Nationale Competitie 2011/2012 R6: VBI Huissen 2-ADG  8-12
zaterdag 26 november 2011

ADG vocht voor wat het waard was

Door Harry de Waard

Dat kan zeker gezegd worden van de wedstrijd tegen VBI Huissen 2. Halverwege de strijd was er nog niets aan de hand, getuige ook het spel op de borden. Helaas waren 2 blunders debet aan de uiteindelijke 12-8 nederlaag.

ADG nam zelfs een voorsprong door een partijzege van Wim Martin. Tegen Mei-Jhi Wu, vorige week nog 3e in de finale om het vrouwen NK, kreeg Wim een ouderwetse “Keller” op het bord. De zwartspeelster week op de 10^e zet enigszins af van de gebruikelijke paden. De ADG’er maakte daar goed gebruik van door een aanval op een voorpost in te zetten. Deze fase van de partij werd door de Amersfoorter foutloos gespeeld met een schijfwinst in een onduidelijke positie als resultaat. In het late middenspel werd Wu vervolgens nog het slachtoffer van een venijnige en spectaculaire vijfklapper!

Cees Strooper omsingelde er weer eens op los tegen zijn jeugdige tegenstander, ook al omdat deze een slordige opening speelde. Toch lukte het de Hooglander niet om zich concrete kansen te verschaffen, omdat de Huissenaar gaandeweg de “vuiltjes” in zijn stelling wist op te lossen en een gezonde aanval in kon nemen. De ADG’er moest in de slotfase nauwkeurig spelen om niet teveel naar achteren gedrukt te worden. Dat deed hij, zodat de slotstand volstrekt gelijkwaardig was.

Daarna ging het mis voor Marcel Everloo. Bij hem ontstond rustig laveerspel waarbij wel een groot tempoverschil tot stand kwam. Na een grote afwikkeling van Geert Berends in het middenspel konden beide partijen weer opnieuw opbouwen. Langzaam maar zeker begon de Huissenaar te drukken op de lange vleugel van de Hooglander die moest terugruilen om zich enigszins staande te houden. Maar ook tikte zijn klok door die hem een beetje parten ging spelen. In tijdnood maakte Marcel de beslissende fout. Berends combineerde via een vier-om-twee naar dam en speelde het eindspel winnend uit.

Andrew Tjon A Ong zette zijn tegenstander vanaf de opening flink onder druk. Eerst via een kettingstelling, later via een halve hekstelling en in het late middenspel via een complexe een half-open klassieke omsingeling. Hij investeerde veel tijd en nam veel risico’s, maar tegenstander Leijser verdedigde zich uiterst correct. Nadat de Maarssenaar nog slechts tien seconden over had voor de laatste zeven zetten, bood Leijser heel genereus remise aan. Andrew dacht eerst nog drie seconden over het aanbod na, om deze vervolgens af te slaan! Gezien de stand in de wedstrijd vond hij het in teambelang noodzakelijk om toch nog een ultieme poging te wagen om de fel begeerde twee punten te scoren, maar mocht uiteindelijk blij zijn dat hij de zetten wist te halen en met de hakken over de sloot een puntje kon veilig stellen.

Daarna nam ADG weer een voorsprong door een partijzege van Gerrit de Bruijn. De hele partij verliep langs klassieke banen. In een tien-om-tien kwam de Amersfoorter geforceerd een schijf voor. Met een offer meende zijn tegenstander zich nog te kunnen redden. Maar Gerrit offerde er drie terug en beschikte over een dubbele aanval, die de Fransen 'Coup des Contraires' noemen.

Marcel Janssen probeerde met krachtige ruilen tempowinst te boeken om Ton Bollebakker langzaam maar zeker in de verdediging te drukken. Dat lukte maar ten dele. Het tempovoordeel bleef beperkt en het positievoordeel voor de Huissenaar wist Ton binnen de perken te houden. De uiteindelijke remise was gelijkwaardig.

Maar daarna volgden 3 nederlagen op rij voor de Amersfoorters. Kees de Jonge was uit op klassiek, die vervolgens een lastig middagje beleefde. Hij werd zelfs verplicht de kroonschijf op te spelen. Toch was het niet duidelijk wie er de betere papieren had en werd de stelling met de zet gecompliceerder en spannender. Waar het precies voor de ADG’er fout is gegaan weet niemand nog. In ieder geval kon hij voor de remise een meerslag met reddende plak er niet meer inhouden. Een verliespartij van de ADG’er dus, die daarin zeer veel tijd gebruikte.

Spannend was het bij Leo Rosendaal die vanuit flankspel omsingelingskansen meende te hebben. In de beslissende fase was het echter niet duidelijk wie er uiteindelijk beter stond. In een spannende tijdnoodfase ontstond er een eindspel waarbij de ADG’er een schijf achter kwam dat normaal gesproken potremise is. Maar zoals wel vaker maakte Leo op het moment suprême de zoveelste blunder van de eeuw en verloor tragisch.

Wat Theo Berends (met zwart) ook probeerde, hij kreeg geen greep op het spel van Frits Stuger. De ADG’er doorzag zijn trucs en zetjes maar wist alles te omzeilen. In het vergevorderde middenspel leek de Huissenaar beter te staan maar dat was schijn. Hij had de keus tussen twee varianten. Een verliesgevende afruil naar de rand of achterlopen met een meerslag zodat Stuger kon plakken en sneller op dam kwam. Het laatste gebeurde. In het dammenafspel ging de keistaddammer alsnog in de fout en tuinde hij alsnog in een Huissens valletje. Marcel Everloo toonde bij analyse aan dat hij na het halen van zijn dam met een dreiging (combineren op zijn randschijf) veel betere kansen kon scheppen waardoor Berends hard zou moeten werken om de remisehaven binnen te varen.

Een streng positioneel gevecht was er te zien bij Harry de Waard. Beide spelers waren aan elkaar gewaagd en gaven elkaar geen duimbreed toe. In het late middenspel kwam de Huissenaar opzetten en moest de ADG‘er secuur spelen om zich staande te houden. Via een knap offer en manoeuvreren in een dammeneindspel rolde er uiteindelijk een punt uit de koker. Achteraf bleek dat de Huissenaar wel een winstvariant over het hoofd had gezien!


Zie Toernooibase Dammen voor detailuitslagen en voor de stand in HA.

Voor een volledig verslag van de 6^e ronde KNDB (UPDB-teams), zie: UPDB-site.