© Webmaster Bryan Brank
Forse zege ADG op Lunteren 10-11-2018 door Wim Martin De vijfde ronde in de landelijke damcompetitie is alweer een feit. Daartoe reisde het Amersfoorts Dam Genootschap zaterdag j.l. af naar Lunteren. Dit Gelderse plaatsje met 14.000 inwoners maakt deel uit van de gemeente Ede. Maar dat is door de jaren heen blijkbaar niet van harte, getuige het aantal -mislukte- pogingen zelfstandig te blijven of te worden. Er is sprake van een ‘hechte gemeenschap’ met een bloeiend verenigingsleven. Interessant om via Wikipedia te vernemen dat er een voetbalvereniging (met de naam VV Lunteren) is die in de tweede klasse van de zaterdagcompetitie speelt. Maar nergens valt te lezen dat Lunteren beschikt over een damvereniging die net naar de Ereklasse gepromoveerd is. Een damclub met een eigen clubgebouw (!) die met drie tientallen in de landelijke klasse uitkomt. En het mooie van deze vereniging vind ik dat het bijna allemaal eigen kweek is die daar speelt. Dus geen ‘gekochte’ of anderszins aangewaaide Grootmeesters. Fotgraaf: B. Brank ADG ging toch wel enigszins beducht op bezoek bij de reserves van de hoofdmacht. DES 2 is een qua speelsterkte mooi homogeen team van routiniers zonder echt zwakke plekken. En dan had men als “invaller” ook nog Arjan van Galen, getooid met een rating van 1281, opgesteld.Die ‘verrassing’ werd bekwaam geneutraliseerd door Gerrit de Bruijn. De ADG-er kwam geen moment in gevaar en het was Van Galen die met een remise-voorstel rond de 45e zet eieren voor zijn geld koos. Jan de Ruiter deed ook goed consoliderend werk voor zijn ploeg. Jan bleek weer eens uiterst lastig te bespelen. Hij nam indachtig het motto aanval is een goede verdediging het initiatief tegen de sterke Wim Lammers, die soms ook wel in het Ereklasse-team opgesteld staat. De partij vervlakte en de puntendeling bracht na bijna vier uur spelen 2-2 op het scorebord van de wedstrijd. De remise van Cees Strooper tegen de met 200 ratingpunten minder gedoteerde nestor Gerrit Stunnenberg viel misschien wat tegen. Maar Cees had bij de opbouw vanuit een klassieke opening toch wel ongemak van zijn achtergebleven schijf op 5. Daarom zag hij zich genoodzaakt de positie met een grote ruil open te breken, waarna het terreinvoordeel ontoereikend was om nog serieus iets te bereiken en hij uiteindelijk in remise moest berusten. Ton Bollebakker zette ADG op voorsprong. Hij kwam goed uit de opening en pakte initiatief via het kerkhofveld 29.Jaap Heij kon alleen maar verdedigen en dacht zijn problemen op te lossen met een schijnoffer.Dat was quasi slim want dit offer was door slim spel van Ton bijna schijfverlies. Met pijn en moeite wist Heij het materieel nog gelijk te houden maar positioneel was het een debacle. Met enkele krachtzetten stelde Bollebakker de winst veilig. Marcel Everloo scoort prima dit seizoen. Ook ditmaal met een remise -in een betere stand- tegen een op papier sterkere tegenstander. Het is maar goed dat Everloo een andere perceptie heeft van het fenomeen ‘tijdnood’ dan andere mensen (met uitzondering van Jan Groenendijk). Je ontkomt haast niet aan de vraag hoeveel punten hij (nog) meer zou oprapen als hij de bedenktijd anders zou indelen. Topscorer Bryan Brank maakte zijn status ook nu weer waar. Tegen Jan Lammers, op papier met een virtuele KNDB rating van 1180 sterker dan Bryan, bewees hij ook maar weer eens dat die rating op zich niet alles zegt. Tegen de voorpost op 24 die Lammers plaatste zou Bryan in de opening helemaal niets ondernemen. De schijvenverdeling van Lammers klopte volstrekt niet en op zijn lange vleugel ontbraken de nodige basis-steunpunten. Bryan maakte daar secuur gebruik van en wikkelde naar een gewonnen positie af. Overigens heeft hij In het eindspel nog een stuk of 3 sterkere voortzettingen gemist. Maar wie klaagt daarover met vier gewonnen partijen op rij. Bij Frits Stuger leek het een rustig klassiekje te gaan worden, maar Frits had trek in een flankaanval. Op zich een verstandige strategie tegen een behoudende speler als Jaap van Hierden. De opzet lukte, maar Stuger schuwde riskant spel niet. Eigenlijk te riskant want Van Hierden zag in het gevorderde middenspel een kansrijke voortzetting over het hoofd wellicht omdat hij niet erg lang nadacht over zijn beste voortzetting. De DES-speler had een ‘wurg-actie’ kunnen opzetten, maar koos voor de vereenvoudiging met remise als resultaat. Nico Kruijswijk liet vrijwillig een hekstelling toe tegen Evert van de Pol, die daar geen voordeel mee wist te behalen. Na de verbreking van de hekstelling ging de partij gelijk op. Het beste van het spel was hierna voor de ADG-er. Op de 46e zet had Nico groot danwel winnend voordeel kunnen forceren, maar dit werd gemist, waarna 10 zetten later remise overeen werd gekomen. Harry de Waard en Bram Cysouw waren met flankspel aan elkaar gewaagd.  Even leek het erop alsof de ADG-er teveel "hout" op zijn rechter vleugel zou hebben maar dit werd geruisloos opgelost. In het middenspel kreeg De Waard grip op het centrum en werd de Gelderse dammer steeds meer op eigen helft terug gedrongen. Daardoor bereikte Harry een gunstig eindspel en was er voor Cysouw geen houden meer aan. De Waard won gedecideerd, waarmee de wedstrijd voor de Amersfoorters al gewonnen was. Wim Martin was voor de wedstrijd door teamgenoot Ton Bollebakker al een beetje ‘opgepept’. “Win nou gewoon eens” was de wijze raad. Tegen Henk Timmer is dat doorgaans niet zo eenvoudig, want die is best taai. Martin ging in ieder geval vanuit de opening vol in de aanval. Toen Timmer de voorpost eraf harkte bleef een betere stand voor de Amersfoorter over. Maar die 11 om 11 in winst omzetten is een ander verhaal. Martin bleef evenwel de druk opvoeren, zette een aanval op de korte vleugel van de tegenstander in, die niet goed wist wat hij daarmee moest en bij ieder ruiltje beroerder kwam te staan. Vanuit een 6 om 6 vond de ADG-er na een keurige partij de beloning, met een eindspel-motiefje tot slot. Eindstand 14-6 voor ADG Voor de gedetailleerde uitslagen klik hier.
Volgende pagina Volgende pagina