© Webmaster Bryan Brank
ADG faalt in Lent, maar blijft koploper 08-12-2018 door Wim Martin Na de zevende ronde van de KNDB-competitie blijft het Amersfoorts Dam Genootschap aan kop in de eerste klasse. Maar dat lag alleen maar aan het feit dat concurrent  Eindhoven tegen Maastricht opzichtig onderuit ging.De Amersfoorters zelf werden genadeloos opzij geschoven door dc Lent, dat de zwakke plekken van ADG pijnlijk bloot legde. In Lent, een inmiddels door Nijmegen ingelijfd dorpje aan de ‘verkeerde’ kant van de Waalbrug, werd gespeeld in een heus eigen clubgebouw. In Lunteren was dat ook al het geval. Ook plaatsen als Bunschoten (!), Huissen, Westerhaar en Utrecht beschikken over een ‘eigen’ accommodatie, al dan niet gedeeld met andere denksporters.De gemeente Nijmegen heeft in het kader van het uitbreidingsproject “Waalsprong” bij de annexatie van Lent blijkbaar middelen ingezet ten behoeve van de leefbaarheid die onder meer geresulteerd hebben in een fraai gebouwtje voor damclub Lent. Dat gaat in Amersfoort anders. Daar lukt het bijna een jaar na de oplevering van een zwembad nog niet eens om daar een gecertificeerde glijbaan in te krijgen. De Amersfoortse dammers gingen goed van start. Lent-speler Sander Spaans had een duidelijke opdracht tegen Cees Strooper: 'de boot afhouden'. Dit deed hij aanvankelijk uitstekend. De enige fout die hij daarbij maakte was slecht tijd-management. Het verkwisten van veel tijd voor gemakkelijke opbouwzetten leidde er toe dat hij vanaf het middenspel al tijdsdruk had. Strooper deed ondertussen zijn best om vervlakkende ruilen te voorkomen. Via vage omsingelingsplannen hield hij de strijd gaande. Spaans zou met een logische voortzetting een tamelijk probleemloze positie hebben bereikt, zonder zwaktes als achtergebleven schijven. Mogelijk toch gehaast door de klok dacht hij een ruiltje te kunnen nemen. Dat faalde want Strooper won op eenvoudige wijze een schijf en de partij. Jan de Ruiter was met een impliciete winstopdracht aan het tiende bord geposteerd. Hij trof daar inderdaad (want dat is altijd maar afwachten) de speler met de laagste rating. Maar dan moet die tegenstander nog altijd eerst verschalkt worden. En vaak willen ze dan ook nog niet meewerken. Zo ook hier. Tot laat in het middenspel was er weinig aan de hand. Maar opeens vlocht Jan er een paar giftige dreigingen in. Dat werd de mindere speler teveel. De Ruiter werkte het gewonnen eindspel secuur af. 4-0 voor ADG, maar daarna was er eigenlijk alleen nog maar sprake van een vrije val. Aan de twee kopborden zaten Marcel Everloo en Nico Kruijswijk. Marcel heeft in het begin van dit seizoen goed gescoord en Nico het gehele vorige jaar ook.In deze wedstrijd was de tegenstand voor hen te zwaar.Everloo zette zijn partij zoals vaker oogstrelend op. Esthetisch en positioneel ‘staat’ het bij hem tot het middenspel vaak gewoon goed. Maar dan het vervolg. In deze partij ging het mis toen hij een kans verzuimde de aanval van de tegenstander over te nemen. Hij kreeg een wals over zich heen, moest een schijf en later de punten inleveren. Nico stuurde aan op een ‘Keller’ maar zijn tegenstander, de met ruim 1300 ratingpunten gedoteerde Maarten Nas, had andere plannen en sloeg op de 7e zet niet naar veld 23, maar naar 24. De ‘Korenewski’-variant. In de hedendaagse wedstrijdpraktijk ongebruikelijk, maar zeker niet verkeerd.  Een aantal dreigingen van zijn tegenstander werd door de ADG-er op tijd doorzien. Zonder waarneembare fouten kwam Nico onder lichte druk te staan. Dit kostte hem in het middelspel (te)veel tijd. De druk werd steeds meer opgevoerd.  De gevolgen van de foutieve 40e zet werden hem een zet daarna fataal. Na een lichte combinatie gooide hij de handdoek. Ton Bollebakker leverde een aardige positionele partij af tegen Jan Jacobs. Bollebakker kreeg wat voordeel in het late middenspel, maar benutte analytisch niet zijn beste kansen. Zoals het ging kon Jacobs ontsnappen naar een gelijkwaardige puntendeling. Ook Gerrit de Bruijn kwam niet verder dan remise tegen het ervaren ‘blok beton’ Eep van Manen. Beide spelers zochten vanuit klassiek spel expansie over de lange vleugel. Dat resulteerde uiteindelijk in licht Amersfoorts voordeel. In een 4 om 4 eindspel zou Van Manen het in oppositie nog fout kunnen doen, maar hij liet zich niet verschalken. Bryan Brank kon bij aanvang bogen op een fraaie 9 uit 5 score. Hij trof de onbetwist sterkste tegenstander, nationaal subtopper Steven Wijker. Bryan liet zich imponeren en was daarmee zelf zijn ergste tegenstander.Vanuit de opening nam de Amersfoortse speler al ruiltjes op onlogische ogenblikken. Ook in het middenspel zocht hij de vervlakking wanneer dat nou eigenlijk juist niet moest. Conclusie: kansloos eraf gezet. Frits Stuger deed in zekere zin wat terug door een speler met 200 ratingpunten meer op remise te houden. Complexe opening met pas na twaalf zetten de eerste ruil. Er kwam klassiek spel op het bord. In het gevorderde middenspel werd de stand gelardeerd met dreigingen van de Coup Royal en Coup Deslauriers. Ook moest de Gelderse dammer het offer van Dussault in de gaten houden. Frits bood in het late middenspel een achterloop aan die de tegenstander ogenschijnlijk groot voordeel zou bieden. In de praktijk bleek dit echter de opmaat naar de puntendeling. Waarschijnlijk overmoedig geworden door twee overwinningen op rij trok Wim Martin gelijk in de opening ten aanval. Hij hield daarbij onvoldoende rekening met de tempi en moest al op de 16e zet iets ‘raars’ doen om de aanval te kunnen continueren. Toch wist hij zich erin vast te bijten en kreeg zowaar een fraaie positie. Op de 30e zet schoot Martin evenwel een forse bok. Via nog een keer achterlopen kon tegenstander Van den Berg er een damcombinatie in vlechten. Wim zag het wel (te laat), maar zijn opponent niet ! Zoveel geluk was aan de Amersfoorter niet besteed, want vijf zetten later wisselde hij twee zetten om en werd het slachtoffer van een thematische wending die schijfverlies opleverde. Martin maakte vervolgens goed gebruik van de compensatie en de tegenstander zag zich genoodzaakt terug te offeren en remise aan te bieden. Brrrrr snel vergeten maar die partij. Last but not least was het Harry de Waard die  onverwachts aan het kortste eind trok. Het was exact 3 jaar geleden dat de ADG-er voor het laatst een competitienederlaag leed   (tegen Willem Nuveld, Dokkum). Er ontstond tegen Gert van Willigen een gelijkopgaand positioneel gevecht met klassieke trekjes. In de 2e helft van de partij leek De Waard gemakkelijker spel te hebben door een randschijf van zijn tegenstander. Van Willigen moest  daardoor extra alert zijn voor ingevlochten combinatiedreigingen. Deze perikelen werden echter door de Lentspeler subtiel oplgelost. Nadat de stelling steeds dunner werd beging de Waard in tijdnood een positionele 'blunder'. Van Willigen greep onmiddellijk zijn kans en gaf de ADG-er het nakijken. Eindstand Lent - ADG  12-8. Het wordt nog spannend in deze klasse. ADG “Winterkampioen” met 11 uit 7, gevolgd door Eindhoven, Utrecht en Lent allen met maar een puntje minder. Voor de gedetailleerde uitslagen klik hier
Volgende pagina Volgende pagina