Start seizoen 2009/2010 - Kloksimultaan Ton Sijbrands
dinsdag 25 augustus 2009

Ton: 18-0

Sil Bralts ontvangt KNDB-oorkonde voor 50-jarig lidmaatschap

Door Harry de Waard

Geen enkele remise liet hij toe, bijna had Cees Strooper voor elkaar, maar toch… nee dus, net niet. Ton Sijbrands bond iedereen tijdens de kloksimultaan aan zijn zegekar. Dat waren er 9 in totaal. Een beetje weinig voor zo’n eerste speelavond, maar toch hadden we met zijn allen een gezellig avondje!

Tijdens deze sessie schonk Cees deze avond ook nog aandacht aan het 50-jarig KNDB-lidmaatschap van Sil Bralts. Hij overhandigde hem – onder luid applaus van omstanders – een fraaie KNDB-oorkonde.

Traditiegetrouw begonnen we dus met (klok)simultaanseance van Ton, die Jan Wielaard het eerste uur al 2 keer liet terugzetten vanwege een (te) simpele combinatie.

Na een uur had Gerrit de Bruijn wel het nakijken. Hij werd combinatief gevloerd, kwam een schijf achter en geloofde de rest wel. (2-0)

Vervolgens duurde het anderhalf uur eer Ton zijn 2e zege liet aantekenen. Gerrit van Maanen kreeg te maken met sterk omsingelingsspel, werd met een ijzersterke vier-om-vier ruil geconfronteerd die Gerrit veel terreinnadeel opleverde. Hij liet zich verder dan ook niets meer bewijzen (4-0).

Henk Smits bouwde weer eens zijn linkervleugel vol wat hem op den duur schijfverlies opleverde. Hij speelde door tot het bittere eind, maar was natuurlijk verder kansloos (6-0).

Ook Kees de Jonge had te maken met een overvolle linkervleugel en werd daarop vastgepind. Een zetje werd hem uiteindelijk noodlottig (8-0).

Ton Sijbrands kende nu geen medelijden meer met Jan Wielaard. Uiteindelijk kwam de Muidenaar op dam waartegen geen goed verweer meer bestond (10-0).

Inmiddels dreigde de stelling van Jan van Amstel vast te lopen en hij werd vervolgens positioneel onder de voet gelopen (12-0).

Harry de Waard vocht een spannend flankspelgevecht uit dat lang stand hield. Een a-positionele zet deed zijn hoop in 3 zetten in rook opgaan! (14-0)

Ook Mario (o nee Ferry) Been moest het ontgelden.
Met zwaar centrumgeschut werd zijn stelling onder vuur genomen en bezweek hij uiteindelijk onder het positionele geweld (16-0).

En last but not least… Cees Strooper. In een gelijkwaardige klassieker had hij remise moeten maken. Maar slaan naar een verkeerd veld werd hem alsnog noodlottig en daarna ging de kaars snel uit! 18-0!