© Webmaster Bryan Brank
ADG secuur naar winst en koppositie 13-10-2018 door Wim Martin Het leek een mooie dag te kunnen worden afgelopen zaterdag in het pittoreske Sint Oedenrode: schitterend weer, een speellocatie in een horeca-gelegenheid met terras aan het riviertje de Dommel. Alle ingrediënten voor “het leven is goed in het Brabantse land” leken aanwezig bij de uitwedstrijd van het Amersfoorts Dam Genootschap. Dat pakte enigszins anders uit. De feeërieke locatie was dubbel geboekt en er moest uitgeweken worden naar een zaaltje op de eerste verdieping van het plaatselijke bejaardenhuis, of hoe dat na de draconische bezuinigingen op de ouderenzorg tegenwoordig ook heet. Daar was een feestje voor de bewoners aan de gang, die toegezongen werden door -u raadt het al- Saskia en Serge. Als de spelers even naar het toilet gingen of een consumptie haalden kon dus genoten worden van liederen als “Ik geef je een roosje mijn Roosje” en andere klassiekers.Nodeloos te zeggen dat de spelers daar behoorlijk opgewonden van raakten. Hoewel - dat moet gezegd- in het speelzaaltje zelf niets van het feestgedruis te horen was, liep de temperatuur met 20 personen in het hokje behoorlijk op. De tegenstander van Wim Martin liet zich inspireren door het artiesten-repertoire, en onder het motto “Ik hak nog een schijfje mijn schijfje” verdween het materiaal rap van het bord. Voordat Martin al te gekke dingen zou gaan doen om maar ‘spel’ op het bord te krijgen berustte hij na 40 zetten maar in remise. De opstelling had Cees Strooper gekoppeld aan de onbetwist sterkste speler van de tegenstander. Tegen nationaal subtopper Wil van de Braak kwam Cees goed uit de opening. Van de Braak liet toe dat Strooper al op de 13e zet een schijf won. Omdat die schijf ver in het vijandelijke achterland stond was het niet zeker dat de schijfwinst permanent was. Zoals het ging slaagde Van der Braak er niet in om zijn gelijk aan te tonen. In het middenspel deed zich een moment voor waar hij toch een voor Strooper vervelende dreiging in het spel kon brengen. Cees toonde aan dat dat slechts schijn was: met een iets verstopte ‘Coup du Talon’ combineerde hij naar een tweede schijf- en dus partijwinst. Harry de Waard dacht weer een leuke flankspelpartij te hebben, maar zijn tegenstander  verbrak al op de 15e zet de stelling waarna de opbouw positioneel  opnieuw kon beginnen. Lange tijd ging het gelijk op, ook al meende de ADG-er met een voorpost licht positioneel voordeel te hebben. In de slotfase waren de kansen aan De Waard maar door goed tegenspel van de Brabander rolde er niet meer dan een gelijkwaardige puntendeling uit de bus. Jan de Ruiter betoont zich een betrouwbare aanwinst voor de Amersfoortse ploeg. Ditmaal aan het kopbord geposteerd nam hij een gezond ogende aanval. In de loop van de partij verwaterde het positionele voordeel wat, maar de remise-marge werd nergens overschreden. Het was niet veel vandaag met Ton Bollebakker. De opening was nog wel prima, maar de toenemende warmte deed Ton geen goed. Een wilde doorstoot 28-22 was eigenlijk meer een verliespoging dan een winstpoging. Tegenstander Wilsens was later zo vriendelijk de kerkhofschijf af te ruilen. Snel remise aangeboden zodat de schade voor Ton beperkt bleef tot 1 punt. Gauw vergeten maar die partij. Secuur blijven spelen en de voorsprong in de wedstrijd consolideren leek het credo te zijn. Ook Nico Kruijswijk moet dit in gedachten hebben gehad. 54 zetten duurde zijn remise-partij waarin nergens het evenwicht verbroken werd. De voorsprong werd uitgebouwd door een nette winstpartij van Gerrit de Bruijn, terwijl Marcel Everloo in Barend van Amerongen een tegenstander trof die het spel overzichtelijk wenste te houden. Kleine aanknopingspunten voor Everloo werden handig weggeruild.  Uiteindelijk ontstaat er dan toch enige spanning met de mogelijkheid voor Van Amerongen om een dure dam te nemen. Na lang beraad besluit hij de dam niet te nemen, hetgeen achteraf bezien terecht was. Marcel weet het centrum te nemen en druk op de stelling van de tegenstander te zetten, die na een verkeerde ruil een forcing om zijn oren krijgt waarna Everloo naar dam combineert. Ook Van Amerongen gaat richting dam echter in dit voor hem nadelige eindspel ziet hij een tweede combinatie over het hoofd waardoor de Amersfoorter wint.  Bryan Brank had voor zijn gevoel gedurende de gehele partij licht voordeel en makkelijk spel, maar van echte winstkansen was geen sprake. In het eindspel won hij een schijf en kwam in een 4 om 3 stand terecht. De tegenstander begon nu ook onder druk van de klok wel erg fors mis te tasten. Een paar keer steeds een zet afgeven die ervoor zorgde dat de problemen groter werden in plaats van kleiner. Toen hij een tweede dam wilde halen om remise veilig te stellen, bleek dat nou juist de verliezende zet. Allebei de dammen gingen eraf en de handdoek werd gegooid. Twee zetten daarvoor overwoog Bryan nog remise aan te bieden.... Ook bij Frits Stuger ging van meet af aan ‘de zeis’ erin. Al gauw waren twaalf schijven van het bord opgeruimd. Frits formeerde een deugdelijk en sterk blok in het centrum gekoppeld aan combinaties in het klassieke, waaronder dreigende Coup Royals. Die grapjes werden evenwel onderkend. Niettemin dicteerde Stuger het spel en gestaag en gemakkelijk werkte hij toe naar een klassieke middenspel-formatie, die vooral vanwege een hangende schijf op de lange vleugel van de tegenstander winnend leek. Nu zijn die klassieke standjes vaak toch remise, maar hier gaf Frits na de 46e zet niet het correcte vervolg en liet de opponent in gewonnen stand ontsnappen. Eindstand 14-6 voor ADG dat daarmee aan kop gaat in de eerste klasse Klik hier voor de gedetailleerde uitslagen
Volgende pagina Volgende pagina