zaterdag 23 oktober 2010

Ron Heusdens stond slechts twee remises toe

Proficiat Cees!!!

Door Harry de Waard

Het getik van de klokken is tot staan gebracht, de schijven zijn weer in de doosjes gedaan en iedereen kan weer terugkijken op een fantastisch damfestijn. De 30^e editie van het Open kampioenschap van Amersfoort, waarbij ADG als gastheer optrad, behoort weer tot het verleden.

Een evenement, zeg maar gerust spektakelstuk, waar iedereen graag naar toekwam. Er was zelfs een wachtlijst opgesteld omdat de toernooizaal op papier al vroegtijdig vol bleek. Maar dankzij de financiële injectie van Everloo Accountancy en Belastingadvies werd het mogelijk om zelfs enkele (wereld)toppers naar Amersfoort toe te halen!

Het werd wel een loodzware klus, dat wel, temeer daar ook de temperatuur in de speelzaal soms tot ver boven de twintig graden uitsteeg. Was dat de verhitte strijd op het dambord, die op vele fronten duidelijk waarneembaar was? Toch wist menigeen het hoofd in de speelzaal koel te houden, ook al viel dat in tijdnoodsituaties lang niet mee. Soms met mokerslagen op de klok probeerden de dammers hun tijdnoodperikelen door te komen en werd op de wedstrijdklok “geramd”, dit tot vermaak natuurlijk van het publiek.

Deze vierdaagse van Amersfoort was ongelooflijk sterk bezet. De top kende weinig krachtsverschil waardoor het dan ook boven aan de ranglijst dringen geblazen was. Tot aan de bel van de laatste ronde had Ron Heusdens de meeste punten vergaard (10 uit 6) maar voelde de hete adem in de nek van een peloton 9- en 8-punters. Er zat dus nog van alles in de pot.

Toch wist deze 48-jarige Schiedammer het meest zijn zenuwen in bedwang te houden en in de laatste ronde nog eens Herman van Westerloo op de pijnbank te leggen. In het late middenspel vergaloppeerde de Amsterdammer zich en kreeg of schijfverlies of een dam tegen. Hij koos voor het minst pijnlijke, maar kreeg daarna geen kans op herstel.

Ron Heusdens dus een terechte winnaar? Natuurlijk zou men zo zeggen, anders ben je niet de nummer één. Maar toch had hij in 2 partijen Vrouwe Fortuna in zijn buurt en kwam het geluksduiveltje om een hoekje kijken. “Tegen Frits Stuger en Cor Westerveld had ik moeten verliezen.” Frits zag echter een winnende combinatie over het hoofd, terwijl ik tegen Westerveld een manoeuvre miste en ik enkele zetten later toch iets te veel kreeg”, aldus Heusdens.

Foto: Harry de Waard

Cees Strooper, voorzitter van de organiserende vereniging, werd de beste ADG’er en kan terugzien op een uitstekend gespeeld toernooi. Tijdens dit spektakel wist de Hooglander gerenommeerde tegenstanders van zich af te houden. De internationale grootmeesters Jean-Marc Ndjofang, Alexander Schwarzman, Kees Thijssen en Alexej Domchev konden de betonnen dammuur van Cees niet doorbreken en kwamen niet verder dan een puntendeling. Vooral de remise met wereldkampioen Alexander Schwarzman baarde opzien. Sterker nog, de ADG’er had de Moskoviet zo in het nauw gedreven dat er voor veel zetten nog luttele seconden over waren: 9 seconden voor 15 zetten. Schwarzman stelde remise voor, wat werd geaccepteerd. “Velen zouden doorgespeeld hebben, maar ik was al lang blij dat ik zo ver gekomen was. Wie zou er blijer zijn geweest met de remise, Schwarzman of ik?” aldus Cees.

Door deze prestatie heeft ADG-preses wellicht een norm gehaald voor een MF titel, mogelijk zelfs voor een MI norm. Voor de titel MF bijvoorbeeld moet je een aantal normen halen met een totaal aantal partijen van minimaal 30. Afhankelijk van de gemiddelde rating van de tegenstanders moet men een bepaalde score halen. Cees lijkt daaraan zeker te voldoen.

Gerrit de Bruijn scoorde evenveel punten (8) als Cees Strooper. In de slotronde zette hij via een Roozenburger Jan van Amstel aan de kant. Een puntje minder scoorden Harry de Waard en Wim Martin die het in hun onderlinge treffen elkaar niet al te moeilijk maakten.

Jan van Amstel en Marcel Everloo finishten vlak achter elkaar als 29^e en 30^e met 6 punten, gevolgd door Frits Stuger op de 37^e plek (4 punten).

Voorts werd ook uitgebreid aandacht besteed aan de beste combinatie of het beste partijfragment tijdens dit toernooi, waarvoor eveneens een prijs was weggelegd. Ton Sijbrands gaf tekst en uitleg en vond het partijfragment van Gerrit de Bruijn het meest in aanmerking komen voor de prijs.


Zie Toernooibase dammen voor de uitslagen en de eindrangschikking.

Bekijk ook de foto's van Harry de Waard en Peter Frans Koops van de slotdag.