Nationale Competitie 2011/2012 R8: DUO-ADG  13-7
zaterdag 14 januari 2012

ADG na loodzware strijd eervol ten onder

Door Harry de Waard

Ook al moest ADG aantreden tegen DUO, het team met de hoogste rating in de hoofdklasse, het liet toch het achterste van de tong zien. De Amersfoorters hielden lange tijd stand, maar moesten uiteindelijk, na bijna 6 uur strijd, toch buigen: 13-7.

De eerste die een nul kreeg te verwerken was Cees Strooper. De altijd degelijk spelende Hooglander besloot het jaar goed van start te gaan met een agressieve opsluitingsvariant. Lange tijd bleef het onduidelijk of hij daarmee succes zou boeken. Nadat de ADG-preses echter een foutieve combinatie nam, was schijf- en partijverlies een feit.

Leo Rosendaal speelde een partij waarbij hij uit was op een gemakkelijke remise. Tot zijn verrassing wilde zijn tegenstander ook niet het onderste uit de kan en was eveneens vredelievend ingesteld. Een vlotte remise lag dus voor de hand. Toch liep het anders: rond de 41e zet speelde de ADG’er waarschijnlijk iets te nonchalant en kwam daardoor wat ongemakkelijker te staan. Na enkele nauwkeurige verdedingszetten was de puntendeling toch binnen bereik en waarschijnlijk was het evenwicht nergens verbroken geweest.

Gesterkt door de hekstellingspartij op de clubavond tegen Gerrit de Bruijn stapte Marcel Everloo weer in de hekstelling, waarbij zijn tegenstander wel 2 schijven op de lange lijn had. In het middenspel had de Hooglander zijn stelling zo gepositioneerd dat hij met een zogenaamde “Aris de Heer”-combinatie dreigde. Voor hem een bekende manoeuvre die al eens op het bord is gekomen tegen ex-clubgenoot Jan Wielaard. Helaas volgde Smeitink een andere koers waardoor de combinatie niet opging, maar de spanning bleef. Het centrum raakte vol waardoor de DUO-speler zijn lange vleugel niet kon `opruimen`. Marcel bleef het centrum beheersen maar ging, mede door tijdnoodperikelen, toch akkoord met het remiseaanbod.

De tegenstander van Frits Stuger, Wouter Ludwig, had zin in flankspel of een Roozenburgopstelling. Maar de ADG’er dwarsboomde zijn plannen en werd het klassiek. Met goed positiespel kreeg de DUO-speler weinig speelruimte op zijn rechtervleugel. Zijn afruil om een hekstelling op zijn linkervleugel te krijgen bezorgde hem op aan de andere kant twee randschijven, alleen geschikt voor een combinatie. Gedwongen koos Ludwig voor een afwikkeling waarbij hij hoopte dat Frits hierin ten onder ging. Dat gebeurde ook. Na een wederzijdse damdoorbraak koos de Amersfoorter niet het slimste plan en kon jammer genoeg niet meer de remisehaven bereiken.

Kees de Jonge kwam met een verdedigende opening en werd op den duur nog meer in de verdediging gedrukt. In een acht-om-acht stelling kreeg hij echt de problemen. Wellicht dat hij in deze fase beter had kunnen voortzetten. Nu moest hij offeren en kreeg daarna geen kans op herstel.

Gerrit de Bruijn kwam goed uit de opening, maar had er wel veel tijd voor nodig. Op de 23e zet koos hij voor hergroepering, die echter in het voordeel van Wassink bleek te werken. Een spannend middenspel ontstond, waarbij de ADG’er slechts op remise mocht hopen. In grote wederzijdse tijdnood vond Wassink echter niet het sterkste plan en dus: remise.

Na een rustige opening van Ton Bollebakker (hij haalde Drost-Wiersma NK 1979 weer eens van stal) zocht Nina Hoekman het centrum op. In het middenspel vervlakte de boel en in een 12-om-12 ging de Hilversummer counteren met combinatieve dreigingen. Hoekman reageerde daar verkeerd op waardoor de ADG’er schijfwinst forceerde (had ook op de De Waard-manier gekund). Wel kreeg zij veel compensatie op het centrum. Dit benutte zij echter niet goed en koos ten onrechte voor een wederzijdse doorbraak. Beiden kwamen op dam, echter met twee schijven meer voor Ton. Dit eindspel was kansloos voor haar waarbij de Hilversummer won door middel van een leuke finesse.

Wim Martin had waarschijnlijk vanwege een zelf ingelaste winterstop te lang geen partij meer gespeeld. De laatste dateerde al weer van een dikke maand terug. Wellicht daardoor verviel hij in een oude fout: te weinig initiatief nemen. Toch wist de ADG’er het tot een 12-om-12 te brengen waarin objectief bezien niet veel mis mee was. Met een nodeloos ruiltje naar de rand gaf hij nog meer tempi weg. Met alle belangrijke velden in handen van Henk Hoekman moest de Amersfoorter na 5 uur spelen de vlag strijken.

Nadat een veelbelovende flankaanval van Andrew Tjon A Ong door Gerhard Van Kampen was afgeslagen, werd er overgeschakeld op het boeiende speltype met een opgedrongen randschijf op veld 36 voor de ADG’er. Hoewel er rap veel schijven van het bord gingen, werd het toch een zeer spannende partij. Naarmate de strijd vorderde kreeg hij meer voordeel. Met een volle schijf meer ging Andrew het eindspel in, maar Van Kampen verdedigde zich zeer correct en wist na vijfeneenhalf uur spelen het punt veilig te stellen.

Last but not least, was de partij van Harry de Waard, die tegen Dinant Spieker een onvervalste Keller op het bord bracht. De DUO-speler bouwde een kolossaal centrumblok op dat op stugge manier werd omsingeld. In het late middenspel brak Spieker de stelling echter los en kreeg terreinvoordeel. Voor een schijf brak hij door, maar kon niet voorkomen dat Harry met wel heel secuur spel toch nog net de remisehaven wist te bereiken.


Zie Toernooibase Dammen voor detailuitslagen en voor de stand in HA.

Voor een volledig verslag van de 8e ronde KNDB (UPDB-teams), zie: UPDB-site.