Onderlinge Competitie 2011/2012 - Ronde 14
dinsdag 10 januari 2012
Het zal je maar gebeuren
Door Harry de Waard
Tweemaal verliezen van eenzelfde tegenstander in nog geen week. Dat overkwam Kees de Jonge, die in Harry de Waard
op de clubavond wederom zijn meerdere moest erkennen. Eerst was dit tijdens de openingsronde van het provinciaal
damkampioenschap, waarbij zeer spannend flankspel ontstond.
Maar nu kreeg de partij een geheel andere wending. Het werd een pure klassieker waarbij de stellingen in elkaar
schoven en er gecompliceerd spel ontstond. Kees had daarbij het initiatief kunnen nemen, maar omdat hij een
positiezet verkeerd inschatte, was het Harry die na een grote afruilmanoevre plots een schijf voor stond. Daarna was
het niet moeilijk meer om de volle buit binnen te halen.
In zijn partij tegen Henk Smits dwong Cees Strooper door extreem doorgevoerd randspel zijn tegenstander tot
bezetting van de centrumvelden. Dat is doorgaans niet de plek waar Henk zich senang voelt. Dat bleek ook wel een
beetje, want hij wist niet zo goed waar hij heen moest. Nadat Henk nog nauwelijks speelbare zetten had, besloot hij
een schijf te geven om weer lucht te krijgen. Dat luchtte zeker op! Maar die vermaledijde Strooper zocht opnieuw de
randvelden op, dus moest Henk opnieuw de centrumvelden bezetten. Dat ging niet goed, want zijn schijvenverdeling was
te ongelijk en was er onvoldoende dekking voor zijn meest aanvallend ingestelde schijf. Hij verloor nog een schijf
waarna Cees de felicitaties kreeg.
Gert van Maanen en Piet Bottenheft deelden de punten. De partij kabbelde een beetje voort; beide spelers gingen een
moeilijke stelling uit de weg. Toch wist Piet door meer ervaring en kennis een voordelige stelling op het bord te
krijgen. In het eindspel kon Piet een dure dam nemen, maar durfde dit niet aan en bood remise aan. Een aanbod dat
door Gerrit gretig werd geaccepteerd. Bij anayse bleek dat het niet nodig bleek om de dam te nemen, maar door een
andere (sterkere) voorzetting wellicht gewonnen stond voor Piet.
Een weinig enerverende partij van Hans Mulder, zo schrijft hij zelf, tegen Mark Klein Kranenbarg. Na een
gelijkwaardige opening liet Hans een drie-om-drie openstaan, die Mark positioneel voordeel bracht. Het leek er op
dat hij dit wel kon compenseren, maar dat viel tegen. Op het moment dat Hans meende met een tijdelijk offer en een
achterloop op twee schijven te kunnen ontsnappen, bleek een eenvoudige plakker winnend te zijn voor Mark. Over en uit.
Gerrit de Bruijn zette Marcel Everloo in de hek, maar had nog wel 2 schijven op de lange lijn. Beiden bouwden rustig
op en ruilden wat af. Met een vijf-om-vijf ruilde Marcel zich uit de hekstelling en positioneerde zich vervolgens op
het centrum. Gerrit moest naar de rand en kwam daardoor in de verdrukking. Het gevolg was dat Marcel vele mooie
velden te pakken had. Gerrit nam echter een drie-om-zes combinatie naar dam in de veronderstelling dat hij zijn
verdediging op orde had. Dit was niet het geval en door de overmacht van schijven bereikte Marcel zeer snel de
remise. Wellicht voor hem dat er nog meer in had gezeten, zo bleek achteraf bij analyse.
Uitslagen
Cees Strooper Henk Smits 2-0; Kees de Jonge Harry de Waard 2-0; Mark Klein Kranenbarg Hans Mulder 2-0;
Piet Bottenheft Gert van Maanen 1-1; Marcel Everloo Gerrit de Bruijn 1-1.
Voor de stand na deze ronde zie
Toernooibase Dammen.