zaterdag 29 november 2008

Kansloze missie ADG

Van 0-8 naar 7-13e

Door Harry de Waard

Ondanks dat de spanning voelbaar en te snijden was in de wedstrijd tegen Zaanstreek werd het uiteindelijk toch een kansloze missie voor de ADG’ers. Zaanstreek keerde dan ook met een 7-13 overwinning op zak tevreden huiswaarts en verstevigde daarmee de 2^e plek op de ranglijst.

Pas na ruim 3 uur strijden kwam er enige tekening in de strijd. Frits Stuger en Barbara Graas vochten een positioneel duel uit. In de loop van de partij wachtte de ADG’er te lang met profiteren van een randschijf. Nadat hij ook nog eens verzuimde een gunstige doorbraakcombinatie ten koste van een schijf te nemen, waren de rollen daarna omgedraaid en nam Barbara het heft in handen. Frits tuinde in een eenvoudige combinatie in een toen al nadelige stelling en kon direct opgeven!

Wim Martin deelde in de algehele malaise. Aan een hoog bord deed hij de gehele partij eigenlijk niets. Een beetje ruilen en de stand wat in evenwicht houden. Deze negatieve spelopvatting leek zowaar nog iets op te leveren. In een tien-om-tien was er eigenlijk weinig aan de hand. Op dat moment trapte de Amersfoorter in een versluimerd en geniepig zetje van Weiss, die naar dam leidde. Einde verhaal.

ADG werd op 0-6 gezet door een nederlaag van Jan Wielaard. Zijn openingsbehandeling was niet goed omdat hij met een achtergebleven schijf bleef zitten die niet oplosbaar was. Maar nadat deze uiteindelijk toch “losgeweekt” kon worden bleef de ADG’er met de rug tegen de muur. In de tijdnoodfase tuinde hij ook nog eens in een damcombinatie waardoor Paul van de Lem 2 punten aan zijn kant kon bijschrijven!

Het ADG-drama werd nog erger. Weliswaar ging de partij bij Marcel Everloo tot aan het middenspel gelijk op, maar tegenstander Smit gaf druk op het centrum. In de tijdnoodfase verspeelde de Amersfoorter de partij door een combinatieve wending van de Zaankanter: 0-8.

Eindelijk kon ADG iets terug doen. “Invaller” Rutger Koetsier. Tegenstander Rijs hakte alles wat onder zijn ogen kwam. Na 10 zetten waren er al 14 schijven van het bord! Maar de ADG’er bleef voordeel behouden en zijn opponent maakte onder positionele druk in een acht-om-acht stelling toch een fout. Daarna ging het geforceerd uit!

De Zaankanters raakten echter niet onder de indruk van deze “dip” en scoorden vrolijk verder. Jan van Amstel werd het volgende slachtoffer. Een te zware linkervleugel en een te dunne rechterkant braken hem op. Met de overdadige linker liep hij zelfs vast. Paul Teer brak door zijn korte vleugel waarna het binnenhalen van de volle buit een kwestie van tijd was.

Een nog half grieperige Cees Strooper trok in het middenspel het initiatief naar zicht toe, ondanks het uitgedunde materiaal. Met kunst en vliegwerk baande tegenstander Wind zich nog een weg naar dam. Daarbij had hij het geluk dat enkele schijven van de ADG-preses kwetsbaar stonden opgesteld en hij zodoende toch de veilige remisehaven wist te bereiken.

Ook Harry de Waard moest het ontgelden. In een moeilijke klassieker verwisselde de Zeistenaar 2 positionele zetten wat hem duur kwam te staan. Een twee-om-tweetje werd daarna voor Dik Vermeulen beloond met een onpareerbare kaatsingszet. Weliswaar kwam de ADG’er nog heel ver, maar de minschijf die hij inmiddels had opgelopen gaf uiteindelijk toch geen kans op herstel.

De laatste 2 partijen waren dan toch nog voor ADG waardoor de eindstand (7-13) een wat draaglijker aanzien gaf. In een partij met wisselende kansen trok Gerrit de Bruijn in het late middenspel het voordeel naar zich toe. Ten koste van een schijf brak hij door naar dam. Daan van Os vond de taaiste verdediging niet meer en werd door een finesse weggecombineerd.

Ook Leo Rosendaal zette zijn partij weer ijzersterk op. In zijn geliefde flankspel deed tegenstander Groot mee, maar koos voor een gevaarlijke omsingeling. In de tijdnoodfase stapelden de problemen voor de Zaankanter zich op en had steeds geen goed verweer tegen het aanstormend positioneel geweld van de ADG’ er.

Zie Toernooibase Dammen voor detailuitslagen en voor de stand in 1B.