zaterdag 17 januari 2009

ADG blijft subtopper maar…

Winst ADG moest uit de tenen komen

Door Harry de Waard

De 12-8 overwinning die ADG behaalde op hekkensluiter HDC (Haarlem) doet vermoeden dat alles van een leien dakje ging… alles behalve dat was waar. Ook de “paring” was ADG niet gunstig gezind. HDC had de opstelling flink door elkaar gehussebusseld waardoor de sterksten van ADG aantraden tegen wat “zwakkere” broeders uit Haarlem.

De strijd ging weliswaar lange tijd gelijk op maar de Haarlemse formatie beet het spits af met een partijzege. Na een afruilopening kwam er bij Mark Klein Kranenbarg een klassieke stelling op het bord. Mark had daarbij tempovoordeel (dus minder tempi) maar daar stond tegenover dat tegenstander Fabian Snijder meer controle over beide vleugels had. De ADG’er meende zijn korte vleugel te ontwikkelen door naar het kerkhofveld te gaan. Maar dit veld is niet voor niets zo genoemd: na een drie-om-drie afruil kwam er een ADG-schijf in de verdedigingslinie van de Haarlemmer, die prompt werd opgepeuzeld: Einde verhaal.

De tegentreffer werd gescoord door Ton Bollebakker. Al kort na de opening kreeg de Hilversummer voordeel op de zwarte lange vleugel. Positioneel kreeg de ADG’er het niet helemaal rond, maar na een lokzet, waar Dimitri Otto met open ogen intuinde, sloeg Bollebakker combinatief toe met een damzetje.

Vervolgens was het echt touwtrekken en rolden er 2 remises uit de koker. De eerste kwam op naam van Frits Stuger. Met klassiek spel zette hij Dick Siegers onder druk en kreeg daardoor licht voordeel. Nadat de ADG’er een sterkere voortzetting over het hoofd zag, verwaterde het voordeel naarmate het materiaal uitdunde en waren de bordjes opeens verwisseld. Plots kwam de Amersfoorter zelfs verloren te staan en hij mocht zijn handjes dichtknijpen dat de HDC’er een aantoonbare winstvariant niet kon vinden.

Bij Wim Martin kwam flankspel op het bord dat zich steeds sterker ontwikkelde. De omsingeling van zijn tegenstander zag er aanvankelijk nog wel aardig uit, maar werd – naarmate de partij vorderde – minder en minder. Met het oog op de stellingen op sommige borden bood de ADG’er veel te vroeg remise aan dat gretig door Gerard van Velzen werd geaccepteerd. In de remise gegeven slotstand waren alle kansen aan Martin, wat uiteraard nog niet wil zeggen dat de stelling gewonnen zou zijn.

meer lucht…

Met vervolgens 2 partijzeges kon ADG even naar wat meer lucht happen. Gerrit de Bruijn bouwde een klassiekertje veel beter op dan zijn opponent Hagebeek. In het late middenspel zocht de Haarlemmer zijn heil op het kerkhofveld wat hem noodlottig werd. De ADG’er forceerde schijfwinst en was het verder een kwestie van uitspelen.

Jan van Amstel kreeg al vroeg in de partij de gelegenheid om een mooie hekstelling in te nemen, zonder achtergebleven schijven op de lange lijn. In de loop van de partij forceerde de ADG'er schijfwinst, hoewel hij nog wel secuur moest spelen om de volle buit binnen te halen. Maar door te snel spel van zijn tegenstander kon Van Amstel een overmachtwinst op het bord brengen waardoor de tussenstand op 4-8 voor ADG kwam te staan.

Toch keken de ADG’ers met angst en beven naar de voorsprong omdat op 2 borden nadelige stellingen te zien waren. Dat kon niet gezegd worden van Jan Wielaard, die de gehele partij het initiatief had. HDC’er V.d. Klashorst had slechts één doel voor ogen: naar de kant met de schijven en zo veel mogelijk ruilen. Door deze manoeuvres kreeg de ADG’er een mooie centrumstelling die echter in het verre middenspel te dun werd. Maar ondanks de plusschijf van Wielaard in het eindspel stonden zijn eigen schijven te kwetsbaar op het centrum waardoor geen sluitende winst gevonden kon worden.

Eindelijk kon er opgelucht adem gehaald worden. Leo Rosendaal won zijn partij en stelde daarmee de winst voor ADG veilig. Het werd een spannende partij waarbij Haarlemmer Schipper vanuit “Keller” zich op zijn rechtervleugel liet opsluiten. Het zag er voor de ADG’er veelbelovend uit, maar op het moment dat hij wilde toeslaan moest toch even aan de noodrem getrokken worden omdat zijn plannen gedwarsboomd werden door enkele tactische manoeuvres van zijn tegenstander. De stelling moest Rosendaal loslaten maar trok in de tijdnoodfase toch nog aan het langste eind.

Harry de Waard trof Haarlems sterkste troef, Mark Deurloo. Een gevecht op leven en dood vanuit “Keller”. Waarbij alles tot in het middenspel in evenwicht was. Maar in de 2e helft van de partij kreeg de Haarlemmer grip op de vleugel en dreigde door te breken. Beiden verkeerden in hevige tijdnood. Een spectaculaire combinatie van De Waard moest uitkomst brengen, maar Deurloo wist de overmacht toch naar zich toe te trekken.

Vervolgens waren alle ogen gericht op de partij van Marcel Everloo. En pure klassieker waarbij de stelling van de Amersfoorter dreigde vast te lopen. Hierdoor moest hij enkele a-positionele zetten doen waardoor hij slecht tot verloren kwam te staan. Tegenstander Roel Janssen was iets te gretig met het nemen van een plusschijf. Hierdoor ontsnapte de ADG'er en wist na 6 uur spelen een punt uit het vuur te slepen. Had de Haarlemmer niet de schijfwinst genomen, maar positioneel “uitgespeeld” dan was de winst voor het grijpen geweest.

Zie Toernooibase Dammen voor detailuitslagen en voor de stand in 1B.

Voor een volledig verslag van de 8e ronde KNDB (UPDB-teams), zie: UPDB-site.