Eemlandtoernooi 2010
maandag 19 april 2010

ADG wint nek-aan-nekrace in Eemlandtoernooi

Door Harry de Waard

Nog nooit heeft het Eemlandtoernooi zo’n spannende apotheose gehad. Na 4 uur dammen kon de balans worden opgemaakt van deze 14e editie en finishten ADG en DVSB met 13 punten ex aequo als eerste. Maar omdat op het hoogste bord Gerrit de Bruijn voor ADG had gewonnen van Harry Clasquin (DVSB) mochten de Amersfoorters de beker met de grootste oren mee naar huis nemen.

Alvorens die eindstand tot stand kwam gebeurde er heel wat op enkele borden en was de spanning duidelijk voelbaar. Enkele ADG-wapenfeiten in vogelvlucht:

In de partij tussen Gerrit de Bruijn en Harry Clasquin bleken de ruilacties in de opening voordeel voor de DVSB’er op te leveren. “Harry pakte echter niet door en beperkte zich tot verder ruilen, uiteraard in de hoop dat hij in het late middenspel voldoende voordeel had aan mijn randschijven. Maar met zijn 38e zet greep hij mis. Door een schijf te offeren kon ik doorbreken. De situatie was niet helemaal duidelijk, maar de problemen lagen opeens duidelijk bij Harry. Ik offerde nog een schijf om te kunnen promoveren en vermoedelijk is de stand analytisch wel remise. Dit ingewikkelde eindspel hebben we vast niet op zijn sterkst behandeld, maar Harry zag het niet meer zitten en vond geen antwoord op de listige acties die mijn dam uitvoerde.”

Cees Strooper besloot om de positie van Peter Frans Koops te omsingelen. Halverwege de partij besefte hij dat hij niet meer terug kon, vandaar dat hij de ingeslagen weg voortvarend vervolgde. Omdat Bunschoter Koops een gezonde positie had met een enkele achtergebleven schijf, werd duidelijk dat Cees teveel van zijn stand had gevraagd. In de opkomende tijdnoodfase, met nog zo'n 8 minuten voor 15 zetten vergaloppeerde Koops zich met een onhandige voortzetting. De Hooglander was er toen 'als de kippen bij' en dwong schijfwinst af aan de ene kant van het bord. Aan de andere kant van het bord zorgde hij voor bewegingsvrijheid zodat voor Koops alleen nog een dure doorbraak naar dam (tegen vier schijven) overbleef. Daarna won Cees simpel.

De teleurstelling van Jan van Amstel na zijn verlies op Richard Cousijnsen was goed op het gezicht af te lezen. Beiden probeerden een mooie en interessante partij op te zetten. Jan vond dat hij best aardig kwam te staan en had volop vertrouwen in een goede afloop. Echter op de 31e zet maakte hij een kinderlijke blunder en kon daarna snel opgeven. Zeer teleurstellend.

Wim Martin mocht het opnemen tegen Gerhard de Graaf. Best wel een redelijk sterke jeugdspeler. (Waarom hebben wij die niet?) Wim was het 's avonds spelen niet meer gewend. Ook het speeltempo kon hij zich slechts uit een ver verleden vaag herinneren. De motivatie om iets fraais op het bord te zetten ontbrak, ook omdat hij tegen het tempo opzag. Daarom maar heel snel gespeeld en er verdwenen – ook door toedoen van de tegenstander – veel schijven van het bord. Tot een 12-om-12 bereikt was. Op dat moment zocht de ADG’er de complicaties op. Dat leverde vrijwel direct resultaat op. Door een randschijf op de lange vleugel te nemen en een aanval op de korte vleugel in te zetten werd de Bunschoter naar het centrum gedwongen. Op de volgende zet ontglipte hem al een foutzet. Wim gaf er 4 weg voor de combinatie en nog 1 voor het eindspel, zelf sloeg hij er 4 naar dam. Die werd afgenomen en het resterende 5-om-4 eindspel was niet al te moeilijk gewonnen.

In tegenstelling tot het vertrouwde klassiek speelde Marcel Everloo een omsingelingspartij. Een beetje onwennig op dit terrein posteerde hij zijn schijven toch goed. Van Mourik had weliswaar het centrum maar daar ging niet veel kracht van uit. Hij moest bij zijn opbouw tevens oppassen voor dreigende combinaties. Zo rond de 40e zet vond er een dubbele ruil plaats en normaliseerde de uitgedunde stellingen zich. De partijen kwamen vervolgens remise overeen.

Vanuit de opening kreeg Hans Mulder duidelijk voordeel tegen Huibert Koops, die hij ook prompt vond. Het overwicht dat de Amersfoorter had, vooral op zijn lange vleugel, zette niet door en nadat hij op het juiste moment de aanval koos op zijn lange vleugel had de Hans de keus moeten maken op remise te spelen, wat het toen nog was. Maar door te volharden naar het zoeken van de winst kwam hij in feite alleen maar slechter te staan. Koops wikkelde het verder goed af naar de winst.

Harry de Waard en Marten v.d. Groep vochten een principieel positiegevecht uit. In het middenspel kwam de ADG’er nadeliger omdat hij in “de tang” werd genomen. Voor 2 schijven nam de Bunschoter preses een doorbraakje. Met behendig manoeuvreren wist Harry echter toch nog veilig zijn stelling de remisehaven in te schuiven.

Piet Bottenheft had het voor elkaar bij Serf Klinkenberg. Weliswaar werd de ADG'er in de verdediging gedrukt omdat zijn tegenstander aan een krachtig centrum sleutelde. Maar naarmate de strijd vorderde verwaterde het voordeel van de DVSB'er. Sterker nog, in de eindspelfase waren de bordjes gewisseld omdat de schijven van Klinkenberg kwetsbaar stonden opgesteld. Nadat Piet de overmacht binnen had gehaald was het een kwestie van tijd en uitspelen.

Klassiek spel was te zien bij Frits Stuger, waarbij tegenstander Lennart Bolks zich klem liet zetten op zijn rechtervleugel. Ook had Frits veel bewegingsvrijheid vanwege een gunstige klaverbladopstelling. Dit resulteerde uiteindelijk in schijfwinst voor Frits, maarrrr… ook de klok ging ook een woordje meespelen. Met nog 8 mimuten voor 20 zetten wist hij echter een doorbraak te forceren die niet goed gepareerd werd door de jeugdige Bolks. Zijn remisekansen verdwenen daarna als sneeuw voor de zon.

Na ongeveer 15 zetten begon Kees de Jonge het centrumveld te bezetten en dwong tegenstander Leo v.d. Laan steeds verder in de verdediging. Kees dunde de stelling steeds meer uit, stond in een 9-om-9 stand aanvallend en bezat het centrum van het bord. Maar hij had ook haast omdat hij maar 2 treinen terug had vanuit Baarn naar Amsterdam. Kees wikkelde dus vlotter af en meende de winst te kunnen forceren. Hij kwam weliswaar nog wel een schijfje voor maar het “schijn”voordeel was er helemaal uit, derhalve remise.

Al met al een spannend damavondje bij DVSB. ADG komt op 12 mei uit in de door de UPDB georganiseerde "Supercup". Dan komen alle winnaars van de voorjaarstoernooien nog eens tegen elkaar uit om uit te maken wie de grootste beker mee aar huis mag nemen. Naast ADG zijn dit Diemen, winnaar van het Vechtstreektoernooi, DAWO, dat het Heuvelrugtoernooi op haar naam schreef en NDG, winnaar van het Domstadtoernooi.


Eindstand

1. ADG 13; 2. DVSB 13; 3. Barnsteen 4.

Individuele uitslagen

Harry Clasquin – Gerrit de Bruijn 0-2; Tjitse Offinga – Jelmer Martens 0-2; Cees Strooper – Peter-Frans Koops 2-0; Harry de Waard – Marten v.d. Groep 1-1; Richard Cousijnsen – Jan van Amstel 2-0; Cor de Jong – Andrew Tjon A Ong 0-2; Gerhard de Graaf – Wim Martin 0-2; Gerard van Mourik – Marcel Everloo 1-1; Anne Wouda – Kees Binnenkade 0-2; Henk Vogelenzang de Jong – Huib Poort 1-1; Hans Mulder – Huib Koops 0-2; Kees de Jonge – Leo v.d. Laan 1-1; Henk de Groot – Alexander v.d. Mheen 2-0; Lennart Bolks – Frits Stuger 0-2; Piet Bottenheft – Serf Klinkenberg 2-0.

Partijen

Zie hier voor een notatie van de ADG partijen.

Foto's

Door Harry de Waard