Nationale Competitie 2009/2010 R9: WSDV-ADG  8-12
zaterdag 23 januari 2010

ADG redt het niet

Door Harry de Waard

ADG bleek niet in staat om koploper WSDV naastzij te krijgen. In een uitermate boeiende wedstrijd bleken de dammers uit Wageningen op sommige borden te sterk en verloor ADG met 12-8. WSDV staat u fier aan kop en 4 punten los. ADG mag zich, met nog 2 ronden voor de boeg, gaan richten op de nacompetitie.

Het eerste “slachtoffer” aan ADG-zijde was Frits Stuger. Met klassiek spel kreeg Drek Kleinrensink een sterk centrum in handen. Een afruil met een plakker werd de keistaddammer fataal en de WSDV'er wist naar een winnende dam te combineren.

Leo Rosendaal koos in de opening tegen Arie Janssen van Doorn voor tempowinst en liet de omsingeling van een voorpost voor wat het was. Het leverde de ADG’er in de loop van de partij echter wel een onsamenhangende stelling op zodat hij een aanvallende tegenstander tegenover zich zag zitten. Maar nadat de aanval door Rosendaal was gepareerd was ook de muziek uit de stelling en werd de stelling naar een rustige puntendeling geschoven.

Cees Strooper trok de stand weer gelijk door Jan Groenendijk te verslaan. De ADG-preses waakte voor onderschatting want hem werd verteld dat deze pas 11-jarige knaap Europees kampioen bij de welpen was. Na een bekende opening kreeg Strooper toch al snel positioneel voordeel, in combinatie met fors terreinvoordeel. Met 9 tempi voorsprong pakte hij alle strategische belangrijke velden en won vervolgens eenvoudig. Toch was de ADG-preses vol of over deze knaap: “Hij komt er wel en binnen een paar jaar zullen we zeker meer van hem horen!”

Na 32 zetten een volkomen symmetrische klassieke stelling. Dat was het spelbeeld tussen Marcel Everloo en Laurens Leimena. De ADG’er verbrak deze met een drie-om-drietje en was alles nog in evenwicht. Maar in de tijdnoodfase overziet hij een simpele forcing en kon direct opgeven.

Na een zwakke opening van Jesse van Beek (tientje uit de hoek kwijt) kreeg Ton Bollebakker positioneel voordeel. De WSDV'er kon alleen maar afbreken en ruilen, maar deed dit bekwaam zodat de puntendeling geruime tijd binnen handbereik lag.

Spannend was het duel tussen Jan Wielaard en Jaap Vink. De ADG’er meende in het middenspel geforceerd te winnen omdat zijn tegenstander nog maar één zet had. Op dat moment zag hij pas het naderend gevaar en moest afzien van de schijfwinst. De Amsterdammer moest uitwijken en kreeg vervolgens een positionele stoomwals over zich heen.

Jan van Amstel kon niet veel bereiken tegen de taaie Ap van Ingen. Een vrij regelmatige partij zonder hoogte- of dieptepunten leidde regelrecht naar een gelijkwaardige puntendeling.

Bij Mark Klein Kranenbarg ging er in de opening al snel flink veel hout van het bord. WSDV’er Sanders had vervolgens het betere van het spel, maar de verdediging van de Nijkerker zat goed in elkaar zodat ook hier het evenwicht nergens werd verbroken.

In een laveerpartij tussen Harry de Waard en Henk Kleinrensink ging het lange tijd gelijk op. In de tijdnoodfase van zijn tegenstander leek het dat de ADG’er positioneel voordeel zou krijgen, maar werd gedwarsboomd door een twee-om-twee doorbraak. Daarna moest De Waard nog secuur spelen om zijn stelling de veilige remisehaven in te loodsen.

Kopman Gerrit de Bruijn kreeg in het middenspel aanmerkelijk voordeel tegen oud NK-finalist Johan Sterrenburg. Of het nu feit was dat een andere speler even het bord door elkaar gooide en wilde opruimen omdat beide spelers even “het veld” hadden verlaten…. plots waren de rollen omgedraaid en wist de WSDV’er via een offer door te breken. Maar – zoals men van De Bruijn gewend is – wist hij het eindspel toch afdoende naar een puntendeling af te wikkelen.

Zie Toernooibase Dammen voor detailuitslagen en voor de stand in 1B.

Voor een volledig verslag van de 9e ronde KNDB (UPDB-teams), zie: UPDB-site.

Foto's

Door Harry de Waard


Marcel Everloo en Frits Stuger analyseren waar het fout ging
Cees Strooper en de 11-jarige Jan Groenendijk

Jan Wielaard evalueert zijn partij
Gerrit de Bruijn in zijn element in het eindspel