© Webmaster Bryan Brank
ADG kampioen. Promotie naar Hoofdklasse 17-02-2019 door Wim Martin Het Amersfoorts Dam Genootschap heeft door in de laatste ronde van de landelijke competitie van concurrent Eindhoven te winnen het kampioenschap in de eerste klasse behaald en promoveert nu rechtstreeks naar de Hoofdklasse. De laatste promotie van ADG dateert uit het seizoen 2009/2010, maar die werd via een beslissingswedstrijd bewerkstelligd. Voor het laatste ADG-kampioenschap moeten we terug naar de vorige eeuw: 1998. Fotograaf: David Riupassa In de wedstrijd van zaterdag j.l. zag het er lange tijd somber uit voor de Amersfoorters. Weliswaar zou een 10-10 gelijkspel ook voldoende zijn voor het kampioenschap, maar het was na ruim drie uur spelen volstrekt onduidelijk waar dat dan vandaan zou moeten komen. Wim Martin trof in Gerard Welling iemand die de stelling dat schakers niet kunnen dammen logenstraft. Welling is Internationaal schaakmeester met een rating van 2400+ en was zojuist teruggekeerd van een toernooi in Gibraltar. Welling damt inmiddels ook al weer 10 jaar, en waar hij in het begin van zijn dammersloopbaan regelmatig kleine combinaties overzag, bedient hij zich nu van een gezond ogende partijopzet. Martin wist, behalve een venijnige dreiging met een 5 om 5 naar dam -die bekwaam geneutraliseerd werd-, niets te bereiken en moest in remise berusten. Captain Nico Kruijswijk had voor deze belangrijke wedstrijd de consequentie getrokken uit zijn matige score van dit seizoen, en zijn plaats afgestaan aan Rutger Koetsier. Niet dat Nico nou zo slecht gespeeld heeft dit jaar, maar met Koetsier in de ploeg zet je toch net een tandje erbij. Rutger, die heel weinig speelt, kwam tegen een andere ‘herintreder’. Jacco Sandee zit dit seizoen ook weer voor het eerst sinds 1983 (NK-aspiranten) achter het bord. Hij gaf eigenlijk geen krimp. In een 8 om 8 volgde een vredesvoorstel dat Rutger maar accepteerde omdat hij met een onvoordelig ogend klaverblad een klassiek eindstandje leek in te gaan. Bij analyse blijkt de remise prematuur te zijn. Met het voorbereiden van een offertje en achterloop op de witte schijf 27 had de Amersfoorter het zijn tegenstander nog heel lastig kunnen maken. Harry de Waard had in Raphael Martens een tegenstander die meeging in de "Keller". Althans dat dacht hij want na een  zet of 20 haakte de Fransman die ook Nederlands spreekt (!) toch af. Daarna ontstond een positionele strijd waarbij de ADG-er in het middenspel wat in de verdrukking kwam. De druk die Martens wilde opvoeren werd bijtijds afgeslagen en ontstond er een gelijkwaardige stelling. Na de reglementaire 40 zetten vond Martens het welletjes en bood zelf remise aan. De Waard aarzelde geen moment en ging met het voorstel akkoord. Ton Bollebakker kreeg een interessante omsingeling op het bord. In het middenspel zag het er gewoon goed uit voor hem. En dat tegen de onbetwist sterkste speler, de voormalig kampioen van de Oekraïne, Yuriy Lagoda. Deze met de titel Internationaal Meester getooide subtopper leek gewoon teveel risico genomen te hebben. En objectief gezien was dat gewoon ook zo. Met een dubbele ruil op de 42e zet had Bollebakker zich van het beste van het spel kunnen verzekeren en had de Oekraïner de remise moeten zoeken. Zoals het in de partij liep werd Ton na de enkele ruil het slachtoffer van een even smerige als fraaie combinatie waarna de schijven opgeborgen konden worden. Fotograaf: B. Brank Marcel Everloo speelde een partij om snel te vergeten. Door veel te passief spel en naar de rand van het bord op te zoeken liet Marcel zijn tegenstander teveel initiatief. Die maakte daar dankbaar gebruik van. Al in het middenspel was de partij eigenlijk verloren, de afwerking was een kwestie van techniek.Alarmfase 1 voor ADG !  7-3 achter en niemand wist eigenlijk waar de minimaal 7 benodigde punten vandaan moesten komen. Maar Bryan Brank gooide een reddingsboei uit. Weliswaar speelde hij een theoretisch als dubieus bekend staande omsingeling (hekstelling gecombineerd met flankspel), maar het resulteerde wel in complicaties en kansen. Zoals vaker dit seizoen (14 uit 9 !) met winst voor Bryan, die na afloop de aangename luxe had zich te verbazen over het aantal winstkansen dat hij gemist had. Fotograaf: G. de Bruin. Wederzijds flankspel bij Frits Stuger. Zijn opponent speelde degelijk maar kon niet verhinderen dat Frits in zijn missie naar de 1000 ratingpunten het initiatief naar zich toetrok. De positie vergde secuur spel van beiden. In het gevorderde eindspel had de Brabander vaak maar 1 goede zet om aan verlies te ontsnappen. De verdediging werd echter bekwaam naar remise gevoerd. Gerrit de Bruijn kwam in de opstelling tegen de 14-jarige Jan Kornilov. Een ratingverschil van maar liefst 350 punten in het voordeel van de ADG-topscorer. Maar dat zegt bij die ‘kinderen’ niet zoveel. Kornilov heeft vanaf de welpen-fase de complete KNDB- jeugdopleiding doorlopen, en dat was te merken. In klassiek spel zette hij fors druk op de lange vleugel van de Amersfoorter, die rond de 50e zet moest vluchten naar een makro-eindspel, dat door beiden beheerst en kundig naar remise werd geschoven.Maar ADG stond met 7-9 achter. Uit de resterende twee partijen moesten dus minimaal drie punten gescoord worden. Jan de Ruiter stond de hele partij eigenlijk niet echt prettig. Fred Passchier speelde het allemaal sterk. Niet dat Jan nu verloren kwam te staan, maar hij moest flink werken om enig evenwicht te bewaren. Dat is Jan, die een belangrijke aanwinst voor het team is gebleken, doorgaans wel toevertrouwd. Hij wist de weg naar de puntendeling te vinden, maar toen gaf Passchier in een misplaatste poging alsnog te winnen in een vlaag van verstandsverbijstering ‘zomaar’ twee schijven weg ! Jan pakte het cadeautje rustig uit en incasseerde de overmachtswinst. Fotograaf: B. Brank Vlak voor de wedstrijd had Wim Martin Cees Strooper erop gewezen dat zijn tegenstander, Luud Ector, een voorliefde heeft voor het Keller-systeem. Het was om die reden dat Strooper in de opening op dat systeem aanstuurde, maar dan -voor de verandering-  met de kleur van de aanvallende partij en niet die van de omsingelende partij. Zoals het ging slaagde Cees erin de aanval kracht bij te zetten door ook nog een hoge opsluiting van de lange vleugel van de tegenstander in te nemen. Maar het was niet allemaal rozengeur en maneschijn. In het middenspel ging Strooper door met een schijnbaar goede ruil. Pas veel later, toen de nacht gevallen was en in café Van Zanten de drank in de man kwam, toonde de analyse aan dat Strooper toen door het oog van de naald was gekropen. Maar Ector, wiens familienaam naar eigen zeggen afstamt van oude Belgische adel, pakte de buitenkans niet. Hij speelde datgene wat Strooper verwachtte.  Daarna moest  Strooper nog inventief te werk gaan omdat zijn verre voorposten omsingeld dreigden te worden. Cees bracht een damdreiging in het spel waardoor hij niet alleen die omsingeling voorkwam, maar ook Ector niet anders liet dan een ruilactie. Daarna stonden zijn beide vleugels zo scheef dat hij gedwongen een schijf moest offeren waarna beiden oprukten naar de damlijn. In die fase was er flinke tijdnood bij Strooper (nog later in het café werd duidelijk dat Strooper in die fase een chique eindspel met winst op het bord had kunnen brengen). Zoals het ging, met nog steeds een schijf voorsprong hadden beide dammen weinig actieradius. De positie leek dus remise, maar Ector maakte een fout waarna hij een tweede schijf zou moeten verliezen. Hij meende dat nog te kunnen verhinderen, maar met een eenvoudige actie maakte de ADG-er de partij uit. Het bleef nog lang onrustig in de stad... Een 11-9 zege voor ADG Voor de gedetailleerde uitslagen klik hier
Volgende pagina Volgende pagina