© Webmaster Bryan Brank

Promotie-spook' ligt op de loer voor ADG                  

Door Wim Martin 11-12-2016 Van de zes gespeelde wedstrijden in de landelijke damcompetitie heeft het Amersfoorts Dam Genootschap er maar liefst vijf in winst weten om te zetten. Zaterdag j.l. werd in het Brabantse land damclub Asten op niet mis te verstane wijze weggezet. De kampioen in de eerste klasse KNDB is nagenoeg bekend, Charlois-Rotterdam zal niet meer achterhaald worden. Maar ADG heeft een tweede of derde plaats, die beide recht geven op een promotiewedstrijd, volledig in eigen hand. Het is de vraag of ADG dat met dit team wel zou moeten willen, en of een verblijf in de hoofdklasse niet net teveel gevraagd zou zijn. Maar er zijn ongetwijfeld spelers die daar anders over denken. Een sporter wil immers winnen en op zo hoog mogelijk niveau strijd leveren. Gerrit de Bruijn sloot zaterdag als eerste zijn partij af met een remise, maar het was zeker niet zo dat er geen strijd geleverd was. De Bruijn probeerde de 'Leningrader'-openingsvariant op het bord te krijgen, maar de tegenstander week al snel met een terugruiltje af. Consequentie daarvan was dat de Amersfoorter zich had moeten verklaren en met een wat te zware lange vleugel opgescheept werd. De aanval op de vijandelijke schijf 24 kon worden gestuit en een puntendeling het resultaat. Captain Leo Rosendaal leverde een interessante krachtmeting met Loomans. Roosendaal probeerde eerst in te schatten of de tegenstander nu wilde dammen of niet. Eerst leek er vlot naar een Keller-achtige opzet te worden toegespeeld. Maar al snel koos de tegenstander voor de vervlakking, maar wel ging hij in op de uitnodiging in om een verre randschijf op  veld 36 te plaatsen en de rol van omsingelaar op zich te nemen. Dat resulteerde in een positie waarin Leo 1 randschijf had en de opponent maar liefst 5. Over het nadeel van randschijven in het algemeen zijn de meningen verdeeld. Feit blijft dat een randschijf maar een kant op kan, en een schijf in het midden twee. Leo kreeg in ieder geval een flinke voorsprong op de klok en die kon goed gebruikt worden toen rond de 40e zet de zaak concreet begon te worden. De ADG-er had een prima stand maar de tegenstander had met een correcte verdediging niet al te moeilijk remise kunnen maken. Onder druk van de klok ontglipte hem een blunder en Leo sloeg genadeloos toe. Nico Kruijswijk trof aan bord 10 een van de sterkste spelers van Asten. Dat weerhield hem er niet van er vol in te gaan. Het kostte wat extra bedenktijd, maar Nico hield de positie tot aan de 40ste zet volstrekt gelijkwaardig. De Brabander meende toen iets te kunnen forceren, maar kwam bedrogen uit want er volgde een simpele schijfwinst voor de ADG-speler die tien zetten later de felicitaties in ontvangst kon nemen. Harry de Waard was in zijn element met de Keller-variant op het bord. Harry bleek veel beter op de hoogte van de theorie en in het vroege middenspel pakte hij schijfwinst door een standaardzetje. Daarna was het een kwestie van tijd en techniek om de volle buit binnen te halen. 7-1 voor ADG inmiddels. Op het bord van Wim Martin eveneens de Keller-variant. Sterker nog, met een enkele zetverwisseling resulteerde de opening na 21 zetten in exact dezelfde stand als op het bord van De Waard ! Deze Brabander was echter niet zo vriendelijk om in het standaardzetje te tuinen. Hij vond achter het bord een -weliswaar ongebruikelijke- maar correcte weerlegging. Dat vergde van de man behalve veel bedenktijd ook het nodige gekreun en gesteun. Daarbij werden ook nog nagels en ander lichaamseigen materiaal opgeknabbeld. Kortom, een partij om je vingers bij op te vreten ! Hij verkreeg echter wel een aanvalsstand waar behalve een hangende schijf niet veel op aan te merken viel. Martin zou kansen in de omsingeling moeten zoeken en dat gaat hem de laatste tijd niet zo goed af. Dan, ook met het oog op de stand in de wedstrijd, maar een remise-aanbod gedaan hetgeen met graagte werd geaccepteerd. Marcel Everloo had de gehele partij het beste van het spel. Een fraai ogende centrumstand met goede ontwikkelingsmogelijkheden, terwijl de tegenstander grote problemen aan zijn lange vleugel had. De tempi zaten in het afspel echter net verkeerd voor Marcel die daardoor in remise moest berusten. Hoezee voor Frits Stuger ditmaal ! Die deed voor de verandering gewoon alles goed. Beetje op safe, niets ingewikkelds willen spelen, gesloten klassiek standje en evenredige tijdsverdeling en een bekwame winstvoering in het eindspel. En dat tegen een veel hoger gedoteerde tegenstander. Wat wil je dan nog meer ? Nou, twee punten. En die waren verdiend. Daarmee bracht Frits zijn club ook nog het elfde en winnende punt. Er is geen diepvorsend onderzoek naar gedaan, maar het zou best zo kunnen zijn dat de stelling "Als Frits wint, wint ADG ook" houdbaar is. Ton Bollebakker zag een thematische strategie -halve hek op links en drukken op rechts- resulteren in een goede aanval. Zijn tegenstander wist zich genereus offerend naar een puntendeling te werken zonder te beseffen dat het ene offer remise was en het andere verlies. Per ongeluk offerde hij correct op de 58ste zet met remise als resultaat. Cees Strooper speelde tegen Hans Bertens aan het kopbord een principiële klassieke partij. Strooper kwam volgens de tempo-theorie in het voordeel, maar Bertens omzeilde behoedzaam de klippen en wist een verdiende gelijkwaardige remise te bereiken. Bryan Brank kreeg in de opening niet wat hij graag wil. Op 34-30 antwoordde Bryan 20-25 in de hoop op 30-24 met alle theoretische verwikkelingen vandien. Zijn tegenstander besloot echter tot 39-34 waarna er overigens ook een partij met een spannend verloop ontstond. De vele combinatieve mogelijkheden werden door beide spelers doorzien. In een volstrekt gelijkwaardige stand blunderde Bryan op de 40ste zet echter fors. Concentratieverlies als gevolg van vermoeidheid waarschijnlijk. Partijverlies was hierna onafwendbaar. Eindstand EAD Asten - ADG  7-13