Onderlinge Competitie ADG 2009/2010 - Ronde 23
dinsdag 13 april 2010

Ton Sijbrands, altijd lastige tegenstander…

Door Harry de Waard

Zo memoreerde Marcel Everloo dit op de clubavond in hun onderlinge treffen. De 12^e zet van hem was overigens al onnauwkeurig, waardoor Ton direct een dreiging tot een hekstelling openzette. De haan van de revolver werd hier al gespannen. Marcel had voor de verdere opbouw continu last van deze dreiging waardoor zijn stelling min of meer uiteensloeg.

Circa 30 zetten later werd het schot gelost en belandde Marcel alsnog in de hekstelling, waarbij Ton met 4 schijven 6 schijven vasthield. De Amersfoorter offerde nog een schijf maar compensatie was er niet. Ton offerde terug voor een ongestoorde doorloop naar de achterlijn waarmee het pleit beslecht was.

Kees de Jonge speelde tegen Jan van Amstel en nam door middel van enkele ruiltjes in het begin van de partij een wat afwachtende houding aan. Hij wilde in ieder geval geen complexe stelling of opsluitingspartij spelen. Tegenstander Jan van Amstel verkeerde in de waan dat hij een leuke aanval had op de lange vleugel. Terwijl hij daarom zoveel mogelijk schijven naar de rechterkant van het bord stuurde om door te kunnen drukken, bleef in zijn ogen toch zijn verdediging op zijn eigen lange vleugel mooi in stand. Maar zoals zo vaak in zijn partijen, glipte de stelling als water door zijn vingers. Tegen het einde van de partij begon Kees mogelijkheden te krijgen. Beiden braken door, waarbij Cees veel eerder dam haalde en Jan uiteindelijk nog verraste met een fatale rondslag!

Gerrit de Bruijn had in de opening toegewerkt naar een ruil, die hij positioneel noodzakelijk achtte. Pas op het moment suprême zag Gerrit dat die ruil werd weerlegd door een verraderlijke damcombinatie. Mark Klein Kranenbarg, zijn tegenstander, had deze actie overigens (nog!) niet gezien. Gerrit moest derhalve zijn toevlucht nemen tot een andere ruil, die echter het gehele middenbord aan Mark liet. Er ontstond er een spel van aanval versus omsingeling, dat er zorgwekkend voor Gerrit uit zag. Mark wist niet te profiteren. Integendeel, in het late middenspel overzag hij een meerslagje, wat Gerrit zelfs nog schijfwinst opleverde. Beide spelers kwamen vervolgens op dam, maar dat schijfje winst bleek onvoldoende voor de winst.

De beuk erin moet Harry de Waard gedacht hebben die er tegen Cees Strooper een partie Bonnard, of zoals Ton Bollebakker opmerkte, een partie De Waard van maakte. Spanningen konden uiteraard niet uitblijven, temeer daar Cees het spelletje lustig meespeelde.
Na verloop van tijd bleek dat Harry toch minder kwam te staan omdat Cees er handig omheen manoeuvreerde. Maar toch… door een verkeerde ruil kon de Zeistenaar zich bevrijden en de stelling neutraliseren, maar hij overzag deze actie. Daarna ging het bergafwaarts met hem, kwam Cees een schijf voor en was het afspelen voor hem appeltje/eitje.

De partij tussen Jan Wielaard en Piet Bottenheft is in de kleine uurtjes afgebroken. De hele partij had Jan terreinvoordeel, maar in razende tijdnood (voor Jan niet ongebruikelijk!) heeft hij waarschijnlijk de winst gemist, ook al omdat Piet zich erg goed verdedigde.


Uitslagen

Ton Sijbrands – Marcel Everloo 2-0; Kees de Jonge – Jan van Amstel 2-0; Gerrit de Bruijn – Mark Klein Kranenbarg 1-1; Harry de Waard – Cees Strooper 0-2; Jan Wielaard – Piet Bottenheft afgebroken.

Voor de stand na deze ronde zie Toernooibase Dammen.