Nationale Competitie 2009/2010 R2: Ghandi-ADG  8-12
zaterdag 3 oktober 2009

Winst ADG ging niet van een leien dakje…

Door Harry de Waard

Dat ADG uiteindelijk de wedstrijd tegen Gandhi won met 12-8 had halverwege de strijd niemand verwacht, gezien de 5-1 achterstand die dit team onverwachts had opgelopen. Maar eerlijk gezegd kwam die averij ook onnodig en onverwachts tot stand.

Het begon bij Jan Wielaard. Na een randspelopening van tegenstander Eelst kreeg de ADG’er al snel een sterk centrum in handen. En nadat de Amsterdammer ook nog eens zijn lange vleugel te vol bouwde leek het voor Jan nog meer de goede kant op te gaan. Maar door wat slimme zetten van de Gandhi-man kon Jan zijn stelling toch niet opblazen hoewel hij nog steeds een comfortabele stelling had. Helaas zag hij op de 43^e zet een eenvoudig damzetje over het hoofd en was het direct over en uit!

Lange tijd had Marcel Everloo een sterk centrum in handen tegen Siegfried Parbhoe en werd de Amsterdamse stelling steeds meer uit elkaar gespeeld. In de tijdnoodfase ging het echter mis voor Marcel. Parbhoe rukte op door verschillende sterke ruiltjes en plots waren de bordjes verhangen. Met de vlag op vallen koos Marcel ook nog eens een verkeerde variant en verloor prompt.

Wim Martin kwam niet prettig uit de opening. Het was laveren en steeds vechten. Tegenstander Bona vlocht er zelfs zetjes in die Wim moest zien te omzeilen. Nadat de stelling nog steeds in evenwicht was leek Wim doorbraakkansen te creëren op de lange vleugel van de Amsterdammer maar ook nu verdedigde hij zich weer prima. Op de 41^e zet, met nog maar 4 minuten op de kok, werd het tijd voor een remiseaanbod dat door Bona direct werd geaccepteerd.

ADG kwam terug in de wedstrijd door een partijzege van Cees Strooper, maar vraag niet hoe. Cees bracht zijn huisvlijtvariant op het bord vanuit de opening wat tegenstander Auke Zeiss veel tijd kostte. Na 15 zetten had hij al een uur meer gebruikt. De ADG-preses handhaafde zijn opgesloten positie, in ruil voor complicaties. Tien zetten later had Zeiss nog slechts 5 minuten bedenktijd voor de resterende 25 zetten. De stelling liep helemaal vol. Cees meende in deze fase een winnende combinatie uit te voeren, maar vergiste zich deerlijk door zetverwisseling. Nadat Cees 2 schijven achterstond kon Zeiss de stelling niet meer overzien, maakte hij de beslissende fout en Cees…. nam de winnende dam!

Ton Bollebakker maakte er 5-5 van. Vanuit de 32-28 18-22 opening kwam via een omweg een oude jaren 70 Keller-variant op het bord. Die omweg kende Ton kennelijk beter dan Nico Kruijswijk die een half uur langer bedenktijd nodig had. De omsingeling van wit klopte misschien niet helemaal, maar Nico bouwde verkeerd op, zodat Ton voordeel kreeg in de partij. Enkele zetten later besliste hij het met een leuke doorbraakcombinatie.

Vervolgens zette Gerrit de Bruijn zijn team op voorsprong. Er ontstond een aantrekkelijke hekstellingpartij van Gerrit die hem een moeiteloze winst leek op te leveren. Maar Lucien Leerdam offerde op een bijzonder geschikt moment een schijf, waardoor hij positioneel goed kwam te staan ondanks de schijf achterstand. Gerrit liet (bewust) een doorbraakcombinatie toe, die Lucien (in tijdnood) nam. Het eindspel was voor Gerrit echter toch gewonnen omdat de Gandhi-speler vervolgens niet kon promoveren naar de damlijn.

Leo Rosendaal had te maken met een Amsterdamse aanval zodat de ADG’er naar hartenlust kon omsingelen. Ondanks dat deze omsingeling er gevaarlijk uitzag voor tegenstander Menso wist de Amsterdammer toch langzaam maar zeker het initiatief te nemen. In de slotstand accepteerde hij echter het remiseaanbod van Leo, gezien het naderende “klokgevaar’.

Harry de Waard remiseerde met de taaie Ricardo Tong Sang. Het werd een positionele strijd, waarbij Harry toch wel het initiatief had. Maar nadat de Amsterdammer via een twee-om-tweetje de stelling in evenwicht kon brengen kon de opbouwfase opnieuw beginnen. Ook nu werd het evenwicht nergens verstoord en was de puntendeling lang voorspelbaar.

Zowel Frits Stuger als zijn opponent Amisi kozen voor randspel. Het middenspel werd vervolgens klassiek en het geheel werd een tempospelletje. In hevige tijdnood wikkelde Frits naar een veilige remise af waardoor de stand op 8-10 kwam te staan.

Alle ogen waren vervolgens gericht op Jan van Amstel, die inmiddels voordeel had gekregen tegen Glenn Dumfries. Uiteindelijk moest de Amsterdammer offeren om nog enig spel te behouden. Zonder problemen kon Jan toch naar winst afwikkelen zodat de einduitslag 8-12 wel verdiend, maar moeizaam tot stand kwam.

Zie Toernooibase Dammen voor detailuitslagen en voor de stand in 1B.

Voor een volledig verslag van de 2^e ronde KNDB (UPDB-teams), zie: UPDB-site.