zaterdag 27 september 2008

ADG haalt verwoestend uit

Barnsteendammers weer terug op aarde

Door Harry de Waard

Dat de Barnsteendammers zich wel iets anders hadden voorgesteld dan de 16-4 nederlaag tegen ADG is te begrijpen. De Eemlandse streekderby werd voor hen een ware deceptie en ze zijn, na de eclatante overwinning vorige week op titelkandidaat Zaanstreek, weer terug op aarde.
Dat de Amersfoorters als favoriet de arena in gingen klonk ook door in het Bunschoter kamp, maar dat zo de vloer met hen werd aangeveegd had niemand verwacht!

Na vijfkwartier stond de eerste voltreffer voor ADG al op het scorebord. Jan Wielaard en Anne Wouda zette wederzijds flankspel op het bord. Wat een interessante partij had kunnen worden, eindigde echter al op de 16^e zet door een blunder van de jeugdige Bunschoter. Jan nam een simpel twee-om-drietje naar dam en kon vervolgens al vroeg aan de zijlijn toekijken!

Toch duurde het toch nog anderhalf uur voor ADG de score kon opvijzelen. Vanuit een theoretische opening ging Cees Strooper in de omsingeling, daarbij profiterend van de enigszins scheve schijvenverdeling van tegenstander Cor de Jong. In het vroege middenspel bood de ADG-preses een dubbele schijvenruil aan, die ook prompt werd genomen. Maar daarna beging de Bunschoter dammer een slippertje waarna Cees winnend door kon breken naar dam.

Barnsteen verkleinde de achterstand door een nederlaag van Jan van Amstel. De Almeerder begon met een flankspelaanval die er aanvankelijk solide uitzag. Het lukte hem echter niet om die aanval vast te houden. Daarna wist De Harder zijn geliefde positiespel te “herwinnen” en kwam hij sterk opzetten omdat de verdediging van de ADG’er zwak was. Dit resulteerde in schijf- en even later partijwinst voor Bertus.

Toch was de vreugde voor Barnsteen van korte duur omdat Harry de Waard op het eerste bord Douwe de Graaf versloeg. Leek het erop alsof er van de ingenomen halve hekstelling veel kracht uitging, dit bleek slechts schijn omdat de Graaf zich sterk op het centrum manifesteerde. Er was dus weinig aan de hand tot rond de 40e zet. Douwe beging hier een positionele foutzet waardoor de Zeistenaar alsnog schijfwinst kon afdwingen, voldoende voor 2 punten.

Frits Stuger en Lammert Korlaar deelden de punten. In deze klassieker was het initiatief aan de Amersfoorter vanwege de vele combinatiedreigingen en plakkers. Een doorbraakmanoeuvre werd eveneens in de kiem gesmoord zodat alles in dit duel in evenwicht bleef. Daarna kwam de ADG-motor weer op gang. Vanuit een spannende wederzijdse flankspelopening liet Peter-Frans Koops zich beetnemen bij Leo Rosendaal en werd op schijfachterstand gezet. Het leverde de ADG’er wel veel “randhout” op waardoor Peter-Frans veel compensatie had. Op het moment dat Leo de winst meende te kunnen verzilveren had de Barnsteendammer nog een truc en werd het daarna nog spannend(er). In een hectische tijdnoodfase die daarop volgde trok Leo echter aan het langste eind en kon hij 2 punten bijschrijven.

Dat deed ook Ton Bollebakker. Vanuit een rustige opening ontstond klassiek middenspel waarbij de Hilversummer sterk op het centrum opereerde. Tegenstander Marten van de Groep kon een remisecombinatie nemen, maar omdat zijn ploeg achterstond werd deze niet genomen. Daarna verkeek Marten zich op de resterende stelling en profiteerde Ton van een achtergebleven schijf op veld 15. De wanhoopsactie die de Barnsteendammer nog ondernam zette geen zoden aan de dijk: Ton won gedecideerd.

Vervolgens werden de punten tussen Marcel Everloo en Gerhard de Graaf gedeeld. Een klassieker waarbij alle tempi uitgespeeld werden. Daarna zette de Bunschoter de aanval in en kreeg Marcel last van de klok. Op de 50^e zet zette de ADG’er een combinatie open, maar had vervolgens nog net voldoende in huis om de stelling de veilige remisehaven in te loodsen.

Tjitse Offinga stak veel tijd in de opening tegen Gerrit de Bruijn. De Bunschoter koos te snel voor het centrum waardoor de ADG’er een half-open omsingeling op touw kon zetten. Daarna kwam Tjitse onder zware druk. In de zinderende tijdnoodfase zag hij de laatste ontsnappingsmogelijkheid over het hoofd zodat ook Gerrit kon oogsten.

Wim Martin had de langste partij van de middag. Hij moest daarvoor bijna 5½ uur achter het bord zitten, maar zou ook loon naar werken krijgen. Tegenstander Wim Muys speelde vanuit de opening een strak positioneel spelletje zonder veel risico te nemen. Mede daardoor leek hij in het middenspel vat op de stelling te krijgen. In ieder geval moest Wim behoedzaam opereren. De partij leek richting remise te gaan lopen, toen de Bunschoter dammer -onder invloed van de nadelige stellingen op de overige borden- even teveel van zijn stand leek te vragen. De ADG'er was vervolgens alert en dwong vanuit een 9-om-9 stand bekwaam een winnend eindspel af.

Zie Toernooibase Dammen voor detailuitslagen en voor de stand in 1B.