbarg. Ook hij ging in het vergevorderd middenspel bijna de mist in, maar met stug verdedigingswerk wist de ADG’er nog net met de hakken over de sloot het punt binnen te halen.

Zie Toernooibase Dammen voor detailuitslagen en voor de stand in 1B.