dinsdag 13 januari 2009

Piet toch…

Partij na nog geen half uur al uit

Door Harry de Waard

Koffie Piet? Ja lekker, doe maar. Hans Mulder gaat naar de bar, hij haalt koffie en geeft Piet een lekker bakkie. Nog geen kwartiertje later… Hans kon zijn ogen niet geloven. Piet liet plots een één-om-drie open staan. “Jeetje, wat stom.”, hoor ik Piet zeggen en hij gaf direct op. En er was echt niets in de koffie gedaan! Maar deze partij was dus wel heel snel afgelopen. Hans zei nog, “Zet maar terug.”, maar dat wilde Piet Bottenheft niet, zijn eer te na!

Vervolgens duurde het echt bijna 2 uur alvorens Harry de Waard de punten mocht bij schrijven. Tegen Henk Smits leek het in de opening een makkie omdat Henk weer eens al zijn schijven naar de kant schoof. Daarnaast kwam er ook nog eens een korte vleugelopsluiting op het bord en leek het voor Harry een gelopen koers. Niets was echter minder waar. De vleugel van Henk werd inmiddels ondersteund door wat broertjes op het middenveld, terwijl zijn korte vleugel tot leven kwam. Maar toch… wist Henk geen uitweg meer met een centrum van Harry dat steeds sterker en sterker werd. Uiteindelijk bezweek hij onder positioneel geweld en een zetje, maar ik moet zeggen dat Henk zich knap geweerd heeft.

Frits Stuger werd slachtoffer van Ton Sijbrands, met zwart. Vanuit de opening kwam er klassiek spel op het bord, waarbij Frits – zo zegt hij zelf – een oubollige openingsvariant presenteerde. Ton verkreeg naar mate de partij vorderde, gemakkelijk(er) spel waarbij Frits er rekening mee hield dat Ton zijn prima positie niet zou willen expanderen door een uitval via het kerkhofveld. Hoe het ook zij, naar de mening van Frits had Ton die uitval wel moeten doen, ondanks het feit dat een blik op zijn klok hem ook daarvan liet afzien.
Frits had zichzelf op zijn linkervleugel lam gelegd, zodat hij daar geen zetten kon doen zonder schijfverlies of een doorbraak op dam. Hij zocht daarom zijn heil noodgedwongen op zijn linkervleugel en met succes. Na een aantal zetten werd hij door Ton geconfronteerd met een dubbele afruil en koos hij bij een ad-libitumsituatie niet de juiste volgorde van slaan. En om zijn verloren schijf terug te winnen werd Frits daarna getrakteerd op een tempo en een lichte combinatie op dam. Einde verhaal.

Jan Wielaard had vanaf de opening te kampen met een zwak centrum. Tegenstander van die avond, Gerrit de Bruijn, beheerste (met de zwarte schijven) het centrum en Jan kon via de randen eigenlijk alleen maar proberen zijn stelling af te breken Zo was het gehele spelbeeld tot een 7x7-stand. Gerrit dacht het op dat moment rond te hebben, maar hij zag een offervariant van Jan over het hoofd die doorbraakkansen met remise in petto had. Helaas deed Jan (in tijdnood voor de zestigste zet) uit de twee zetten waaruit hij kon kiezen precies de verkeerde waardoor hij toch nog met een nul werd opgezadeld. Gerrit de Bruijn: “Dank U!”

De partij tussen Marcel Everloo en Sil Bralts werd rustig opgezet. Door een paar ruiltjes van Sil kon Marcel een sterk centrum ontwikkelen. Vervolgens stoomt Sil met een schijf te ver op waardoor Marcel op den duur schijfwinst forceert. Maarrr… let op “combinatie-Sil”. Hij vlocht er nog een combinatie in door Marcel over dam te loodsen en alsnog met een achterwaartse vierklapper de winst naar zich toe te trekken!


Uitslagen

Henk Smits – Harry de Waard 0-2; Hans Mulder – Piet Bottenheft 2-0; Ton Sijbrands – Frits Stuger 2-0; Jan Wielaard – Gerrit de Bruijn 0-2; Marcel Everloo – Sil Bralts 0-2.

Voor de stand na deze ronde zie Toernooibase Dammen.