dinsdag 20 januari 2009

Geklooi kost “Ton B.” de partij

Foutenfestival in duel De Bruijn – Bollebakker

Door Harry de Waard

Ton Bollebakker zal zich de partij tegen Gerrit de Bruijn nog lang heugen, of juist niet en wil hij het verloren duel snel vergeten.

“Slechte partij mijnerzijds”, aldus Ton. “Ik zat al kort na de opening te klooien waardoor Gerrit met wit naar veld 11 kon ruilen. Hij brak dus door mijn vleugel heen voor gelijke schijven. Ik ging door omdat het nog een vol bord was en Gerrit toch voorlopig geen dam kon halen”. Hij kreeg loon na werken, hoewel… Gerrit ging ook weer in de fout waardoor de Hilversummer zijn voorpost middels een twee-om-twee weer van het bord haalde. De Bruijn hield wel groot positioneel voordeel, maar kon vervolgens getrakteerd op een vier-om-twee (remise)doorbraakcombinatie. Deze nam Ton echter niet omdat hij het eindspel niet vertrouwde. Achteraf bleek dit ten onrechte! Vervolgens ging Ton dus positioneel door in een slechte stelling en verloor daarna kansloos. “Geen beste partij van mij dus, waarbij ook Gerrit tot twee keer aan toe miskleunde”, aldus Ton B.

In het duel Sijbrands – Strooper meende Cees een bijdehante voortzetting te hebben gevonden, maar Ton wist dat door een tijdelijk offer te pareren. Daarna begon een langdurige opbouwfase. In het middenspel beging de ADG-preses echter een behoorlijke slordigheid, die hij overigens had kunnen repareren door een bepaalde slagkeuze te doen met een tijdelijk offer. Dat deed hij echter niet waarna het voor hem spitsroeden lopen werd. Een verre witte voorpost op veld 11 was een handenbinder terwijl een zwarte voorpost van Cees in gevaar kwam. Om te voorkomen dat hij die schijf ging verliezen moest hij een zodanige positie innemen dat deze 'omsingelbaar' werd. In het late middenspel zorgde Sijbrands er voor dat hij op zijn korte vleugel de zaak onder controle hield terwijl hij zelf aan de andere bordrand de doorbraak naar dam uitvoerde. Ton vermeed nog even een remisebrengende plakker en was het daarna gedaan met het verzet van Strooper.

uitstekend uitgespeeld

Mark Klein Kranenbarg mocht de punten inleveren bij Gerrit van der Ham. Een principiële partij waarbij Mark op de 20^e zet in een klaverbladopsluiting werd gemanoeuvreerd. Aan het begin had Gerrit nog twee schijven achter de opsluiting zodat de stelling in evenwicht was: 5 opsluiters tegen 5 opgeslotenen. Mark dacht er in het vervolg van de partij nog wel uit te komen, maar dat pakte anders uit. Gerrit speelde consequent zijn lange vleugel uit en zag kans om een “achtergebleven” schijf actief te maken. Volgens de maestro uit Muiden (a.k.a. Ton S.) speelde Gerrit het uitstekend hoewel hij nog een ontsnapping voor Mark signaleerde. Nadat deze manoeuvre gemist werd, was het pleit beslecht.

Harry de Waard kruiste de degens met Marcel Everloo en opende met flankspel. Marcel ging hierin mee en koos voor een “woest” centrumblok. Daarna nam hij een gewaagde uitruil ver in de verdedigingslinie van De Waard wat voor enige onrust zorgde. Op dat moment was het verre van duidelijk wie er de betere papieren had. Optisch gezien leek Marcel gemakkelijker te staan, maar hij moest de ver opgerukte schijf goed in de gaten houden en oppassen voor allerlei giftige combinatiedreigingen.  
Eentje daarvan overzag hij; eentje die toch echt niet de moeilijkste was. Nadat Harry vervolgens schijfwinst forceerde zuchtte Marcel nog eens diep maar staakte verder de strijd.

Piet Bottenheft versloeg Henk Smits. Omdat laatstgenoemde dammer van meet af aan (wederom) veel schijven naar de rand stuurde, kon Piet een sterk centrum opbouwen. Toch wist Henk via enkele ruiltjes het centrum een beetje te ontkrachten, maar overzag daarbij dat hij in no-time op schijfachterstand werd gezet. Daarna was het gelopen koers. Weliswaar trok Henk nog een aantal keren aan de noodrem met wat ruiltjes, maar niets mocht meer baten.

Jan van Amstel won van de andere Jan… Wielaard, hoofdzakelijk omdat hij in vliegende tijdnood raakte en de complicaties te ingewikkeld werden. Beiden zette een leuke opening op het bord, die m.i. in geen enkel theorieboekje te vinden is. De Amsterdammer opende de aanval op de lange vleugel van Van Amstel, die echter niet doorzette. Hierdoor kon de Almeerder het centrum sterk bezetten en vasthouden. Met nog een klein minuutje op de klok blunderde Jan W.. Van de overgebleven zetten die hem daarna nog resteerden koos hij precies de verkeerde en ging kansloos ten onder. Als hij iets meer tijd over had was er waarschijnlijk een puntendeling uit komen rollen. Maar ja, die tijdnood!


Uitslagen

Ton Sijbrands – Cees Strooper 2-0; Harry de Waard – Marcel Everloo 2-0; Jan Wielaard – Jan van Amstel 0-2; Gerrit de Bruijn – Ton Bollebakker 2-0; Mark Klein Kranenbarg – Gerrit van der Ham 0-2; Piet Bottenheft – Henk Smits 2-0.

Voor de stand na deze ronde zie Toernooibase Dammen.