© Webmaster Bryan Brank
ADG boekt historische overwinning 05-01-2019 door Wim Martin Het Amersfoorts Dam Genootschap heeft de koppositie in de eerste klasse van de KNDB-competitie weten te behouden. Daartoe werden zaterdag j.l. de reserves van Culemborg met maar liefst 20-0 afgedroogd en naar huis gestuurd.20-0 is een uitslag die zeer zelden voor komt. Het krachtsverschil tussen twee teams kan nog zo groot zijn, er is altijd wel iemand die ‘een puntje pakt’.In de landelijke competitie is deze uitslag door ADG nog nooit bereikt.De laatste keer dat een Amersfoorts team met een 20-0 overwinning naar huis ging was in 1978, maar dat betrof het tweede team in een wedstrijd op provinciaal niveau. Wim Martin opende het bal door een reglementaire overwinning. Er zouden er nog negen volgen....De tegenstander van Marcel Everloo vergat zijn zetcontrole en zette al op de negende zet een 1 om 3 naar dam open. Marcel aarzelde geen moment het cadeautje te incasseren. Er werd nog wat gesparteld maar de winst was snel daarna een feit. Na anderhalf uur 6-0 door winst van Harry de Waard. Zijn tegenstander zette klassiek op. Nou ja klassiek. De Culemborgs propte zijn linkervleugel onverantwoord helemaal vol. De stelling dreigde voor hem dus volledig vast te lopen. De ADG-er combineerde rond de 25e zet al naar schijfwinst en liet de Culemborger met een 'puinhoopstelling' achter. De rest was natuurlijk een kwestie van tijd. Toegegeven, de tegenstander van De Waard had een veel lagere rating en dat was duidelijk te merken. Bryan Brank trof een speler die de opening redelijk behandelde. Maar het vroege middenspel won Bryan al een schijf.Later forceerde hij een doorbraak middels druk op de korte vleugel met een dam als resultaat. Indachtig het gezegde “met opgeven heeft nog nooit iemand een punt gehaald” streed de tegenstander dapper door tot het onafwendbare einde dat op de 51e zet kwam.  Gerrit de Bruijn en Jan Riesthuis speelden een overbekende openingsvariant. De eerste tien zetten gaf Riesthuis in vlot tempo af, maar op de elfde zet begon hij te haperen en na enige bedenktijd produceerde hij een als minder sterk te boek staande voortzetting. Daarna kostte elke zet hem meer en meer tijd, maar florissanter werd zijn stand er niet op. Na zijn zestiende zet stond hij al aantoonbaar verloren en op de negentiende zet trapte hij in een bekende, maar getructe damcombinatie. Riesthuis nam die dam nog wel af ten koste van een schijf, maar daarna zag hij het nutteloze van verder spelen in en gaf hij op. De Bruijn bracht daarmee de stand in de wedstrijd op 10-0. Nico Kruijswijk trof aan bord 9 de jeugdige Alijn Kuijer (13 jaar), die enerzijds veel te snel speelde en anderzijds  zijn schijven naar de randen dirigeerde. Hier stond een krachtig centrum van de ADG-er tegenover met enig voordeel.  Na 39 zetten gespeeld te hebben en in een 8 om 8 stand was het zeker nog niet beslist en was het nog maar de vraag of Nico zou gaan winnen. Dan maar op een zetje spelen, was de gedachte, en ja hoor, Alijn speelde weer veel te snel en deed de verkeerde zet, waarna een lichte maar direct winnende doorbraakcombinatie volgde.  Ton Bollebakker had een leuke middag. Altijd fijn als een tegenstander wil dammen. Kumar Mangal brak niets af, ging vrolijk in de Roozenburg-aanval over 24 en maakte er zelfs een open Bonnard van. Dat was iets te veel gevraagd en op de 25ste zet ging het mis. Ton combineerde handig naar schijfwinst en de rest was techniek. Cees Strooper speelde tegen de talentvolle jeugdspeler Pelle Bronkhorst. Laatstgenoemde had veel tijd nodig om een theoretisch bekende opening door te komen. Dat tekort op de klok bleef de rest van de partij een rol spelen. Strooper hield aan de opening een fors terreinvoordeel over (9 tempi). Het was de verdienste van Bronkhorst dat hij met terreinterugwinnende ruilen tegenspel kreeg op de linkervleugel van Strooper. In het late middenspel, toen de remisegrens nog niet was overschreden, beging Bronkhorst zijn eerste echte misstap. Hij overzag een kleine, maar verradelijke wending. Strooper haalde een dam waarna zijn opponent het direct opgaf. Frits Stuger moest tegen een blinde dammer aantreden. Ik heb groot respect voor de vaardigheden en het voorstellingsvermogen van blinde dammers. Het wedstrijdspel tegen een blinde kan evenwel problemen opleveren. De ziende speler moet namelijk de zetten van de blinde speler ook uitvoeren. En dat druist in tegen alles wat je als dammer aangeleerd is: “je blijft met je tengels van de schijven van je tegenstander af”. Dat gegeven, gevoegd bij het feit dat Frits niet visueel beperkt is maar auditief soms lichte problemen heeft, zorgde in deze partij voor enige commotie toen bleek dat een schijf op het bord van Frits op een andere plek stond dan op dat van zijn tegenstander. Het probleem werd na interventie van ADG-voorzitter Strooper opgelost. In het gevorderde middenspel verlokte Stuger de tegenstander tot een achterwaartse afruil. Met een simpele finesse werd hij daarna geconfronteerd met virtueel schijfverlies.  Twee schijven van Frits hielde drie van de tegenstander vast. Stuger kon daarna met een sterke opmars naar het centrum een technisch gewonnen stand formeren. Kers zag de bui al hangen en bood remise aan hetgeen vanzelfsprekend niet geaccepteerd werd.Na nog enkele zetten gaf hij op. Kennelijk zag hij verder spelen in een  overmachtseindspel niet zitten. Jan de Ruiter trof met Ed Kok de sterkste speler van Culemborg. Vanaf de opening werd de strijd getekend door een aanval van Kok op de zwarte schijf op 24. Die aanval was gedoemd te mislukken, ook omdat Jan zich correct verdedigde. Kok had toen eieren voor zijn geld moeten kiezen. Zoals het in de partij ging bleef hij met een veel te volle lange vleugel zitten. Toen De Ruiter op de 27e zet toesloeg met een 4 om 3 naar dam was het pleit in hogere zin beslecht. Er werden nog 16 zetten uitgevoerd maar de winst voor Jan stond nergens meer ter discussie. Eindstand 20-0 Voor de gedetailleerde uitslagen klik hier
Volgende pagina Volgende pagina