zaterdag 13 december 2008
Van ruime voorsprong naar… krappe winst
ADG wint in derby
Door Harry de Waard
De UPDB-derby tussen ADG en DVSB2 is in een krappe overwinning geëindigd voor de Amersfoorters. De ruime voorsprong die de keistaddammers hadden opgebouwd, 10-4, werd echter bijna nog teniet gedaan: 11-9!In een gemoedelijke sfeer werden de opstellingen uitgewisseld (alleen de voornamen, wat tot verwarring kon leiden, want beide teams herbergen een Leo, een Ton en een Kees).
Het begon met een partijzege van Ton Bollebakker die aanvankelijk helemaal niets bereikte tegen Willem Bor. In het middenspel zette de ADG’er een grote ruil open die de Huizer dammer gretig nam. In de vijf-om-vijf positie die resteerde maakte Willem echter toch nog een positionele fout die direct genadeloos werd afgestraft.
Vervolgens remiseerde Marcel Everloo. In de opbouw naar symmetrisch spel nam Henk de Groot een zodanige grote “hak” dat er weinig muziek in de stelling overbleef: remise.
Het werd 5-1 voor ADG en 2-2 bij Leo Rosendaal tegen Jelmer Martens. 25 jaar geleden (Leo was toen 17 jaar en Jelmer 16) had Jelmer gewonnen, zo bracht Leo na afloop in herinnering. Hij had de partij zelfs in zijn mobiele telefoon staan! De werkelijkheid van gisteren liet zien dat Leo in de opening al vrij gemakkelijk spel kreeg en naar een kansrijke hekstelling kon manoeuvreren. Vanuit een geladen positie koos de ADG’er voor een combinatie die beiden op dam bracht, maar waar de ADG’er wel een plusschijf aan over hield. Jelmer vond daarna geen sluitende verdediging en nadat hij een 2e schijf ging verliezen vond hij het welletjes.
Dick Roelofs kon de winst net niet rond krijgen tegen Frits Stuger. Er ontstond klassiek spel met over en weer randschijven. De DVSB’er kwam sterk opzetten in het centrum maar de klaverbladstelling van Stuger verhinderde wits sterke zetten vanwege een doorbraak. Daarbij kwam ook nog eens dat Dick onvoldoende tempi had om de stelling in te snoeren. Weliswaar ging hij een gunstig eindspel in met een plusschijf, maar de ADG’er spartelde flink tegen. Een sterk offer gaf voldoende compensatie om de veilige remisehaven moeiteloos binnen te varen.
Tijdens de eerste helft van de partij stond Bert Zwart beter tegen Jan van Amstel, maar rond de 35e zet werd het gewoon gelijkwaardig klassiek. Met behoedzaam manoeuvreren wist de ADG’er Zwart’s eerste punt af te snoepen in deze competitie.
Harry de Waard kon niet optimaal profiteren van een zwakke positionele zet uit de opening van Ton van der Ploeg. De DVSB’er zette zijn stelling onder vuur, maar wist er toch goed uit te komen. Nadat het voordeel genivelleerd was, leek de Baarnse dammer zelfs het initiatief te nemen, mede gezien de dreigingen die in het spel waren versluierd. Daar stak Harry toch een stokje voor, kwam in het eindspel op plus één te staan, maar koelbloedig opereren van Van der Ploeg betekende gewoon….remise!
Toch liep ADG uit naar 10-4 dankzij een partijzege van Cees Strooper. Vanuit de opening die volgens de theorie gunstig bekend staat bouwde de ADG’er een prima positie op. Jerrie den Os hield lange tijd de remisehaven binnen bereik. Nadat de ADG-preses hem echter opzadelde met een zeer ongelijke schijvenverdeling was het pleit “in hogere zin” beslecht. Secuur spelend won Strooper een schijf en later de partij.
Op dat moment vond DVSB het welletjes maar zo bleek… net iets te laat. In een aanvankelijk rustige klassieke partij bood Leo van der Laan zijn tegenstander Gerrit de Bruijn een dam aan. Beide spelers taxeerden deze combinatie verkeerd. De damzet voor de ADG’er was wel degelijk gewonnen. Na dit verzuim ontstond er een ingewikkeld middenspel waar Leo steeds de verstandigste keuzes maakte. In het eindspel maakte hij het gedecideerd af door een leuke finesse.
Jan Wielaard had zich vooraf al voorgenomen geen moeilijke opening te spelen. Dat lukte waardoor hij flinke wat tijd overhield voor het midden- en eindspel. Gerard van Niel leek voordeel te krijgen in de loop van de partij, maar de ADG’er hield keurig netjes de remisemarge binnen handbereik. Dit punt was meteen bepalend voor de eindzege van ADG.
Uiteindelijk won Cees Binnenkade de laatste partij van Wim Martin. Lange tijd hield de Amersfoorter zijn stelling op het eerste bord in evenwicht, sterker nog vanuit een elf-om-elf oogde het allemaal wat gemakkelijker voor de ADG’er. Maar zoals wel meer gebeurt gaat het dan in dit soort klassiek-achtige standjes mis, in die zin dat Martin niet de meest handige zet kiest. Zo ook ditmaal. Geheel onnodig werd de kroonschijf opgespeeld waarvan Binnenkade dankbaar gebruik maakte. Winst was echter nog ver in het verschiet. Maar na nog een foutzet en na 5½ uur spelen was de winst voor de DVSB’er een feit.
Zie Toernooibase Dammen voor detailuitslagen en voor de stand in 1B.
O ja… Tegen Ton van de Ploeg. Wat te denken van deze venijnige valstrik:
Waardje
Ton ruilde 19-23 28x19 14x23. Een logische voortzetting leek mij 40-34 29x40 en 45x34, maarrr… zag dat deze niet opging: 15-20!! 25x5 21-26 5x28 26x30 35x24 16-21 27x16 7-11 16x7 8-12 7x18 13x42!! Ik vraag me af of Ton deze manoeuvre gezien heeft. Ben het vergeten te vragen!